terug

Verhuizen naar een andere provincie

zaterdag 24 september 2022

Deze week had ik zomaar een gesprek met een man aan de rand van de zee op het zandstrand van Castricum. We stonden beiden naar de zonsondergang te kijken. Ik zag dat hij een Feyenoordlogo op zijn rugtas had. Ik schatte hem achter in de veertig, een paar jaar ouder dan mijn oudste zoon.

Ben jij een fan van Feyenoord die hier in de buurt woont of ben je een verdwaalde Rotterdammer (?), begon ik het gesprek. Allebei, zei hij met een grijns. Ik ben een geboren en getogen Rotterdammer, maar ik woon en werk in deze buurt. Het gesprek ging verder over de wijk in Rotterdam waar hij altijd gewoond had. Ik kende die buurt, omdat ik daar een paar jaar geleden met vakantie was geweest. Best een mooie omgeving, zei ik, zeker dat natuurgebied rond de monding van die rivier de Rotte.

Ja, zei hij, jammer dat ik daar weg moest, omdat mijn vrouw zich daar niet thuis voelde. Geboren en getogen Rotterdammers zijn nogal direct. Ze accepteren ook moeilijk mensen van buiten Rotterdam, zei hij na een korte stilte. Ga weg, zei ik ongelovig, Rotterdam is toch geen dorp, maar een grote stad. Nou, autochtone Rotterdammers zijn ook best een clubje op zich, was zijn antwoord, daar kom je niet makkelijk tussen.

Mijn vrouw kon in ieder geval niet wennen in Rotterdam. Ze wilde ontzettend graag terug naar Noord Holland, vandaar dat ik nu hier woon. Mijn hart ligt echter nog steeds in Rotterdam, zei hij met spijt in zijn stem. Ik werk nu in Castricum, vandaar dat ik na mijn werk met mooi weer af en toe even een half uurtje ga relaxen op het strand voor ik naar huis ga. Thuis wacht er toch niemand meer op me, want ik ben inmiddels gescheiden. Gelukkig woon ik wel dichtbij mijn kinderen.

Ik wist even niet hoe ik daarop moest reageren. Ik besloot het gesprek luchtig af te sluiten. Dat doe je goed, zei ik, even lekker relaxen op het strand. Geniet van de mooie zonsondergang. Ik ga nog even een stukje lopen langs de waterkant, leuk om met je gesproken te hebben. Toen ik weer terugkwam bij de strandopgang was hij verdwenen.

Dit gesprek zette me wel aan het nadenken. De nieuwe omgeving waar je gaat wonen, kan dus een serieuze belemmering zijn om je ergens thuis te gaan voelen, zeker op oudere leeftijd. Uiteraard ligt dat ook gedeeltelijk aan jezelf. Het is altijd moeilijk om ergens tussen te komen. Jij bent tenslotte de vreemde eend in de bijt. Zij hebben elkaar, dus ben jij degene die zal moeten uitreiken om erbij te gaan horen.

Met daten kom je er (meestal) ook niet met alleen maar afwachten. Een mooi profiel helpt zeker, maar je zal zelf toch ook voldoende actie moeten ondernemen...

geplaatst door sixty - 1910 keer gelezen