Onopgeloste vragen van het hart
woensdag 30 september 2026
Soms zit ik alleen in de kamer zonder dat er een radio of tv aanstaat. Ook mijn smartphone ligt dicht op tafel. Ik denk dan aan iets wat er gebeurd is en blijven hangen in mijn geheugen, Vaak zijn het leuke uitjes waar ik aan terugdenk, maar ook dingen waarvoor ik nog actie moet ondernemen. Soms komen ook onopgeloste zaken van het hart boven drijven.
Zo hoorde ik maandag een schrijnend verhaal van een vriendin, dat zij onterecht van iets ernstigs beschuldigd was door haar dochter. Dat verhaal bleef hangen en de volgende dag heb ik haar gebeld om te checken of alles nog goed met haar ging. We zitten in een patstelling zei ze, we zijn beiden van ons eigen gelijk overtuigd en geloven niet wat de ander beweert, zei ze. Ik laat het maar even rusten. Toeval bestaat niet zeggen ze weleens en dat werd duidelijk toen ik mijn computer opstartte.
Ik moest een aantal updates downloaden en maakte ik van de wachttijd gebruik om mijn post even door te kijken. Ik stuitte op een gedicht van Rainer Maria Rilke, wat per ongeluk tussen mijn post terecht gekomen was. Met name vier regels van dat gedicht moest ik, kennelijk n.a.v het gesprek van de vorige dag, opnieuw lezen en tot me door laten dringen. Ik deel deze regels graag met jullie.
Heb geduld met alles wat onopgelost is in het hart.
Probeer je vragen met liefde te bezien, als kamers die gesloten zijn.
Leef nu de vragen, Misschien zul je dan geleidelijk, ooit op een dag.
Zonder het te merken, jezelf in het antwoord terugvinden.
Mijn vriendin en haar dochter hebben het dus goed aangepakt door beiden een stap terug te doen en een time-out in te lassen. Kunnen ze rustig nadenken over alles wat er gezegd is. Mijn vriendin is echter niet van plan om dit voorval als een olifant in de kamer tussen hen in te laten staan. Misschien kunnen ze dit over een tijdje samen oplossen, als de scherpe kantjes er vanaf zijn. Voor mij was dit ook leerzaam. Ergens op terug komen als de gemoederen bedaard zijn, is meestal beter...
geplaatst door sixty - 669 keer gelezen
Vorige berichten
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz
Verschilligheid
Op mijn 18e kwam ik als dorpsjongen aan in de studentenstad Delft. Dat was omdat ik intelligent genoeg was gebleken, maar helaas had ik verder wein