terug

Tradities

dinsdag 26 december 2023

Toen ik nog een ietwat opstandige tiener was had ik een uitgesproken mening over tradities en gewoontes. Ik vond een aantal nogal stoffig en ouderwets, verplichtingen die ingesteld waren om mijn vrijheid te beknotten. Want waarom werden verjaardagen in het weekend gevierd en was mijn aanwezigheid daarbij noodzakelijk? Ik begon het uitgaan net te ontdekken en dat had mijn prioriteit.
Sommige tradities waren wel lollig maar het moeten opdraven op familie bijeenkomsten vond ik lijken op “ opzitten en pootjes geven”.
Gaandeweg de jaren ben ik daarin toch wel veranderd en begon ik ook wel de lol en de waarde in te zien van een aantal tradities, vooral als familie contacten spaarzaam waren vanwege drukke en onregelmatige werkzaamheden. Mijn hele werkverleden bestond uit onregelmatige diensten en het merendeel van de vriendenkring werkte bij de toen nog Hoogovens in de verschillende gekleurde groepen dus het was altijd schipperen om een datum en tijd te prikken waarop de meesten aanwezig konden zijn.
Daaromheen begon ik het familiegevoel ook meer te waarderen, zeker met de komst van mijn kinderen en ik merkte dat ook ik wat tradities begon te creëren en omarmen. Hoe leuk was het om de jarige zingend “wakker” te maken, hoewel die al tijden lag te woelen want wanneer kwamen ze nou met de cadeautjes….!
En de decembermaand stond bol met feestelijkheden en daaraan gekoppeld de tradities van de intocht kijken van Sinterklaas, schoenzetten, het gezamenlijk Sinterklaas vieren, een aantal jaar zelfs 3 keer vanwege de groeiende families aan beide kanten. Daarna de Kerstdagen, bij wie op welke dag, en als afsluiting oudjaar en het oliebollen bakken dat ik op mij had genomen voor de familie. Als ze klaar waren dan nam mijn zoon altijd een paar vrienden mee en “ ach mam, mogen we een oliebol want die van jou zijn de lekkerste….!” Dat vond ik ook en ik liet ze daarom graag keuren.
Veel van de tradities zijn voor mij niet meer van toepassing, niemand zingt mij wakker op mijn verjaardag, al een paar jaar ontvluchten mijn dochter+ kleinzoon en ik de bijna ontploffing geluiden rond oudjaar en gaan we naar een rustig vakantie huisje, en oliebollen bakken doe ik dan dus ook niet. Dit is wel een dingetje voor de kleinkinderen, mijn zoon heeft het 1 jaar op zich genomen en vond het wel leuk om te doen maar niet elk jaar.
Tradities hoeven niet star te zijn of in beton te worden gegoten dus ik ga een nieuwe introduceren, ergens in januari of februari ga ik oliebollen bakken, geen gigantische hoeveelheid maar gewoon 1 pak mix wegwerken en die aan de kinderen geven, want oliebollen smaken toch altijd lekker?
Wat wel blijft is het gevoel van samen zijn in een open sfeer, het warme en veilige gevoel met elkaar en het ook fijn vinden samen. Die traditie mag altijd blijven.
En dat wens ik iedereen toe: een samenleving, hoe groot of klein ook, waarin iedereen zich veilig en gehoord voelt, waarin we elkaar met respect behandelen en elkaar accepteren.

geplaatst door Angi - 1063 keer gelezen