terug

Birds of a Feather

vrijdag 15 december 2023

(Vertaald: gelijkgestemden)

En dan kom je ineens zomaar, totaal onverwacht, een man tegen die helemaal op hetzelfde spoor zit! Wat een genot, wat een opluchting, om weer eens helemaal relaxt en open te kunnen praten.
Het was geen date of romantisch iets. Ik heb met 2 ongevallen nekletsel opgelopen en krijg daarom af en toe hulp in huis. Tegenwoordig zit daar ook wel eens manvolk bij en zo ook vandaag. Ik had hem nog niet eerder gehad, dus had tevoren geen idee wat te verwachten.
Nou heb ik ooit in Indonesië gewoond en dan was je als blanke verplicht bediendes aan te nemen om zo werk te verschaffen. Ik heb zo een paar jaar geleefd met continu vreemden in en om huis. Dat lijkt leuk en luxe, maar je bent gewoon totaal je privacy kwijt en da’s niet iets waar ik fan van ben.
Ook als er dan zo’n hulp komt, zit ik daar dan stevig tegenaan te hikken. Ondanks dat het ook wel weer super fijn is en de hulp maar een paar uurtjes hier is.
Afijn, vandaag dan dus die man. Het klikte gewoon meteen, dat voel je als gevoelsmens gewoon. Hij begon in de woonkamer met werken en al snel waren we in een heerlijk gesprek verwikkeld terwijl hij vrolijk door poetste en zeemde.

Voor zover ik kan zeggen na zo’n korte tijd, hadden we echt enorm veel overeenkomsten. Beiden een werkverleden in de zorg, gevoelsmensen, eenzelfde kijk op de maatschappij, vanuit het hart willen leven en weten uit ervaring dat dat heel moeilijk is. Zeker in Nederland. Hij fraseerde het heel mooi, al weet ik niet meer exact hoe hij het nou zei maar dit komt zeer in de buurt: In Nederland is er geen ruimte voor gevoelsmensen.
Wauw, die was voor mij raak!
Ik heb zelf goed inzicht in dynamieken, het groter geheel, maar ook qua persoonlijke ontwikkeling en interesse in psychologie, daarbij nog altijd vanuit het hart en gevoel komend. Een beetje een (gezonde) combi van hoofd en hart.
Hij had in de zorg ook in die zin gewerkt, dus niet als verpleger, maar bijvoorbeeld geestelijke gezondheidszorg. Ook meer die kant, waarbij je dus ook psychologie, persoonlijke ontwikkeling en kracht enzovoorts nodig hebt.
Vandaar natuurlijk dat we zo goed op één spoor zaten en zoveel dezelfde ideeën hadden en dingen opmerkten in de maatschappij.
Waanzinnig fijn! Dit is wat ik zoek in een man, wat heel lastig te vinden is.
Het is een niche groep. Ik vergelijk het altijd met wat ik zelf in het onderwijs heb meegemaakt als docente: je hebt het gros op lager en middelbaar niveau zitten. Er zit een wat kleiner aantal op het hogere niveau als VWO, en de ‘tussenlaag’ HAVO is ook heel klein. Op meer volwassen niveau is dat HBO. Bij lagere niveaus is het vnl. politie agentje spelen. Er is weinig motivatie en inspiratie iets te doen. Lol trappen en een vrij laag plafond van wat haalbaar is.
Bij VWO zeg je wat er moet gebeuren, ze gaan zitten en werken en je hoort of ziet ze niet meer tot de bel gaat. Beter dan politie agentje spelen, maar voor mij als docente oersaai.
Havo paste precies bij mij! Het beste van beide andere niveaus. Het wel kunnen dollen en een geintje, maar als er gewerkt moet worden ook de innerlijke drive dat te doen. Het plafond van wat haalbaar is, ligt een stuk hoger.
Voor mij was dat een eye-opener om door te hebben, omdat ik die blueprint over andere dingen kon leggen, en ja, ook met het ‘aanbod’ qua daten.
Ik zoek die ene leuke vent die net als die Havo gasten zowel dieper inzicht heeft, een innerlijke passie en drive om dingen te doen en leren, maar ook qua dromen in het leven. En tegelijkertijd het vermogen heeft om ook gewoon simpele onderbroekenlol te hebben. Als ie dan ook nog een gevoelsmens is, althans, met een gezonde combi van hart & hoofd, gezond in zijn mannelijke energie… kom maar op!

Zo’n man had ik dan vanmiddag hier om te poetsen.
Echt, voor mij een enorme diepe zucht van opluchting. Zo’n thuiskomen, zo’n fijn gevoel, en ook heerlijk om weer eens te ervaren dat zulke mannen er wel zijn, al zijn ze zeldzaam.
Sinds mijn laatste partner heb ik dit niet meer ervaren.
Een niche groep, waar ik ook in zit. En ik zoek echt een bird of a feather! Anders moet ik gaan settlen for less en dat doe ik niet meer. Daar word ik alleen diep ongelukkig van.

En deze man… hij liep tegen dezelfde problemen als ik aan qua socialising, zeker in Zeeland, maar vooral door een andere visie dan de massa. Ook hij kan met weinigen uitwisselen op het niveau waar wij dat hier als vanzelf zaten te doen. Het is normaliter altijd jezelf inhouden, omdat er geen draagvlak is voor wie, wat, en hoe je bent. Heel vermoeiend en verdrietig ook, waardoor je makkelijker niet meer er op uit gaat, maar je social circle héél klein maakt.

Ik heb hem spontaan gezegd dat als ie nog weer eens gezellig wil kletsen en uitwisselen… “Je weet waar ik woon!”
Of hij de uitnodiging daadwerkelijk aan gaat nemen zie ik wel.
Voor nu voelt het gewoon top om onverwachts zo’n intens fijne uitwisseling te hebben mogen ervaren met een man.

Om dan maar ff duidelijk te zijn: dit is geen enkele reflectie van iemand hier. Ik deel puur een heerlijke ervaring die ik heb gehad!

geplaatst door Roosje - 1421 keer gelezen