terug

Overwegingen bij een bak druiven

donderdag 4 augustus 2022

Zomaar plotseling zong het liedje 'Here is your paradise' van Chris de Burgh in mijn hoofd; het gloeide op als een warme plek in mijn hersenpan, achter mijn linker oor. Mijn schipper, ach, mijn schipper. Als wij een stel met een liedje waren geweest, zou dit ons liedje kunnen zijn: We benoemden onze gedachten, de zon, de haartjes op zijn onderarm, de smaak van mijn huid, de regen, de wind - maar we zwegen over ons paradijs. Ons paradijs, dat evenmin als alle andere paradijzen kon floreren zonder onderhoud. Rotte appels rapen, gevaarlijke takken afzagen, druiven snoeien, dat werk.

'Blijf met je vuile poten van mijn tas af', spuugde de scholiere de bus in. Ik had gevraagd of ze haar tas op schoot wilde nemen, zodat ik op de plaats naast haar kon gaan zitten.' Takkewijf', voegde ze er voor alle zekerheid aan toe. Ben ik een takkewijf wanneer iemand tegen mij zegt dat ik een takkewijf ben? Moet ik 'takkewijf' invullen op mijn profiel omdat ik het niet iedereen voor eeuwig naar de zin maak? Omdat ik voor mijn teksten opkom? De geliefde die verbolgen reageerde toen ik goed bleek te kunnen tekenen, en ook nog eens geen zin had in een bezoek aan de meubelboulevard op de dag dat ik naar New York zou vliegen, had volkomen gelijk. Dat stond - en staat - inderdaad niet in mijn profiel. Hoeveel procent 'lief' moet ik trouwens in mij hebben om mijzelf 'een lieve vrouw' te mogen noemen? Er zit 0,1% roomboter in chocoladeboter, wat genoeg is om chocoladeboter te mogen zijn. Dat haal ik wel, 0,1% lief.

Het luistert nauw, tegenwoordig. Twee studentes die hun verjaarsfeest aankondigden ('…zeer harde muziek, om twee uur zetten we de muziek zachter en als u dan toch nog overlast ervaart, bent u van harte welkom op ons feest'), vonden het huishoudelijk reglement van ons kleine flatgebouw vaag. Daarin stond immers: 'Het veroorzaken van geluidsoverlast is niet toegestaan.' Niets over feestjes en al helemaal niets over hun feestje. Ja, het luistert nauw tegenwoordig, ook op een datingsite. Het moet in woord, beeld en muziek wel naadloos over jou en mij gaan, hè?

Er staat een plastic bak met druiven op mijn aanrecht. Deze druiven hebben het vinkje 'vegan'; het zijn vegan druiven. Geen gehaktballetjes ofzo. Er staat ook een 'glutenvrij' vinkje op de verpakking, en een 'lactosevrij' vinkje. Het wachten is op de toevoeging 'echt'. Echte druiven. Om ze te onderscheiden van alle vruchten die zich druiven noemen maar die het niet zijn. Zo ging het immers ook met de bakkers, en met de mannen. Er zijn mannen die zich 'echte man' noemen en mannen die dat hebben nagelaten. 'Geschikt voor consumptie', dat zou ik ook graag lezen op een bak met druiven. Om ze te onderscheiden van kamerplanten, die immers niet geschikt zijn voor consumptie. Jazeker, het luistert nauw, tegenwoordig. Er kan zomaar iemand boos worden omdat er niet staat wat er zou moeten staan.

Soms probeer ik, om het vertalen van datingprofiel naar echte man beter onder de knie te krijgen, een man op straat te vertalen naar een datingprofiel: Lengte 1.86, slank postuur, verzorgd sportief gekleed, kop met bruin, half krullend haar. Zoekprofiel niet zichtbaar. Hij liep samen met een hond in mijn geliefde polderpark Cronesteyn. Een oppashond? Bij het zien van de stroom gevoede schapenhekken deed de man de hond aan de lijn. Wat ik - hardop - een verstandig idee vond. Zegt die echte man: "Ja, ik wil niet dat ze tegen dat hek springt en zich bezeert." Ik dacht - ook hardop - dat hij de schapen tegen zijn hond wilde beschermen. Hij lachte. Hij hield van zijn hond, ik hield van de schapen en het maakte voor de handeling niet uit. Een mens is meer dan een lijst met ingrediënten en wat vinkjes , dacht ik in stilte.

geplaatst door RodeJas - 2272 keer gelezen