terug

Praten en luisteren

maandag 11 juli 2022

Communicatie is zo belangrijk.

Laatst vroeg iemand aan me wat voor werk ik doe. Ik antwoordde: ik doe wat ik het liefst doe en het best kan, namelijk praten en luisteren!
Ik dacht er verder niet over na tot ik hier in een blog las waar de schrijver tegenaan liep, namelijk onder andere slecht lezen, in gesprekken zijn sommigen snel op teentjes getrapt en is kritiek soms erg snel gegeven.
Het zou een trend kunnen zijn, tegenwoordig zijn mensen misschien wat sneller geneigd om een mening te geven of kritiek te leveren op alles wat er voor hun verschijnt en ik sluit niet uit dat er mensen zijn die daarop kicken.
Maar waarom wordt het soms zo in de negatieve sfeer getrokken, hoe komt het dat “ men” zich zo aangevallen voelt dat er haat en nijd wordt uitgeroepen zonder echt fundament?
En ik ben naar mijzelf gaan kijken, niet dat ik meteen haat blogs ga schrijven of overal tegen ben, maar ook ik heb, jaren geleden, luid en duidelijk mijn mening gegeven, uit gevoel, overtuigd van mijn gelijk, ik zou de wereld wel gaan veranderen….. er was toen geen internet maar er waren wel pamfletten, oproepen tot bezetting, oa van het maagdenhuis in Amsterdam en de pabo in Beverwijk, waar ik niet aan deelnam want ik geloofde daar niet in, maar ik had wel een mening en die liet ik horen!
Ook op school, met vrienden en later in mijn relatie wist ik mijn ideeën te ventileren, soms erg luid, maar nooit agressief. En met weinig resultaat want men veranderde niet, ik had geen volgers en helaas ook geen feedback in mijn relatie. We waren niet in gesprek, we spraken tegen elkaar maar niet met elkaar. En dat resulteerde uiteindelijk, na 26 jaar huwelijk, in een scheiding.
Waar ging het fout? Nu is mij dat duidelijk maar toen was het antwoord: We zijn uit elkaar gegroeid, het boek is uit.
Een goede vriendin klaagde laatst tegen me over haar man, ze wilde graag dat hij wat voor haar zou doen maar omdat ze al van te voren wist dat hij het niet zou doen zoals zij het zou willen deed ze het zelf maar, al zuchtend. Ik vroeg aan haar of ze al eens tegen hem had gezegd dat ze graag wil dat hij de klus zou doen op de manier zoals zij het graag wilde?
Ze was even stil, had daar nog helemaal niet aan gedacht!
Ze zijn al ruim 45 jaar getrouwd dus vaak is een half woord genoeg, maar af en toe een goed gesprek blijft belangrijk.
Op mijn vorige werkplekken was het belangrijk om bezig te zijn, handen aan het bed, dingen overnemen, lopen maar nooit rennen, observeren.
Fysiek werk, aan het eind van de dienst lichamelijk uitgeteld.
En nu ben ik bezig met praten en luisteren of eerder gezegd luisteren en praten, cliënten laten vertellen wat ze bezig houdt en waar ze tegenaan lopen, soms ook crises benoemen en proberen te helpen oplossen. En dat allemaal door te luisteren en te praten. Na een dienst kan ik evengoed uitgeput zijn, geestelijk, maar vaak voldaan.
Het helpt, in contact met mensen is communicatie van levensbelang. Dus zeker in een relatie, als je daar open en eerlijk in bent, elkaar met respect behandelt en oog hebt voor elkaar, dan heeft een relatie meer kans om te slagen.

geplaatst door Angi - 1896 keer gelezen