terug

Schat kunnen we praten?

maandag 25 september 2023

Het lijkt zo vanzelfsprekend, maar toch doen we het vaak niet in daten of relatie: open en eerlijk communiceren vanuit het hart.
Je moet je daarvoor namelijk open opstellen en dan voelen we ons héél kwetsbaar. Enerzijds ben je dat ook, maar toch weer niet. Want als je open bent, kan je intuïtie zijn werk doen waardoor je voelt wanneer iets of iemand goed voor je is, of niet. Je intuïtie is je kracht, maar met alle ramen en deuren dicht kunnen je voelsprieten er niet uit. Daartoe moet je de luiken open gooien.
Het voelt dus heel tegenstrijdig, jezelf kwetsbaar opstellen en helemaal transparant zijn om jezelf sterk te voelen. Hoe vreemd is dat?
Tóch werkt het zo! Het is ook onze natuurlijke manier van zijn. Kijk maar naar kinderen. Maar omdat we vaak al pijn gedaan zijn in het leven, hebben we dat afgeleerd en zijn de deuren stevig op slot gegaan.
Ik ben er zelf mee gaan experimenteren in mijn laatste relatie en ik kan zeggen dat het resultaat fenomenaal was! De gehele interactie wordt zoveel beter en voor beide partners ook veel relaxter.

Ik heb begrepen van mannelijke dating & relatie experts dat het voor de man lastiger is om bij zijn emoties & gevoel te komen dan voor een vrouw. Dat gaat tot de oertijd terug. Het is immers niet handig als een jager bij het aangaan van de strijd empathie voelt voor de vijand.
“Agossie, hij heeft ook maar een rotdag misschien.” Dat zou hem zijn eigen leven kosten en dan daarna dat van zijn vrouw en kinderen. Mannen zijn om die reden anders bedraad dan vrouwen. Geen oordeel, gewoon psychologie & anatomie.
Als in een relatie de vrouw echt in haar gevoel & hart zit en van daaruit communiceert, helpt het de man ook makkelijker in zijn gevoel te komen. Dan heb je ineens 2 mensen die van hart tot hart met elkaar resoneren en praten. Dan krijg je pas écht verbinding!
Vaak gaat dat tijdens de “honeymoon fase” nog zo, maar zakt het daarna weer naar de geslotere vorm van relateren.

Maar terug naar die relatie. Ik wilde het anders doen. Open en eerlijk, transparant zijn en communiceren. Ondanks dat ik zo ver gekomen was met persoonlijke groei, goed in mijn vrouwelijke energie en kracht zat, vond ik het doodeng! Voor het eerst werd het me duidelijk dat we de ander nooit echt een blik in onze diepste Zelf laten zien. Ergens houd je altijd een tikkeltje terug. Er blijft deep down altijd een soort deurtje dicht uit onbewuste angst voor oordeel, afwijzing en pijn.
In deze relatie deed ik dat niet. En ik deed het soms zowat in mijn broek, zó eng was het om mezelf helemaal te laten zien. Het was een leer- en groeiproces met vallen en opstaan. Het duurt even voor het je nieuwe normaal wordt.
Op een gegeven moment was er iets waardoor ik upset was. Geen idee meer wat, maar iets wat hij had gezegd of gedaan wat bij mij wat raakte.
De oude versie Roosje zou dan bijvoorbeeld gaan lopen mokken-bokken, met deuren gaan slaan of een ander dergelijk iets. Nu deed ik dat niet. De nieuwe versie Roosje wilde echt relateren en communiceren zonder al dat gedoe en drama. Zij wilde het gewoon vertellen vanuit gevoel.
Nou, zo gewoon was dat niet. Ik trilde als een rietje van top tot teen. Toch vertelde ik hem hoe ik me voelde en barstte daarna van de spanning meteen in tranen uit.
Ik zat op mijn bureaustoel, hij zat schuin achter me op de bank. Het bleef even stil terwijl ik snikkend daar zat. Ineens komt ie naar me toe, gaat op zijn hurken naast me zitten.
“Mijn god, wat ben je sexy als je huilt!”, zei hij wat hees.
Ik kijk hem verbouwereerd aan en we schieten tegelijk in de lach. Hij pakt me vast, we knuffelen en zoenen. Wat later praatten we over wat er was gebeurd en het was opgelost.

Dat was één van de mooiste dingen die ik ook ervaren heb! Geen urenlang drama, geen ruzie, geen geschreeuw of nare vibe in huis. Dit hele gebeuren duurde een paar minuutjes en daarna was het uit de lucht. Blijvend opgelost.

Je kent vast wel die verhalen dat een vrouw tijdens een ruzie alle dingen van de voorgaande jaren er weer bij haalt? Dat wordt altijd sarcastisch verteld, omdat het vaak zo gaat.
Dan worden al die dingen obstakels in je relatie, blijven bij beiden rottig in de strot zitten. Het feit dat een vrouw ze op blijft halen, geeft aan dat ze nooit echt uitgepraat en verwerkt zijn, terwijl het zo makkelijk anders kan. Mits je open durft te zijn.

Dit voorval tussen hem en mij werd niet zo’n obstakel maar juist een wondermooie herinnering! En het bracht ons dichter bij elkaar.
Je moet dan wel je communicatie veranderen. Helemaal open durven zijn, jezelf en je pijn laten zien én uitspreken en ook nog eens zonder de ander ook maar ergens de schuld van te geven.

Waar het om gaat is dat jij jezelf helemaal laat zien, zonder dat ‘deurtje’ ver weg in je diepste zelf. Dan is vanzelf die diepte er niet meer. Jij ben heel-emaal.
Of, zoals we het zeggen in de spiri kringen: Jij Bent.
Het is ongelofelijk bevrijdend!

geplaatst door Roosje - 1326 keer gelezen