terug

Is uw date of uw relatie een open boek

maandag 30 januari 2023

Wat genoot ik, toen ik vorige week een jong stel in de trein tegenover mij zag zitten, allebei met een boek op schoot, helemaal top was het dat ik ze en af en toe met elkaar van gedachten hoorde wisselen over wat ze lazen. Ondanks mijn bedekte pogingen om de titels van hun leesvoer te zien kon ik enkel vaststellen, dat het Engelstalige romans waren. Een paar stations verder sloegen zij hun leesvoer dicht, en propten de dikke paperbacks in een grote tas, waarna zij de trein verlieten.

Het valt mij op, dat steeds minder mensen in het OV een boek, papieren krant of tijdschrift lezen. Oorzaak is natuurlijk de digitale beschikbaarheid E-books en van deze media. En het verdwijnen van de gratis dagbladen als de Metro en de Spits.

Heeft u veel boeken in huis? En zitten daar nog ongelezen exemplaren tussen? In de meeste boeken, die op de plank staan hebben de eigenaars toch wel eens een blik geworpen. Zeker op de achterzijde van de omslag, die bevat vaak een korte indruk van het boek. Voor een boek moet je tijd nemen. Dat geldt voor een papieren exemplaar, maar ook voor een e-book als moderne versie. Een boek heeft pas zin, als het gelezen wordt. Boeken die alleen voor de show in een boekenkast staan dienen m.i. om indruk te maken op bezoekers. Vaak staan ze dan keurig op formaat gerangschikt in het gelid op de plank.

Ook als een boek op tafel ligt, beantwoordt het enkel aan zijn doel als iemand er in leest. Het moet dus ter hand genomen worden en opengeslagen worden.
Het hart van veel mensen kan ik vergelijken met boeken, die tussen twee boekensteunen op de plank blijven liggen. In een relatie kan dat zomaar gebeuren. Het boek blijft dicht; er zijn zelfs boeken die met een metalen slotje verzegeld lijken, dan is er een sleuteltje nodig om het boek te kunnen lezen. Als in een relatie het hartenboek op slot blijft leven de partners langs elkaar heen. De banden van de boeken zien er nog wel prachtig uit, voor buitenstaanders lijken ze als nieuw! Vroeger moest ik mijn schoolboeken kaften. Dat moest netjes gebeuren. Misschien hebben veel mensen om hun hart ook een kaft gevouwen. Dan kunnen anderen niet naar de titel van het boek kijken, hun boek is afgeschermd. Lekker veilig, maar of dit echt werkt?

Partners lazen vroeger nog vaak in hun boeken. Het slotje op de boeken was steeds los. Totdat hun boeken op verschillende planken van de boekenkast belandden. Af en toe werden ze afgestoft, en in veel gevallen kwamen er ineens andere boeken in de kast bij. Die werden wel opengeslagen. Nieuwe uitgaven, Limited Edition, ze gingen regelmatig van de plank naar de leestafel.

De twee boeken waarmee men begon bleken op de keper beschouwd al van meet af aan behoorlijk gesloten te zijn. Tenminste, een van beide boeken. En waarom? Er stonden hoofdstukken in die zich niet goed leenden voor lezen door derden. In de inhoudsopgaven waren die hoofdstukken doorgestreept, nog voordat de partners elkaar ontmoet hadden.
Er zijn natuurlijk boeken waar een leeftijd voor geldt, maar dat speelde hier niet.

Als ik bij iemand thuis ben kijk ik automatisch naar de boeken in de boekenkast, vooropgesteld dat iemand die in een huiskamer heeft staan. Aan het soort boeken kan ik veel ontlenen van de interesses van mijn gastvrouw. Dan vergelijk ik de titels met wat ik zelf heb. Zou er een match tussen haar boeken en mijn boeken zijn? Als ik met haar in gesprek ben, is zij dan ook een open boek voor mij? En zal zij dat in een latere periode ook zijn?

geplaatst door Aktivo1 - 1890 keer gelezen