Je moet t net weten!
vrijdag 19 januari 2024
Pas vroeg een vrouw wat ze met een potentiële date aan moest. Ze had met chatten veel verteld wat ze leuk vond. Toen hij vroeg waar ze heen wilde op date, was ze ziedend!
“Hoe kan hij dat nou niet weten?! Ik heb hem zoveel verteld!”
Ze wilde het contact verbreken.
Ik zei tegen haar, “Hij is een man! Een vrouw had een heel leuke date uit je verhalen bedacht. Een man kan/doet dat niet. Hij wil jou gelukkig maken door iets te doen wat jij wil doen. Waarom geef je niet gewoon antwoord?”
Waarschijnlijk had die man genoten van haar verhalen, maar dat betekent niet dat hij alles onthoudt. Soms zijn mannen plezierig overweldigd door de spraakwaterval van een vrouw. Hij geniet dan, is ontspannen, en niet bezig met andere dingen. Mannen zijn meer in het moment.
Ze bleef boos. Zo jammer, want door te weinig kennis ging dit fout. Feitelijk eiste ze dat hij zich gedroeg als een vrouw. Dat werkt niet.
In zo’n situatie geef je hem een paar opties van wat je leuk vindt en laat je hem kiezen. Dat geeft hem het gevoel dat hij het heeft bedacht, plus hij kan ontspannen omdat hij weet dat zij het hoe dan ook leuk gaat vinden. Hij weet zich succesvol en zijn testosteron gaat omhoog.
Het mooie is dat het op z’n beurt het oestrogeen bij de vrouw stijgt, zodat zij zich goed voelt.
Win-win! Maar je moet het net weten.
Mannen en vrouwen zijn ontworpen om elkaar perfect aan te vullen, om aantrekkingskracht te creëren wat maakt dat we intiem willen zijn, zodat er kinderen komen. De juiste bedrading en hormonen maken dat de man bij vrouw en kind blijft om hen te beschermen in de eerste kwetsbare periode. Zonder dat zou de kans op overleven substantieel lager zijn.
Zo drastisch is het nu niet meer. We leven in een veilige omgeving en vrouwen kunnen voor zichzelf zorgen.
Maar hoe onze lichamen werken is nog altijd eender.
Helaas lijkt het erop dat in de strijd om gelijkwaardigheid ook de verbondenheid met de eigen innerlijke werking is kwijtgeraakt. We zitten nu in de chaos fase om dat te hervinden.
Velen zijn doorgeslagen naar gedrag wat meer bij het andere geslacht hoort. Globaal gezien hebben mannen 20% minder testosteron en vrouwen te laag oestrogeen.
Niet handig gezien we onze resp. hormonen nodig hebben, o.a. om met stress om te gaan en ons goed te voelen.
Een man met te laag testosteron en teveel oestrogeen kan zijn stress niet kwijt, voelt zich niet goed en gaat zeuren, wordt meer als een bokkige vrouw. Wat Jung de (ongebalanceerde) Anima noemt.
Bij een vrouw is het andersom. Ook zij kan haar stress niet kwijt en wordt harder door te hoog testosteron, uit zich niet en wordt mannelijker. Haar ongebalanceerde Animus komt omhoog.
Maar ook in de huidige maatschappij is het goed mogelijk om goed in je vel –en dus je geslachts-eigen hormonen- te zitten en jezelf top te voelen met veel minder stress. Het vergt wél een stukje bewustzijn omdat we zo ver van ‘normaal’ af zijn geraakt, dat het vaak niet meer vanzelf gaat.
Een vrouw met stress moet er over praten, anders blijft het actief in haar systeem omdat het opgeslagen wordt in een deel van haar hersenen. Door praten, raakt ze het kwijt.
Mannen snappen dat niet, want bij hem werkt het tegenovergesteld: hij trekt zich terug in zijn man-cave om er over te denken, te analyseren, een oplossing te vinden. Is die er niet, dan laat ie het los en vergeet het compleet.
Hierdoor gaat zijn testosteron weer omhoog en is hij zijn stress kwijt.
Een vrouw snapt dat weer niet en kan in paniek raken als hij zich terugtrekt. Dat komt omdat zij dat doet als ze diep gekwetst is. Zij wil dan eigenlijk dat hij achter haar aan komt. Ze neemt aan dat de man dat ook wil, doet dat ook, niet wetende dat ze hem daarmee juist verder wegduwt.
Een man bindt zich als zijn testosteron in aanwezigheid van een vrouw omhoog gaat. Dat gebeurt als hij haar gelukkig en blij kan maken. Bij een vrouw stijgt hierdoor haar oestrogeen, mits ze open is om te ontvangen, en (op dat moment) niet in haar mannelijke kant zit die op de werkvloer nodig is.
Wat je als vrouw aantrekkelijk maakt voor een man is zo bijzonder! Mannen hebben hoog in hun neus iets waarmee ze oestrogenen oppikken. Als een vrouw een gezond gehalte heeft, prikkelt dat de interesse van een man!
Je kunt de zaak niet flessen: Jezelf leuk voordoen en mooi aankleden zonder dat hormoon, werkt niet.
Andersom hebben vrouwen hetzelfde met testosteron bij mannen.
Gezien bijna iedereen tegenwoordig te laag in hun hormonen zit, is dat misschien nog wel de reden van zoveel vrijgezellen? We moeten elkaar blijkbaar ‘ruiken’ om geprikkeld te worden.
Een vrouw heeft liefdevolle boodschappen nodig, geen praktische zoals oplossingen.
Mannen, wat haar goed doet voelen, is als je duidelijk laten weten dat je haar mooi vindt, hoe speciaal ze is, en dat je naar haar verlangt. Ze moet zich gekoesterd voelen en weten. Niet eens per maand, heel vaak!
Vrouwen identificeren vaak veel sterker met hun lichaam dan mannen, wat de reden is dat het heel snel diep persoonlijk voelt als haar man naar een mooie jonge vrouw kijkt. Zij denkt dan dat hij meer geïnteresseerd is in die vrouw dan in haar.
Naar zo’n vrouw kijken is een normale reactie die uit zijn animal brain komt, maar het kan zijn vrouw diep raken omdat ze zelf ook wel weet dat zij er niet (meer) zo uit ziet. Voor haar voelt het kleinerend.
In zulke situaties moet je een compromis vinden wat voor beiden werkt. Zij kan hem op een speelse manier duidelijk maken dat hij te lang kijkt, waarna hij haar even speciaal aandacht geeft. Op zo’n manier kunnen beiden zich weer goed voelen, ondanks hun tegenstrijdige natuurlijke reacties, die puur hormoon-gedreven zijn.
Mannen en vrouwen hebben verschillende gevoeligheden en meestal kennen ze die niet van elkaar.
Een stukje bewustzijn is hier dus belangrijk.
geplaatst door Roosje - 1915 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.