terug

Weer terug

dinsdag 8 augustus 2023

Ik was een maand lang op vakantie dit jaar. Het was een heerlijke tijd, genoten van een fijne reisgezel en veel indrukken opgedaan. Maar aan alles komt een end en zo ben ik weer terug beland in mijn vertrouwde huis. Het is wel weer wennen om alleen te zijn, alleen op te staan, alleen te eten en gevoelsmatig zou ik liefst er onmiddellijk weer op uit trekken. Maar nee, er zijn verplichtingen en bovendien, het is ook goed om bij mezelf thuis te komen en, als een quasi-zenmeester, de ‘cold turkey’ gelaten te ondergaan. De vaste rituelen, die het dagelijks leven structuur geven, worden weer in ere hersteld na een maand van vrije improvisatie. De weemoed zal snel vervliegen.

Het hoort erbij en er is ook niks mis mee. Om je te kunnen verheugen op een reis moet je per slot van rekening ook thuis komen. Soms denk ik wel, hoe zou het zijn als ik alleen nog maar onderweg zou zijn, van de ene onbekende plek naar de volgende, maar eerlijk gezegd, in mijn eentje lijkt me daar toch niet veel aan. Het levert wellicht interessante ontmoetingen op met andere reizigers maar dat is allerminst zeker. Daarvoor zou ik weer echt als backpacker op pad moeten gaan en dat zie ik niet meer gebeuren! Hoe zou het zijn om als zestiger mijn allenige uurtjes in een ver buitenland te vullen met het schrijven van reisverslagen, zoals ik in de jaren tachtig nog deed? Zal ik niet aan mijn telefoon gekluisterd zijn, voortdurend alert op batterij en bereik?

De wereld is veranderd, maar ikzelf ook. Van de jongere, met weinig te verliezen en alles te winnen, een rugzak die in figuurlijke zin nog grotendeels gevuld moest gaan worden ben ik nu aan de andere kant geraakt. In de tussenliggende jaren is die rugzak flink in gewicht toegenomen door alles wat een mens zoal in zijn leven bijeen jut.…
Zal dat de reden zijn, dat ik hem niet zomaar meer op mijn rug sjor om als vrije vogel eropuit te trekken ;-)?

Toegegeven, ik ben ook gewoon verwend geraakt. Ik herinner me dat ik ooit geen auto had en 17km fietste van huis naar werk, dat is te overzien, maar zodra ik een auto had was er maar al te vaak een excuus voorhanden om voor het gemak te kiezen! Zo is het met die reizen ook, als jongere had ik de keuze niet, was aangewezen op rugzak en openbaar vervoer, nu ligt de verleiding op de loer. Maar er is meer aan de hand. Ook met het (relatieve) gemak van een comfortabele tent, of geld voor een fatsoenlijk hotel, zie ik mezelf toch niet zo gauw meer serieus in mijn eentje op reis gaan, dat heeft óók met levensfase te maken. Ik kan nu eenmaal niet meer zo ongebonden zijn als toen, tijdens de vormende jaren, al blijft het wel trekken.

En eerlijk gezegd, als jongere had ik er waarschijnlijk ook de voorkeur aan gegeven om met een vriendinnetje op reis te gaan! En dan had ik waarschijnlijk andere ervaringen opgedaan. Je leeft echter maar één keer en achteraf ben ik wat dat betreft blij met hoe het toen gelopen is, ik heb er mooie en waardevolle herinneringen aan.
Nu is de situatie omgekeerd: toen kwam ik na een maand alleen op reis terug in het studentenleven, nu kom ik na een maand samenzijn in een leeg huis. Dat is ook een punt van overweging. Een goed moment ook om schoon schip te maken, de radertjes van het maatschappelijk verkeer weer door te smeren… niet geheel van harte maar de ervaring leert dat aanpakken de beste manier is om weer op stoom te komen.

Alle thuiskomers nog een fijne nazomer toegewenst! Kom bijvoorbeeld een fietstocht maken langs de prachtige IJssel. Bovendien zorgt de IJsselbiennale voor een extra prikkel met buitenkunst en evenementen :-P

geplaatst door Pelgrim - 2149 keer gelezen