Schat kunnen we praten?
maandag 25 september 2023
Het lijkt zo vanzelfsprekend, maar toch doen we het vaak niet in daten of relatie: open en eerlijk communiceren vanuit het hart.
Je moet je daarvoor namelijk open opstellen en dan voelen we ons héél kwetsbaar. Enerzijds ben je dat ook, maar toch weer niet. Want als je open bent, kan je intuïtie zijn werk doen waardoor je voelt wanneer iets of iemand goed voor je is, of niet. Je intuïtie is je kracht, maar met alle ramen en deuren dicht kunnen je voelsprieten er niet uit. Daartoe moet je de luiken open gooien.
Het voelt dus heel tegenstrijdig, jezelf kwetsbaar opstellen en helemaal transparant zijn om jezelf sterk te voelen. Hoe vreemd is dat?
Tóch werkt het zo! Het is ook onze natuurlijke manier van zijn. Kijk maar naar kinderen. Maar omdat we vaak al pijn gedaan zijn in het leven, hebben we dat afgeleerd en zijn de deuren stevig op slot gegaan.
Ik ben er zelf mee gaan experimenteren in mijn laatste relatie en ik kan zeggen dat het resultaat fenomenaal was! De gehele interactie wordt zoveel beter en voor beide partners ook veel relaxter.
Ik heb begrepen van mannelijke dating & relatie experts dat het voor de man lastiger is om bij zijn emoties & gevoel te komen dan voor een vrouw. Dat gaat tot de oertijd terug. Het is immers niet handig als een jager bij het aangaan van de strijd empathie voelt voor de vijand.
“Agossie, hij heeft ook maar een rotdag misschien.” Dat zou hem zijn eigen leven kosten en dan daarna dat van zijn vrouw en kinderen. Mannen zijn om die reden anders bedraad dan vrouwen. Geen oordeel, gewoon psychologie & anatomie.
Als in een relatie de vrouw echt in haar gevoel & hart zit en van daaruit communiceert, helpt het de man ook makkelijker in zijn gevoel te komen. Dan heb je ineens 2 mensen die van hart tot hart met elkaar resoneren en praten. Dan krijg je pas écht verbinding!
Vaak gaat dat tijdens de “honeymoon fase” nog zo, maar zakt het daarna weer naar de geslotere vorm van relateren.
Maar terug naar die relatie. Ik wilde het anders doen. Open en eerlijk, transparant zijn en communiceren. Ondanks dat ik zo ver gekomen was met persoonlijke groei, goed in mijn vrouwelijke energie en kracht zat, vond ik het doodeng! Voor het eerst werd het me duidelijk dat we de ander nooit echt een blik in onze diepste Zelf laten zien. Ergens houd je altijd een tikkeltje terug. Er blijft deep down altijd een soort deurtje dicht uit onbewuste angst voor oordeel, afwijzing en pijn.
In deze relatie deed ik dat niet. En ik deed het soms zowat in mijn broek, zó eng was het om mezelf helemaal te laten zien. Het was een leer- en groeiproces met vallen en opstaan. Het duurt even voor het je nieuwe normaal wordt.
Op een gegeven moment was er iets waardoor ik upset was. Geen idee meer wat, maar iets wat hij had gezegd of gedaan wat bij mij wat raakte.
De oude versie Roosje zou dan bijvoorbeeld gaan lopen mokken-bokken, met deuren gaan slaan of een ander dergelijk iets. Nu deed ik dat niet. De nieuwe versie Roosje wilde echt relateren en communiceren zonder al dat gedoe en drama. Zij wilde het gewoon vertellen vanuit gevoel.
Nou, zo gewoon was dat niet. Ik trilde als een rietje van top tot teen. Toch vertelde ik hem hoe ik me voelde en barstte daarna van de spanning meteen in tranen uit.
Ik zat op mijn bureaustoel, hij zat schuin achter me op de bank. Het bleef even stil terwijl ik snikkend daar zat. Ineens komt ie naar me toe, gaat op zijn hurken naast me zitten.
“Mijn god, wat ben je sexy als je huilt!”, zei hij wat hees.
Ik kijk hem verbouwereerd aan en we schieten tegelijk in de lach. Hij pakt me vast, we knuffelen en zoenen. Wat later praatten we over wat er was gebeurd en het was opgelost.
Dat was één van de mooiste dingen die ik ook ervaren heb! Geen urenlang drama, geen ruzie, geen geschreeuw of nare vibe in huis. Dit hele gebeuren duurde een paar minuutjes en daarna was het uit de lucht. Blijvend opgelost.
Je kent vast wel die verhalen dat een vrouw tijdens een ruzie alle dingen van de voorgaande jaren er weer bij haalt? Dat wordt altijd sarcastisch verteld, omdat het vaak zo gaat.
