terug

Kleine ode aan vriendschap

dinsdag 7 november 2023

Een dipje. Kan de beste overkomen, dat het anders loopt dan voorzien, dat het even niet wil vlotten mer de energie. Donkere dagen, de een is daar gevoeliger voor dan de ander. Blad valt van de bomen, nattigheid, wintertijd, dat helpt allemaal niet. Op zulke dagen zou ik het liefst in winterslaap wilen gaan. En dan in februari weer wakker worden, als de dagen langer worden, de natuur weer ontwaakt en er een nieuw zomer voor de deur staat. Het is een kwestie van acclimatiseren, zeker, maar het zijn toch momenten dat het soms even niet meevalt om alleen te zijn. Niks dramatisch maar gewoon dat je zou willen dat er iemand bij je was voor een lief woord en een aai-over-de-bol. Ja, die liefdevolle partner waar het hier allemaal om draait...

Niet dat liefdesleven en levenspartners in de praktijk nou altijd overeenkomen met het gedroomde ideaal, zoals dat sinds mensenheugenis wordt bezongen, van minstreels tot popidolen. Als tegengeluid, de andere kant van de medaille, zong Harry Klorkestein ‘Laat mij maar alleen’. Daar had Harry ook een punt. Een relatie is nou eenmaal ook een kwestie van geven en nemen, je kunt niet verwachten dat je elkaar altijd feilloos aanvoelt. Ja na 50 jaar lief en leed misschien, maar dat gaat hier niemand meer meemaken. Dus de omgekeerde situatie niet ondenkbaar. Dat iemand dook wel eens met rust wil worden gelaten en niet altijd zin heeft in de liefdevolle bezorgdheid van zijn vertrouwde levenspartner. Toch zal ook bij Harry de liefde daar wel tegenop wegen en dat hoop ik voor mezelf ook, anders stond ik hier niet.

Het kan verkeren. Daarom ben ik ontzettend blij met de paar vriend(inn)en die ik heb, ongeveer van mijn eigen leeftijd en ook alleenstaand. Want dat is echt wel anders dan de omgang met mensen in een relatie. Noodgedwongen misschien delen met elkaar toch een soort nieuwsgierigheid en openheid, die gesettelde mensen zijn kwijtgeraakt. Mijn ervaring is dat er met stellen gewoonlijk thuis wordt afgesproken, heel gezellig overigens, met andere alleenstaanden vaker buiten de deur. Wellicht hebben anderen die ervaring niet, het hoeft ook hiet zo te zijn. Óns gaat dat natuurlijk sowieso niet gebeuren, hopen we, als het bij de een of bij de ander van een vaste relatie mocht komen :-)

Jammer alleen dat ze ver weg wonen (eigen schuld, had ik maar in de Randstad moeten blijven). Anderzijds, zo blijft de vriendschap wel bijzonder, elke afspraak een warm bad. Telkens weer een cadeautje om naar uit te kijken, en dat is gewoon reuze belangrijk in een vrijgezellenleven dat welliswaar vrijheid en uitdaging biedt, maar ook wel eens allenig is. Goede vriendschap is een belofte, een zekerheid op afstand. Vriendschap heeft geen exclusiviteit nodig. Vrienden kunnen elkaar gemakkelijker accepteren in hun eigenaardigheden. Je hoeft per slot van rekening niet dagelijks met elkaar om te gaan. Ik hoop ze gauw weer te zien. :-P

geplaatst door Pelgrim - 2302 keer gelezen