terug

Een date met de natuur en ongeplande natuurlijke ontmoetingen

maandag 5 juni 2023

Veel afspraakjes die ontstaan vanuit een datingsite verlopen volgens een geijkt patroon. Het kopje koffie in het bruine café, in de warme tijd van het jaar op een terras, op een plekje, waar het niet al te druk is. Er worden over en weer vragen gesteld om een beeld te krijgen van de ander: Wie is hij of zij, is die ander echt relatiemateriaal of zal het bij deze ene ontmoeting blijven?

Gelukkig hebben veel singles ontdekt, dat een andere invulling van een date zeker op prijs wordt gesteld en vaak meer succes heeft. Door samen echt iets te doen komen de daters in aanraking met een bepaalde passie die elk van beiden heeft. Er zijn mensen die van een theatervoorstelling of bioscoopfilm houden, anderen houden er van om de actuele expositie van een museum te bezoeken, en weer andere daters (waar ik mijzelf ook schaar) vinden het leuk samen te gaan dansen of een wandeling te maken in de natuur.

Spontane ontmoetingen zijn eigenlijk veel leuker. Dilemma is dan weer dat twee mensen, die elkaar ergens tegen komen niet van te voren weten, of wel beiden open staan voor een nieuw en vooral duurzaam contact.
Onlangs had ik mijzelf beloofd naar de orchideeëntuin in het Gerendal te gaan. Dat kost wel een treinreis van ruim drie uur, dat had ik er graag voor over om in een on-Nederlands stukje Nederland te wandelen. Bij station Schin op Geul trakteerde ik mijzelf op koffie met vlaai – je bent immers in Limburg!

Op het terras zaten een paar mensen, ook wandelaars, naar ik hoorde. Toen de meesten de kuierlatten namen genoot ik nog van mijn koffie/ vlaai; een dame bleef nog even zitten. We praatten over de mooie omgeving; zij woonde nu in Limburg, kwam oorspronkelijk uit Den Haag en Utrecht, en ze ging vaak in het Gerendal wandelen. Ook de tuin (eigenlijk een helling in een natuurgebied) kende zij goed. Haar man kon niet zo goed meer wandelen, maar hij bracht haar steeds naar het begin - en eindpunt van haar wandeling. Of dat gewoon heel aardig was of toch een stukje controle inhield? Ik mag hier toch niet meteen iets achter te zoeken…

Onderweg, op een smal bospad stond een groepje met camera’s stil. Ik keek naar wat hen boeide, een van hen sprak mij aan: “Dat plantje kent u vast en zeker”. Omdat ik mijn verrekijker zichtbaar droeg dachten ze dat ik een kenner was, maar planten zijn niet mijn specialisme, ik moest dus hen teleurstellen; zij wisten het wel: “De Eenbes”. Ik wandelde door naar de orchideeëntuin en ook daar had ik wandelaars voor mij, die bijzonder goed op de hoogte waren van de prachtige flora, de namen en andere details van de bloemen, die ze bij elke stop op de heel smalle paadjes vriendelijk met mij uitwisseldeb.

Op een bankje had ik een grandioos uitzicht op het dal. Naast mij zat een aardige dame, ik vertelde over de vogels die ik al onderweg had bespeurd, er vloog een buizerd. “Oh ja, zei ze, Buteo buteo, dat moet ik ook altijd van mijn man horen, want die is vogelaar”. Even later zag ik dit aardige stel wandelen. Na het verlaten van de tuin zag en hoorde ik de geelgors, die een liedje ten gehore brengt, dat op de eerste tonen van de Vijfde Symfonie van Beethoven lijkt. Weer verder wisselde ik mijn waarneming uit met enkele vogelaars; zij hadden weer andere pietjes gezien.

In de trein terug vroeg een jonge dame of zij naast mij op de laatste onbezette zitplaats van de coupé plaats mocht nemen. Uiteraard, zei ik. Dat er nog zoveel beleefdheid bestaat! Die dag had ik dus geen date in de betekenis, die we daar op een datingsite aan toekennen, wel had de natuur feitelijk een date met mij; tevens heb ik enkele totaal onbekende mensen kort gesproken. Deze dag ervoer ik zelf als heel positief, mogelijk nog leuker dan na veel gewone dates. Wie heeft dat ook zo wel eens meegemaakt?

geplaatst door Aktivo1 - 2541 keer gelezen