Dan worden al die dingen obstakels in je relatie, blijven bij beiden rottig in de strot zitten. Het feit dat een vrouw ze op blijft halen, geeft aan dat ze nooit echt uitgepraat en verwerkt zijn, terwijl het zo makkelijk anders kan. Mits je open durft te zijn.
Dit voorval tussen hem en mij werd niet zo’n obstakel maar juist een wondermooie herinnering! En het bracht ons dichter bij elkaar.
Je moet dan wel je communicatie veranderen. Helemaal open durven zijn, jezelf en je pijn laten zien én uitspreken en ook nog eens zonder de ander ook maar ergens de schuld van te geven.
Waar het om gaat is dat jij jezelf helemaal laat zien, zonder dat ‘deurtje’ ver weg in je diepste zelf. Dan is vanzelf die diepte er niet meer. Jij ben heel-emaal.
Of, zoals we het zeggen in de spiri kringen: Jij Bent.
Het is ongelofelijk bevrijdend!
geplaatst door Roosje - 1282 keer gelezen
Vorige berichten
Open tuinen weekend
Afgelopen weekend kon ik in Heiloo een aantal mooie tuinen bezoeken die aan het open tuinenweekend van Groei en Bloei meededen. Op internet kon ik de adressen vinden en ook of de tuin op zaterdag of zondag open was. Mijn festivalmaatje heeft ook een grote tuin en wilde wel met me meegaan. Onze fietsen ingeladen in zijn bestelbus en met de uitgeprinte adressenlijst + overzichtskaart hoe er makkelijk te komen naar Heiloo. De auto in de schaduw neergezet en verder met de fiets op stap.
De trotse eigenaren gaven zelf een rondleiding door hun tuin om toelichting te geven over de prachtig aangelegde borders met bloeiende heesters en fleurige bloemperken. Ze wisten ook bijna alle namen van de soms zeldzame planten in hun tuin. Ik moest af en toe best lachen om de Nederlandse benaming van sommige planten. Ik had bijvoorbeeld nog nooit gehoord van de plant Schout bij Nacht en ook de plant Jan op de Preekstoel was mij volledig onbekend. De topper vonden we allebei een reusachtig grote tuin, bijna aan de rand van het Heiloo-er bos,
Deze tuin had geen schutting nodig, lag (bijna) direct bij het bos. Een aangrenzende, eveneens grote tuin, had alleen wat doorzichtig gaas als afscheiding ivm huisdieren. Een andere buur had helemaal geen afscheiding geplaatst, want dat was makkelijker omdat ze allebei dezelfde grasmaaier gebruikten. Er was nu wel tijdelijk een lint gespannen, want deze buren deden dit jaar niet mee aan Groei en Bloei. Je kon wel hun hele tuin overzien. Het geheel was net een park, met uitzicht aan alle kanten op de hoge bomen van het bos, schitterend gewoon !!
Overal in deze prachtige tuin stonden zitjes, waar je even mocht neerstrijken om volop van de tuin te genieten. De meeste bezoekers waren echtparen op leeftijd, of 2 vriendinnen, die ook deze route per fiets deden. Alleengaande heren heb ik niet gezien, misschien omdat het toen ook best wel warm was. Of is bij anderen in de tuin gaan kijken, hoe de mensen alles zo smaakvol hebben ingericht iets wat vooral vrouwen leuk vinden om te doen?
Aangezien ik in mijn eigen tuin altijd wel een struik zie die gesnoeid moet worden of bloemen die uitgebloeid zijn, die weggeknipt moeten worden, kan ik nooit zo lang stil zitten in mijn eigen tuin. Die behoefte is er niet in andermans tuin. Ik kon heerlijk blijven zitten en ik genoot met volle teugen van deze prachtige tuin. Heel rustgevend en beslist een uitje dat voor herhaling vatbaar is...
Mijn huis
Ik heb een mooi oud en groot huis, waar ik graag en (een beetje trots) binnenkom. Ik ken de geluiden, weet waar het licht mooi valt en waar je fijn zit. Ik kan me hier goed redden.
En dat is misschien wel precies het woord: redden.
Ik kook, ruim op, zet de vuilnis buiten en heb mijn leven aardig op orde. Geen zorgen, goede gezondheid, veel sociale contacten. Maar soms, vooral ’s avonds, als het huis stil wordt, ontbreekt er iets.
Ik mis een partner.
Niet zo zeer voor vakanties of feestdagen. Om ergens te gaan eten of drinken, naar een museum te gaan of een wandeling te maken. Dat zijn fijne dingen, zeker. Maar …..
Ik mis iemand, die er gewoon is. Die niet per se naast mij op de bank hoeft te zitten. Die misschien een film kijkt of in de keuken een kop thee maakt, terwijl ik achter de computer zit. Iemand van wie je de aanwezigheid voelt, zonder dat er gepraat hoeft te worden. Dat je allebei je eigen dingen doet, soms zelfs op grote afstand, maar gewoon weten en vooral voelen: wij horen bij elkaar, wij zijn er voor elkaar. Altijd de verbinding en de liefde voor elkaar voelen.
