terug

Wandeltocht door de duinen 2

dinsdag 16 januari 2024

Afgelopen zondag opnieuw een fikse tocht door de duinen gemaakt. Startplek was nu aan het begin van de doorgaande weg naar Zandvoort aan Zee, bij het bezoekerscentrum Koevlak, nog net gelegen in Bloemendaal. We konden daar kiezen uit 3 wandelingen. Ik zei tegen mijn maatje, laten we maar de kortste wandeling nemen, want de tocht wordt altijd langer dan we zelf gepland hebben. Het eerste stuk gingen alle 3 de wandelroutes dezelfde kant op en kwamen we aan bij het duinmeertje Het Wed. Daar begon de ellende van onbegaanbare paden door de enorme wateroverlast opnieuw.

Eigenlijk moesten we nu over het zandstrand de route vervolgen, maar er was geen zandstrand meer, het water kabbelde tot aan de voet van de omringende duinen. Er was wel een pad iets hoger gelegen op het duin, wat de goede kant opging. Toch had ik mijn bedenkingen. Gelukkig waren meer mensen aan deze wandeltocht begonnen. Ik zag in de verte een sliert wandelaars lopen op hoogte, die als een rij mieren, duin op, duin af gingen. Het was dus te doen. Ik dacht wel, ik ga niet weer tussen die dichte struiken doorlopen. Als dat ervan komt, ga ik terug.

Maar het ging goed en we hadden een prachtig uitzicht vanaf dat hogere pad over het groot geworden meer. Totdat ik weer doornstruiken tegen kwam en dezelfde dunne, hoge hekken zag van onze tocht in Bergen. Maar deze hekken stonden net achter een breed zandpad. We gaan tot daar en dan beslissen we of we verder gaan of terugkeren, okee? vroeg ik aan hem. Hij was het met me eens. Gelukkig zag ik aan de rechterkant van dat pad de pijltjes van de 3 wandelroutes weer op een houten paaltje staan, dus we konden verder. Dat ging weer goed.

Op een gegeven moment stond "Konijnenberg" aangegeven als aanbevolen prachtig uitzichtpunt. Dat is in ieder geval hoog, dat doen we dus ook maar, waren we met elkaar eens. Het uitzicht op die hoge duintop was inderdaad prachtig. We keken naar alle kanten vrij over het duingebied uit. In de verte zagen we ook nog de prachtige gekartelde stenen rand van de watertoren van Overveen. Het leek net of daar een kasteel stond met al die gemetselde kantelen rondom de hele toren. Te ver weg om te fotograferen, maar het staat in mijn geheugen gegrift. Zie je wel, dacht ik tevreden, je moet af en toe gewoon doorzetten en niet meteen de moed opgeven. Het was de beloning van deze klim naar boven.

Op de verdere route kwamen we geen waterpartijen meer tegen. Maar we zagen nog iets anders wat heel bijzonder was. Aan weerszijden van het brede pad stond ongeveer 10 meter verder in het veld een grote hardstenen gedenkpaal die eruit zag als een enorme grafzerk en dat was ook zo. Bovenop lagen allemaal steentjes, zoals je ook bij begraafplaatsen ziet. In de gedenkpaal aan de linkerkant van het pad was de tekst gebeiteld : in mei 1945 zijn hier de lichamen van 92 gefusilleerde verzetsmensen gevonden. Op de paal aan de rechterkant van de weg stond : hier zijn in mei 1945 de lichamen van 22 verzetsmensen gevonden. Ook met allemaal steentjes erboven op, Eerbiedig hebben we bij beide monumenten enkele minuten in stilte deze oorlogshelden herdacht.

Terug bij het beginpunt van de wandeling realiseerde ik mij, dat luttele kilometers verderop, langs de rechterkant van de doorgaande weg naar Zandvoort, de erebegraafplaats ligt, waar deze verzetslieden eervol begraven zijn. Ik was daar ooit al eerder geweest. Het bevindt zich hoog in de duinen, waar een enorm groot houten kruis de begraafplaats markeert, voor iedereen zichtbaar boven de omgeving uit. Hannie Schaft, het meisje met het rode haar, waarover een beroemde oorlogsfilm is gemaakt, ligt daar ook begraven...

geplaatst door sixty - 1480 keer gelezen