terug

Daten vroeger en nu

donderdag 18 mei 2023

Ik denk nog weleens terug aan de tijd dat ik nog geen computer had en op zaterdag de huwelijks en contactadvertenties in de grote kranten las. Om kosten te besparen stonden die advertenties vol met afkortingen. Toch maakte dat niet zoveel uit. Er waren weinig andere mogelijkheden om buiten je eigen vrienden- en kennissenkring een serieuze kandidaat te vinden om je partner te worden. Ja, via een huwelijksbureau, maar dat kostte veel geld en leverde maar mondjesmaat succes op. Geruime tijd heb ik een abonnement op het Noord Hollands Dagblad gehad.

Op de Nieuwjaarswens van de bezorger ontdekte ik op de achterkant een code waarmee ik een gratis advertentie van 3 of 4 regels kon plaatsen in de zaterdagkrant. Ik moest alleen de portokosten betalen van de reacties op mijn advertentie. Voor de zekerheid even de krant opgebeld. Ja,zeiden ze, een contactadvertentie mocht ook. Dus ik prijsde mezelf aan als een aantrekkelijke vrouw die graag een leuke man wilde ontmoeten voor een monogame relatie. De zaterdag erop stond de advertentie in de krant.

Een goede vriendin had ik hierover in vertrouwen genomen. Als je de reacties binnen hebt, gaan we ze dan samen selecteren(?) zei ze gniffelend. Ik kreeg na een week een dikke envelop binnen met meer dan 20 reacties. Een paar dagen later nog een kleinere, dunne envelop met nog eens 4 of 5 reacties. Mijn vriendin opgebeld en we hebben de brieven doorgenomen en op geschiktheid gerangschikt. Sommige heren hadden er een pasfoto bijgevoegd met de vraag deze netjes te retourneren als de keus niet op hem was gevallen. Soms zelfs met een retourenvelop met opeplakte postzegel. Er zaten ook slordig geschreven brieven tussen. Ik herinner me een half kladblok-blaadje, waar met rode balpen slechts een paar zinnen geschreven stond. Met mijn vriendin heb ik vijf mannen uitgezocht. Daarna via de telefoon afspraken met ze gemaakt in een restaurant bij mij in de buurt.

Dat leverde hilarische taferelen op. In die tijd ging ik nog weleens op zaterdagavond ergens dansen. Die dansgelegenheden voor alleenstaanden zijn heden ten dage nog maar met een kaarsje te vinden, maar toen had ik keus uit meerdere locaties bij mij in de buurt. Ja hoor, de 1e kandidaat kende ik dus van gezicht. Ik had hem meerdere keren in de disco gezien en hij was absoluut niet een man waarop ik zou vallen. Hij herkende mij gelukkig niet en na de koffie bedankte ik hem voor de ontmoeting en zei ik eerlijk dat ik nog afspraken met andere briefschrijvers had.

De 2e kandidaat was een dominante man. Ik had gelukkig een strak rokje aan, want hij zei letterlijk : als je een lange broek had aangehad was ik gelijk rechtsomkeert gegaan. Ik EIS; dat een vrouw een jurk of rok aan heeft, behoudens heel erg koud weer. Ik keek hem perplex aan. Ik antwoordde : "het zou je gesierd hebben als je had gezegd, ik vind het leuk als een vrouw een rok of jurk draagt. Een man die gelijk begint met eisen, komt niet zo sympathiek op mij over". Hij werd het dus ook niet. De 3e man kwam niet opdagen (dacht ik). Hij en ik hadden nog geen mobieltje in die tijd. Ik ging dus niet lukraak aan iemand in een druk restaurant vragen of hij mijn date was. Hij beweerde later dat hij er wel was geweest, maar nu geen zin meer had in een volgende poging. Dus bij de 4e man had ik voor de zekerheid het Noord Hollands dagblad onder mijn arm geklemd. Deze man vond MIJ echter niet leuk en spannend genoeg. De 5e man heb ik niet meer ontmoet en bijtijds afgezegd, ik had er geen zin meer in.

En nu daten we dus digitaal via de datingsite. We kunnen de foto's zien en een uitgebreid tekstprofiel lezen. We hebben ons mobieltje bij ons om vertragingen aan elkaar te melden, of waar we zitten of staan als we elkaar niet gelijk kunnen vinden. Toch zijn er ook nu dingen die soms niet kloppen. Ik had een keer afgesproken met een man met prachtig zwart haar, maar er kwam een minstens 10 tot 15 jaar oudere man opdagen met nog maar een paar grijze plukjes haar op zijn hoofd. Ik herkende hem niet. Hij liep echter recht op mij af en bleek mijn date te zijn.

Ook heb ik een afspraak gehad met een man die zichzelf beschreef als iemand met een normaal postuur. Ik zag alleen maar portretfoto's, dus ik ging ervan uit dat het goed zat. Er kwam echter een obesitas man aanwaggelen. We zouden gaan wandelen over de Zaanse Schans, maar dat kon hij niet eens meer. Na de 3e stop bij een bankje, veegde hij zijn natte gezicht omstandig met een katoenen zakdoek af. Ik vroeg : zullen we maar teruggaan naar de uitgang en afscheid van elkaar nemen? Hij zuchtte opgelucht.

Iets wat ik wel kan zien op het profiel is de afstand. Ik heb die optie ingevuld en als er een woonplaats vermeld staat in zijn profiel staat de woonafstand in kilometers erachter ingevuld. Zijn hobby's kan ik ook zien. als hij die tenminste heeft ingevuld. Verder blijft de daadwerklijke ontmoeting net zo spannend als in het contactadvertentie tijdperk. Ik weet immers nooit van tevoren hoe een date gaat uitpakken...

geplaatst door sixty - 2027 keer gelezen