Date uitjes
zondag 28 januari 2024
Ik had er nooit bij nagedacht om specifieke dingen te kunnen noemen als een man vraagt, “waar wil je naar toe?” of “wat wil je doen?”
Ik ben er over na gaan denken toen ik van relatie & dating expert John Gray leerde dat het handig is om 3 dingen te kunnen noemen en dan de man te laten kiezen.
Voorheen leek het me prettig als de man initiatief toonde en met ideeën kwam, maar een frisse nieuwe aanpak kan geen kwaad.
Eén ding kan ik altijd meteen noemen: een bezoek aan mijn favo kristalwinkel! Als je mij ergens blij mee maakt, is het dat wel! Het is zo bijzonder daar, voelt ook helemaal niet of je in een winkel bent. Het is bijna alsof je op bezoek gaat bij bekenden, of een dagje uit. Je kunt er heerlijk rondneuzen zonder dat je het gevoel krijgt dat je de deur uitgekeken wordt omdat je er al uren bent. Niemand die komt vragen “Kun je alles vinden?” Zo hatelijk als ze je in een winkel komen lastig vallen.
Je krijgt er gratis koffie, cappuccino of thee en er staan kannen vers kristalwater op tafel. Je kunt met je mandje kristallen buiten gaan loungen in het zonnetje als dat er is in de boerderijtuin of fijn binnen aan tafel waar ook kristalboeken liggen, mocht je iets op willen zoeken.
Hartstikke leuk, maar goed, da’s slechts één ding en het is een uur rijden van mij vandaan en daarmee ook niet altijd handig voor een date. Minder geschikt voor een 1e meet & greet.
Daar zit je tenslotte ook mee: er zijn leuke dingen voor echt daten waarbij je langer iets gaat doen en dus ook verder weg kunt gaan. En dan zijn er de dingen dichterbij huis, meer geschikt voor die allereerste ontmoeting en misschien de 1e echte date.
En sja, buiten kristalwinkel, wat dan?
Ineens schoot me iets te binnen wat ik héél graag zou zien en wat van mij af niet ver weg is. Via Deltapark Neeltje Jans IN de Neeltje Jans zelf kijken. Dat lijkt me zó machtig interessant! Dat moet je dan via het park boeken, je kunt daar niet zomaar heen rijden daarvoor, want dat is in een groepje onder begeleiding. Super gaaf lijkt me dat, een stuk zo in die Neeltje Jans.
Hoppa, één ding dichterbij op de agenda, haha.
Het stadje Veere is ook altijd hartstikke leuk, maar toch alweer 45 minuten rijden. Niet handig voor een meet & greet misschien, maar weer wel voor een echte date.
Als ik dan zo zit te mijmeren hierover, bedenk ik me dat het inderdaad wel goed is eigenlijk om zo eens een lijstje te maken.
Misschien is het makkelijker als je in de stad woont of drukker bevolkte regio waar dicht bij huis meer te doen en zien is. Maar hier vanaf het eiland is heel veel al gauw verder weg. Een half uur, drie kwartier moeten rijden is niet vreemd.
Het Van Gogh museum zou ik wel eens willen zien, maar ja, da’s niet naast de deur! Leuk voor een echte langere date. Ik vind Amsterdam sowieso super om heen te gaan.
Ik heb wel een keer een hele leuke meet & greet gehad in Goes. De man kwam nl. met de trein en gezien het dichtstbijzijnde station daar is, hadden we in Goes afgesproken. Dat was ook wel heel leuk. Samen koffie drinken en gezien het fijn klikte, gingen we daarna de stad in.
Niet om “normaal” te winkelen met kledingzaken of Hema of zo. Maar andere dingen die van één of beider interesse had. Zo wilde hij een kerk waar we toevallig voorbij kwamen even van binnen bekijken gezien zijn studie. Zou ik zelf nooit gedaan hebben, maar toen keek ik door zijn beleving ook met andere ogen.
Een boekenwinkel was gedeelde belangstelling, maar een religieuze boekenwinkel sloeg ik weer over.
Zo leer je elkaar op een relaxte, speelse manier, beter kennen. Tussendoor hebben we samen een hapje gegeten en het werd een hele leuke date. Best een langere ook, al was het een 1e ontmoeting.
Daarmee schiet me nog iets te binnen. Je kunt met een meet & greet ook meteen zo’n klik hebben dat je in plaats van slechts een kopje koffie nog samen iets wilt doen. Voor zulke gelegenheden kan het dan ook weer handig zijn om iets te weten.
Best wel goed om zo een aantal dingen te kunnen noemen zonder een langdurig “uhhhh….” als het gevraagd wordt.
Hier in meer achteraf gebied van Nederland is dat zeker heel zo gek nog niet! Maar ook in drukkere regio’s, want er kan wel meer te zien en te doen zijn, maar wat vind je zelf écht leuk?
Ik ga me er eens op bezinnen!
geplaatst door Roosje - 1218 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.