terug

Ho ho ho

maandag 25 december 2023

Zoals de bezoekers van dit platform zich nog wel kunnen herinneren, was Kerstmis vroeger niet een jaarlijkse extravaganza van consumptiegenot, maar ging het over het Kindeke Jezus en Vrede op Aarde.Stichtelijke woorden van naastenliefde en bemint uw vijanden werden over ons uitgestort tijdens de Advent. Met de Wereldoorlog nog vrij vers in het geheugen van de oudere generaties, zoiets mocht nooit weer gebeuren... Vader haalde de kerststal van zolder, ieder zorgvuldig verpakt gipsfiguurtje werd liefdevol uitgepakt en op zijn plek gezet in het met grotpapier omwikkelde veilingkistje. Al eind november zagen we Jozef en Maria aankomen met hun ezeltje om zich aan het Romeinse gezag te Bethlehem te onderwerpen. En ook de drie koningen waren al onderweg, ze stonden een eindje verderop want ze mochten natuurlijk pas na nieuwjaar aankomen. We telden de dagen af tot het magische uur.

Dan luidden de kerkklokken en liep het dorp uit om naar de nachtmis te gaan, wij allemaal in ons beste pak. Het mannenkoor zong Stille Nacht, ondanks alles in het Duits, want zo wilde de traditie het. Daarna wensten we elkaar een zalig kerstfeest, wij boeren, de middenstanders, de notabelen, allen voor een moment gebroederlijk bijeen en daarna ging ieder weer zijn eigen weg. Thuis stond de tafel gedekt met het beste linnen en kregen we voor het slapen gaan nog chocolademelk en tulband. De volgende dag kwamen dan broers, zussen, ooms en tantes, neven en nichten bijeen om met advocaat, kruidenbitter en sigaren de vrede te vieren. Cadeautjes daar deden we niet aan met Kerst, daarvoor was het immers al sinterklaas geweest.

Die dorpsgebruiken bestaan nog steeds, maar zelf vertrok ik naar de stad ‘om het beter te krijgen’, zoals ze toen zeiden. Later, als jonggehuwden, hielden we de kerst traditie nog wel in ere compleet met boom-en-stal, dat was ook een tijd van veel familiebezoek over en weer, maar als alleenstaande-met-kind kwam daar de klad in. Een paar jaren hield ik het nog vol om de boel op te tuigen, maar het had ook iets sneus, die kerstsfeer voor ons tweetjes. Toen mijn zoon begon te puberen verdween de stal, daarna ook de boom en toen, ik moet het helaas bekennen, koos ook ik ervoor om de kerst te ontvluchten naar een wintersportgebied. Met een woud van kerstbomen, die ook niet speciaal hoeven te worden omgezaagd, dat dan wel.

Ik ken ook wel vrijgezellen die het stug volhouden om hun huis - en tuin - te kerstenen, met alles erop en eraan, ondanks minderende aanloop. Misschien juist in hoopvolle verwachting? Of ze doen het gewoon om zichzelf te verwennen? Dat hoor ik tegenwoordig wel vaker. En waarom ook niet, ik heb er waardering voor als mensen die moeite doen voor zichzelf, gewoon voor het plezier, maar het is ook een stukje discipline denk ik. Die discipline ontbreekt mij; niet zonder opportunistisch motief zet ik in op donkere dagen bij de kerstboom van anderen (die het immers fijn vindt als ik hem kom bewonderen, dus iedereen blij)… Maar het liep anders, een positieve corona-test houdt mij aan huis gekluisterd! Mijn verdiende loon, dat zal mij leren!

Haal ik Maria en Josef en de hele Santenkraam die nog door mijn eigen vader werd gekoesterd, dan alsnog uit de doos om mij gezelschap te houden? Nee hoor, later ooit misschien, mocht ik nog eens kleinkinderen krijgen ;-)
Allen een gezellige* / rustige* / sportieve* kerst en jaarwisseling toegewenst :-P (*kies de gewenste variant)

geplaatst door Pelgrim - 1658 keer gelezen