terug

Anti-rimpel Crème

vrijdag 24 november 2023

We zijn zo gewend om lineair te denken, ook qua leeftijd en wat je dan nog kunt of jezelf hoort te gedragen. Ook betreffende fysiek bestaat de overtuiging “dat kan ik niet meer”. Vaak is dat daadwerkelijk zo, anders zegt men dat niet, maar wat was er eerder: de kip of het ei?
Is het de gedachte en overtuiging dat je veroudert en dingen minder goed kunt die dat dan ook verwezenlijkt?De wetenschap –epigenetics vooral- leert dat dit inderdaad het geval is.
Wat nou als dat niet zo zou zijn? Gewoon eens even ‘spelen’. Stel dat je nog uit de voeten zou kunnen zoals toen je 20 of 30 was. Wat zou je dan doen?
Hoe zou je denken? Zit daar verschil in met nu? En dan het lijntje verder trekken: hoe zou je lopen, praten, denken, doen? Maar vooral: hoe zou dat voelen?
In hoeverre speelt het maatschappelijke een rol bij wat je wel of niet doet? Er heersen nogal wat dingen in de trend van, ‘dat kan niet meer als 40/50/60+ bent!’
We zeggen makkelijk dat we ons daar niet door laten beïnvloeden, maar het zit gewoon ingebakken in onze cultuur.

Ik weet nog dat ik het podium op ging met het Koninginnedag optreden in 2009 en daarvoor mijn gebruikelijke uitgaanskleding aantrok. Kort zwart strak rokje, off-shoulder zwarte top, laarzen, fishnet panty en overknee kousen, en als extra een lang haar-stukje op mijn halflange haar. Ik was toen 43.
Mijn dochter zei niet heel veel, maar wat ze zei en hoe ze keek sprak boekdelen. Ze vond het duidelijk niet kunnen, in haar ogen was ik al oud, haha. En ik proefde ook jaloezie, wat ik niet helemaal begreep.
Als ik nu weer op het podium zou moeten, maar ook als ik uitga, trek ik weer een dergelijke outfit aan. Dat is “ik” en ik voel me daar goed bij en het staat me ook gewoon goed.

Maar ik vind het wel een mooie om eens over te denken: wat zou je anders doen als je 20 of 30 jaar oud was in plaats van 50+? Ik bedoel dan niet direct te proberen weer in spagaat te gaan of iets dergelijks. Het gaat meer om de manier van denken en voelen. Als dat “jong” is, werkt dat echter op termijn wél fysiek door.
Er liggen in de ongeschreven wetten van de maatschappij zoveel dingen over wat wel of niet kan als je een bepaalde leeftijd hebt bereikt.
Hoe soepel en open ben je nog in je denken en daarmee vanzelf dan ook in je gevoelsleven?

Eén van die foute overtuigingen waarmee we allemaal direct of indirect zijn opgegroeid, is dat de hersenen aftakelen met ouder worden. Het kan niet meer zo snel, schakelen wordt lastiger, je geheugen neemt af enzovoorts.
Als je boven de 45-50 bent en zegt dat je iets vergeten bent, is de standaard reactie van mensen, “Sja, da’s de leeftijd, he!”
Zo word je al gedrild aan te nemen dat het normaal is en dat het een teken is dat je aan het verouderen bent. Maar… dat is dus helemaal niet waar! Neuroscience en epigenetics hebben inmiddels aangetoond dat de neuroplasticiteit –het ‘elastisch’ zijn van de hersentjes- ook op oudere leeftijd gewoon nog intact is.
Als dingen wat ingedut zijn, kun je dat gewoon weer wakker schudden. Het is ook hiermee weer de maatschappelijke verwachting, en reacties als hierboven, dat je inkakt als je ouder wordt, terwijl daar helemaal geen reden voor is.

We hoeven fysiek niet te verouderen. Het is decennia geleden al in het nieuws gekomen vanuit wetenschap dat ze niets konden vinden in ons lichaam, ook niet in DNA, wat veroorzaakt dat ons lichaam veroudert.
Men weet nu dat de enige reden kort gezegd vervuiling is. Dat is dan letterlijk, bijvoorbeeld lucht-, water-, bodemvervuiling, maar ook figuurlijk. Als eerste is dat dan de verwachting & geloof in de maatschappij dat je veroudert en dat je gemiddeld 85 jaar oud wordt. Een hele grote boosdoener, want daar groeien we allemaal mee op.
Dan zijn er je overtuigingen en gedachtes als individu, maar ook vanuit de maatschappij. Je eigen close circle van familie en vrienden heeft dan een nog grotere invloed, omdat zij dichter bij je staan.
En uiteraard is stress een grote veroorzaker en bijna iedereen op de planeet, en zeker in Westerse landen, verkeert in een continu fight or flight staat van zijn. Dit is het nieuwe normaal. Velen zeggen, “Ik heb helemaal geen stress” maar het is gewoon onderdeel van onze manier van leven.

Eindig ik met weer de vraag: Hoe soepel ben je nog in je denken en daarmee vanzelf dan ook in je gevoelsleven?
En mág je van je omgeving ook ‘jong’ zijn, doen, denken? Of ontvang je dan de misschien niet eens uitgesproken boodschap dat dat echt niet meer kan, zoals ik die reactie destijds kreeg van mijn dochter.

We bezitten allemaal onze eigen natuurlijke anti-rimpel crème. Die zit niet in een potje maar in je denken en voelen!

geplaatst door Roosje - 1198 keer gelezen