Mijn huis is mijn huis. Daar ben ik blij mee. Echt. Maar soms denk ik: het zou nog warmer zijn als iemand hier niet op bezoek kwam, maar thuiskwam.
En…. hoe ik ook gehecht ben aan mijn huis. Ik hoop dat duidelijk is, dat dat dus niet het belangrijkste in mijn leven is. Ik zou het graag ruilen voor een gezellig huisje vol liefde ergens op een dijk langs de rivier, naast het bos of bij het strand. Een leuk appartement in het centrum van de stad mag ook. Het maakt eigenlijk niet uit zolang er op zaterdag een ouderwetse papieren krant in de bus ligt en een kopje koffie van je geliefde op tafel staat en er vrede in je hart is.
Terug naar de eenvoud en de essentie van waar het in dit leven echt om gaat. Ergen thuiskomen.
Waar val ik op en wie valt op mij?
In een vorige blog heb ik de consequenties aangeroerd van een letterlijke val. Niemand vindt het fijn om ongewild een val te maken. Alleen parachutisten is het gegeven door een goede beveiliging een – lange – val te maken. Maar verder? Soms letten we niet op, en dan gaat het goed fout. Er is nog een andere valpartij: als een regering ten val wordt gebracht gaat dat veelal gepaard met geweld of doordat ze ernstige fouten heeft gemaakt en daardoor opstapt.
Er is ook een verschil tussen ergens over vallen en op iemand vallen. Bij het daten gaat het er om, dat iemand je eerst opvalt – opvallend vindt, dat je dan op die persoon valt omdat hij of zij je bevalt. Grappig dat het werkwoord vallen dus positief en negatief gebruikt wordt, al naar gelang de context waarin het geplaatst wordt.
Ik geloof dat het een enkele keer voorkomt, dat beide personen meteen op elkaar vallen. Vaker zal een van de twee zich erg aangetrokken voelen, terwijl de ander nog onzeker is over zijn of haar gevoelens. Als na enige tijd het samenzijn – de ontmoeting beiden bevalt kan het na verloop van een jaar zelfs leiden tot een bevalling…. Anderzijds kan een date ook gruwelijk tegenvallen.
Ik kan er niet omheen, het valt mij op dat ook als je niet meer zo piepjong bent toch het uiterlijk bij de eerste ontmoeting essentieel is. Hoewel, is uitstraling een betere omschrijving?
De eerste keer, dat je elkaar aankijkt bij een date is uiterst belangrijk. Daar staat of valt alles mee. Mannen vallen vaak op een bevallige dame, vrouwen kijken meer dan mannen naar de kleding en uiterlijke verzorging.
Veel uiterlijke aspecten zijn vaak momentopnamen. Er zijn legio cartoons van vrouwen met krulspelden in het haar als ze wakker worden en van mannen met een buik welke bij geval als dienblad gebruikt kan worden. Niemand gaat op voorhand proberen te daten met zulke mensen. Daten is een zaak van vallen en opstaan. Wie vaker dan een of twee keer een afspraakje had dat geen vervolg kreeg moest zich zeker als zo’n gevalletje zich voor het eerst voordeed even herpakken, voordat hij of zij het opnieuw probeert. Een afzegging – een blauwtje valt niet lekker.
Sommige dates zijn echt niet leuk. Het is nog net geen gevecht. Ik herinner mij nog dat ik als jonge knaap een keer werd uitgenodigd bij een dame thuis. Zij zat nota bene achter een bureau en ik mocht op een stoel daarvoor plaats nemen. Misschien was ze bang dat ik in de aanval zou gaan?
Nu schiet mij de spreuk te binnen van Karel Doorman, Karel Doorman wordt vaak geëerd omdat hij in 1942 tijdens de Slag in de Javazee “Ik val aan, volg mij” zou hebben gezegd, wat erg dapper werd gevonden. Dit is echter niet geheel waarheidsgetrouw. Doorman gaf aan alle schepen het sein “Follow me” (“[to] All ships. Follow me”). Daarmee gaf hij aan dat ze niet de Exeter, maar het vlaggenschip De Ruyter moesten volgen. (bron Wikipedia)
Ik zal die kreet absoluut nooit slaken. Maar het kan geen kwaad er voor te zorgen, dat ik niet steeds in de zelfde valkuil loop, mocht ik ooit weer een date hebben… Andersom zet ik wel een valletje als ik een muis wil vangen, maar die strategie hanteer ik niet voor een date..
Hopelijk valt deze blog niet verkeerd en misschien valt hij in de smaak, en ik hoop dat niemand zich aangevallen voelt..