Liefdestaal & Kado's
maandag 11 december 2023
Het valt me al jaren op hoe iedereen een andere manier of beleving heeft van liefde tonen. Niet alleen in liefde, maar ook onder familie en vrienden.
Ik vind zelf dat je dit goed kunt merken met het kadootjes geven met feestdagen.
Voor mij is dat een heel belangrijk aspect. Niet uit een “hebben”, al vind ik ontvangen ook heerlijk, maar voor mij voelt het geven zo fijn! Dat is voor mij ook ontvangen. Als je echt recht vanuit je hart geeft, ontvang je tegelijk en zo voelt het voor mij met kadootjes.
In mijn directe familie geven wij al jaren met Kerst kadootjes aan elkaar. Voor mij is dat genieten tot en met! Ik ben op zich altijd heel goed in het vinden van passende kadootjes waar iedereen echt blij mee is. Al moet ik zeggen dat mijn zoon het makkelijkst is omdat we behoorlijk op één lijn liggen.
Dan komt er –voor mij- een kink in de kabel als blijkt dat het geven van kado’s door anderen niet hetzelfde ervaren wordt.
Mijn dochter is bijvoorbeeld héél kieskeurig waarmee iets leuks kopen heel lastig wordt. Als de vorm, kleur of wat dan ook niet precies goed is, hoeft ze het al niet meer. Ze neemt het dan ook niet aan.
Vorig jaar kwam voor het eerst iemand met, “Ik doe dit jaar geen kado’s, want het is allemaal al zo duur.”
Grappig genoeg kwam dat van degene met het meest te besteden. Voor die persoon is de beleving duidelijk anders dan voor mij.
Dan mijn mam die haar liefde altijd laat blijken door geld te geven. Dat komt er dan op neer dat ik mijn eigen kadootje moet kopen en zij geeft dan het geld ervoor aan mij. Al geef ik haar een aantal opties door van wat ik echt heel leuk zou vinden, zodat ze kan kiezen. Dat was nou ook niet helemaal hoe ik het graag zou ervaren, mijn eigen kadootje kopen?
Nu moet je dat van elkaar respecteren en accepteren. Iedereen is anders en toont liefde op een eigen manier. Maar het blokkeert tegelijkertijd mijn uiting van liefde, zodat ik dat wel als verdrietig ervaar.
Wat doe je ermee? Is het iets waar je over gaat praten of laat je het maar erbij?
Enerzijds geeft het duidelijk aan dat je elkaar niet helemaal begrijpt met wat wederzijdse behoeften zijn.
In daten is het voor mij ook een dingetje, maar dan weer net om een andere reden.
Ik geef te snel, te makkelijk en te veel. Voor mij komt het dan recht uit mijn hart, maar ik heb gemerkt dat het bij de man overweldigend aankomt. Het was dan teveel van het goede.
Ik heb er wel van geleerd. Helaas houdt het in dat ik een volgende keer telkens op de rem moet trappen om niet dezelfde fout te begaan. Dat voelt voor mij tegen-natuurlijk, alsof ik ook mijn liefde in moet houden. Ik geef zo graag!
Ik geloof niet dat ik dit ‘probleem’ ooit van een ander heb gehoord.
Wat ik met twee partners heb ervaren is dat ze zeiden “Ik wist niet wat ik voor jou moest kopen.”
Say what?
Er zijn zoveel dingen die ik leuk vind en waar ik geïnteresseerd in ben, en ik heb nogal wat hobby’s. Een hele rare opmerking. Dan ligt het toch niet bij het niet weten, maar waarschijnlijk eerder bij een niet echt ‘houden van’.
Een keer met mijn verjaardag kreeg ik niets. Toen ik ’s avonds daar iets over vroeg, werd hij enorm boos, stormde naar de auto om terug te komen met een zakje katjesdrop wat hij voor me neer kwakte. Dat had hij voor me gekocht.
Ik was perplex.
Kerst dit jaar ga ik in het klein vieren. Bij mij thuis met mijn moeder. Ik heb mijn kadootje zelf gekocht, want ze kwam er online niet aan uit. Voor haar heb ik iets enorm leuks gekocht bij het tuincentrum. Een prachtige Tomtes-tuinkabouter met goudgele muts met zonnebloem er op en een pompoen in zijn hand. Die mag gaan het terrasje op gaan fleuren wat ze bij haar nieuwe woning heeft!
Ondanks dat het anders dan anders is, heb ik er zin in! Nu mam heerlijk dichtbij woont, kan ik haar gaan halen en thuis brengen. We gaan voor de gezelligheid dit jaar. Fijn samen genieten!
geplaatst door Roosje - 1094 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.