70
donderdag 22 september 2022
Sinds gisteren woon ik zeventig jaar op deze planeet en dat was lang niet altijd evident voor mij. Op de huishoudschool werd ik voorbereid op, je raad het al, het runnen van een huishouden. De taakomschrijving was duidelijk; schoonmaken, koken, wassen, kinderen verzorgen, rekenen voor de vrouw, naaien. Het werk als toekomstig verzorgster stond daar, net zoals thuis, in dienst van de ander. Algemene ontwikkeling was bijzaak, ik ben er niet al te goed in geworden. Schrijven en tekenen werden de twee belangrijkste dingen die ik nodig had om mezelf te zijn. Het idee dat ik afhankelijk blijf van die ander verdween onlangs helemaal toen ik schreef geen prins met witte camper te zoeken op deze datingsite.
Doorgaan, het doorzetten zelf geeft mij voldoening, opgeven kan altijd nog.
geplaatst door Key - 1011 keer gelezen
Vorige berichten
Vaste taakverdeling of teamwork?
In de tijd dat mijn 2 kinderen geboren werden, eind jaren zeventig begin 1980 lagen de taken in ons gezin muurvast. Het complete huishouden, het op
De taal van handen
De taal van handen
Tijdens de coronapandemie werden, ter voorkoming van deze ziekte, geen handen geschud. In het begin voelde het voor mij heel
Deel 2. Hoe maken we daten leuk(er)?
Na mijn eerste blog zijn de mannen aan de beurt. Wat vinden mannen nu echt van het daten met vrouwen? Waar lijkt het mis te gaan, wat ga