terug

Warm licht

maandag 20 november 2023

Ik had alleen maar een stormachtig en vreemd warm ommetje Cronesteyn nodig om te snappen dat mijn hart allang had ingestemd met zijn voorstel. En ik was zelfs de uren waarin ik zeker wist, niets te hebben om aan te trekken dat weekend, tamelijk gelukkig doorgekomen - zonder te gaan shoppen dus. Ogenschijnlijk te mooi om waar te zijn heeft zo zijn charmes.

‘Niet de noodzaak maar het toeval is vol betovering.’ (uit: De ondraaglijke lichtheid van het bestaan, van Milan Kundera)

Ik lig op een smalle tafel, op mijn buik, met mijn gezicht in zo’n zacht gat. Kundige, van massageolie druipende handen glijden van mijn schouders naar mijn voeten, van mijn voeten naar mijn schouders. De geur van rozen en lavendel, een zacht muziekje dat geen muziekje is maar getoonzette waterdruppels. Op de tafel in de andere kamer weet ik haar, wier vriendin ik zal worden - en in de loge van het hotel weet ik hem, die ons zessen bij elkaar heeft gebracht. De handen glijden over mijn handen, over mijn armen, over elke vinger, raken elke nagel aan. Ik mag me omdraaien, de tafel wordt een ligstoel en de handen leggen geurige warme doeken op mijn gezicht, steeds weer nieuwe geurige, warme doeken. Het slaapgebrek maakt me high. Zo langzamerhand is het tijd om onsterfelijk gelukkig te worden.

‘you will return to dust
you will turn
return to dust
turn to the sun
like me, turn to the sun
turn to the light
turn to the light’

(uit: you will return, van David Lang)

Het was een weekend vol nieuwe herinneringen. Gezamenlijke herinneringen, mooie herinneringen. Zes mensen, waarvan vijf afkomstig van deze site; mensen die elkaar zowel niet als wel kenden, mensen die elkaar wonderwel aanvoelden en aanvulden. Puzzelstukjes die pasten, elkaars rafelrandjes voor lief namen. Ik voel mij enorm bevoorrecht dat ik één van hen kon zijn, dat ik mij een weekend mocht laten verwennen door een vreemdeling, een man die mij inmiddels lief is en vertrouwd. Ons uiteindelijke doel was de laatste avond van Glow - en wat mij bij zal blijven, is een helder schijnend, warm licht.

‘Those were the days, my friend, those were the days.’
(liedje uit 1968, gezongen door Mary Hopkin)

geplaatst door RodeJas - 2020 keer gelezen