terug

Wie niet waagt, wie niet wint?

dinsdag 2 januari 2024

Als ik terugdenk aan mijn dates van 2023 is er EEN ontmoeting die ik niet snel vergeten zal. Ik had met tussenpozen een leuk e-mailcontact gehad en ook nog een paar keer getelefoneerd met een lieve en aardige man uit Noord Friesland. Uiteindelijk kwam het tot een afspraak bij mij in de buurt.

Aan de Zeeweg naar het strand in Castricum is een pannenkoekrestaurant met een zonnig terras en een (gratis) parkeerterrein. Aangezien ik 2 jaarkaarten heb voor het wandelgebied door de duinen van PWN, konden we van daaruit evt. ook nog samen naar het strand lopen, als hij dat zou willen. Het zou mij een eer zijn om hem te gast te hebben. Ergens in mei of juni vond onze ontmoeting plaats. Het was een gezellige middag, de tijd vloog om. Na de duinwandeling bij een strandtent iets gedronken en daarna teruggelopen naar de grote parkeerplaats waar zijn auto stond. Allebei wilden we de ontmoeting nog wat langer voortzetten en afsluiten met een glaasje wijn met een borrelplankje erbij. Zo gezegd, zo gedaan.

Opeens ging zijn telefoon, hij schrok. O jee, zei hij en hij noemde de Nickname van een dame van 50plus. Ik had NU in Utrecht moeten zijn, ik heb daar een dinerafspraak met haar. Neem de telefoon dan op, zei ik. Dat deed hij en hij zei eerlijk tegen haar dat hij nog met mij zat te borrelen en dat hij over ongeveer een kwartier zou afreizen naar Utrecht. Oei, zei, ik dat is minstens nog een uur rijden hier vandaan. Geen nood antwoordde hij, ze zit in gezelschap van een vriendin in het restaurant op mij te wachten.

Toen ik weer thuis was, heb ik de Nickname ingetoetst die ik hem had horen zeggen en er verscheen een profiel met foto van een jong uitziende, buitenlandse vrouw. Hmm, dacht ik, die ziet eruit of ze nog lang geen 50 jaar is, zal mij benieuwen of dit geen nepprofiel is. 's Avonds rond 21.00 uur kreeg ik een app van hem : mag ik je even bellen? Hij vertelde, dat de twee vriendinnen tijdens het wachten al flink geborreld hadden en in een jolige bui waren. Ze waren niet boos op hem, het was schatje voor en schatje na. Afijn, hij heeft dus met beide dames gedineerd en alles betaald, ook de verteringen die ze die middag genoten hadden. Ach, zei hij, ik kan het makkelijk betalen, geen punt.

Ik vertelde op mijn beurt tegen hem dat ik thuis op haar profiel gekeken had en mijn twijfels had over deze dame. Klopt wel een beetje, antwoordde hij, er was meer mogelijk voor mij, als ik een suikeroom voor beide dames zou willen worden. Dat heb ik geweigerd en direct na het diner ben ik snel huiswaarts gereden. Ik begon te lachen. Nou, zei ik, dat zal je leren om met meerdere dames op een en dezelfde dag af te spreken. Ja, beaamde hij, je hebt helemaal gelijk, ik had beter moeten weten.

Maar wie niet waagt, wie niet wint. Datzelfde, opwindende gevoel krijg ik, als ik een loterij-lot koop, zei hij nog. Ik hoop altijd dat ik die hoofdprijs van 1 miljoen win, de spanning is het me waard, ik hou van een gokje. Maar ik had natuurlijk beter bij jou kunnen blijven, dat geef ik volmondig toe...

geplaatst door sixty - 2971 keer gelezen