Afreageren en verwerken na een blauwtje
maandag 26 februari 2024
Ik val met de deur in huis: Niet zo lang geleden had ik een in eerste instantie hoopvolle date-ervaring. Op zich was het dus een leuke ontmoeting. De volgende dag zouden we elkaar weer ergens ontmoeten om te dansen, door het slechte weer vroeg ik het uit te stellen. Dit liep anders; zij ging wel met een vriendin naar de dansplek, maar tegelijk bekende ze dat haar ex-vriend weer contact gezocht had. Dus: Oude liefde roest niet. Ook gaf ze aan, dat ze met mij geen klik had. Ik had daags tevoren en naar ik dacht zij ook wel een klik ervaren. Of hierom het contact stopte durf ik te betwijfelen. Verdere details laat ik achterwege omwille van de privacy van de betrokkene.
Omdat velen hier met tegenvallende dates te maken hebben of nog krijgen gaat het er om, hoe je daarmee omgaat. Zitten kniezen, is dat een juist verwerkingsproces?
Het verwerken van het verlies van een partner heeft natuurlijk een heel andere en intensere impact, dat ben ik mij zeker bewust. Dat kun je niet vergelijken met een blauwtje, dat velen die aan online daten doen zullen hebben opgelopen. Ook als een partner van het ene op het andere moment met de noorderzon vertrekt heeft dat veel meer gevolgen.
Toch is voor alle gevallen, waarin er sprake van een contactbreuk is het Franse spreekwoord van toepassing: “Partir c’est mourir un peu”, steeds als je afscheid neemt sterf je een beetje.
Ik schrijf deze ervaringen vaak van mij af. Papier is geduldig, tegenwoordig zijn het hoe langer en meer tekstbestanden in Word, en die kun je naar gelieven aanpassen of wegdoen. Als je het geschrevene ook nog kunt en wilt delen met intimi of (maar dan wel geanonimiseerd) met lezers van een blog raak je tenminste een deel kwijt van dat, waardoor je gefrustreerd bent geraakt.
Andere optie is een frisse neus halen, en zo ontsnappen aan de kans dat je je begraaft in je ongenoegen over het afbreken van het contact. Het is nooit goed om te zwijmelen in negativiteit, dat gaat zich ophopen en op een gegeven moment zoekt het naar een uitweg, een ontlading waar jij zelf sowieso maar ook jouw omgeving niet op zit te wachten.
Weer een andere mogelijkheid: Zoek mensen op, waar je vertrouwd mee bent. Maar ga dan niet direct al je kommer en kwel aan hen vertellen. Vraag eerst hoe het met hen gaat, wat zij beleefd hebben. Vaak gebeurt het, dat je vanuit hun belevenissen iets aangereikt krijgt om jouw narigheid te relativeren.
Of je gaat gewoon wat gezelligs doen. Er is in jouw dorp of stad vast wel een evenement, dat je uit het dal haalt. Zet thuis een mooi muziekje op, maak een dansje in de kamer. Of loop de tv gids even door en kijk wat er op de buis is. Er zijn dus legio opties om jouw narigheid te vergeten. Alleen, jij moet de eerste stap zetten.
Is het doen van een poging een ander contact te vinden ook zo’n optie? Dan lijkt het op relatiehoppen. Okay, ik beken dat ik zelf niet lang blijf treuren na het mislukken van een date. Zou het zo kunnen zijn, dat iedereen hier emotioneel weer anders in zit? Dan denk ik aan het kinderliedje Joepie Joepie is gekomen, heeft mijn meisje weggehaald, maar ik zou er niet om treuren, gauw een ander weer gehaald. Voor kinderen werkt het wellicht wel zo, maar klopt het ook voor ouderen?
Misschien moet ik en moeten allen, die een blauwtje oplopen dit wat luchtiger opvatten. Zou het liggen aan iemands karakter, hoe hij / zij reageert op het stoppen van een pril contact? Kan het ook zo zijn, dat je na verschillende keren je hoofd te hebben gestoten een beetje murw wordt? En ja, last but not least, ik en iedereen die hetzelfde meemaakt / meegemaakt heeft moet natuurlijk ook steeds letterlijk en figuurlijk in de spiegel kijken. Dat kan confronterend zijn, zeker…. Hoe een ander tegen mij – tegen jou aankijkt is lastig in te schatten.
geplaatst door Aktivo1 - 2225 keer gelezen
Vorige berichten
De wereld van de reclame
Overal is reclame, op radio, op tv, internet, in folders en op grote reclameborden langs de snelweg. Je kan er bijna niet omheen. Ik weer daarom het dikke pak folders in mijn brievenbus via de ja/nee sticker. Alleen weekbladen zijn welkom, de folders van de supermarkt haal ik zelf wel op bij de desbetreffende supermarkt, de rest hoef ik niet. Ik wil wel graag weten wat er deze week in de aanbieding is en in welke van de 3 supermarkten in mijn woonplaats. Helaas zijn veel aanbiedingen niet bedoeld voor kleine huishoudens.
Ik hoef geen 4 frisdrankflessen tegelijk, ook al mag ik verschillende smaken nemen voor die prijs. Ook aanbiedingen van 2 flacons wasmiddel en/of wasverzachter + 3 gratis sla ik over. Ik moet het allemaal maar bewaren, terrwijl ik er heel weinig van gebruik. Ook besef ik, dat als ik dan maar 1 van zo'n product in huis haal, ik altijd veel teveel betaal. Echte koopjes zijn vaak maar 1 dag geldig of alleen in het weekend. Op die koopjes zit meestal geen limiet per klant, dus moet ik er vroeg bij zijn, anders is de (soms) beperkte voorraad alweer op. Maar ja, alles went, dus als ik het echt wil hebben, ga ik er toch maar rond 10.00 uur heen, maar soms ben ik dan al te laat.
Wat me irriteert is de repeteerwekker van steeds dezelfde reclames op tv. Het volgende reclameblok is bijna identiek aan het vorige, het lijkt soms veel op hersenspoeling. Dan maar gauw even zappen naar een andere zender. Het lijkt er soms sterk op dat die commerciële zenders bijna tegelijkertijd hun reclames uitzenden, want daar beland ik vaak ook weer in een reclameblok. Sommige reclames zijn best wel leuk, maar veel spotjes zijn ver verwijderd van de werkelijkheid. Voorbeeld : waar rij je nog hele stukken op een compleet leeg wegdek op de snelweg, waar nu die mooie nieuwe hybride of elektrische auto van de reclame op rijdt?
De enige keer dat ik dat heb meegemaakt was enkele jaren terug, toen we rond 04.00 uur 's nachts in Amsterdam de A1 op reden op Hemelvaartsdag. Dat moest zo vroeg om rond 06.00 uur bij de ingang van park de hoge veluwe in Hoenderloo te zijn om daar te gaan dauwtrappen onder leiding van een boswachter. We zijn hooguit 6 auto's tegen gekomen op een verder lege weg. We waren dan ook ruim voor 06.00 uur daar. Waar ik niet meer in geloof is de reclame van alles in 1 tabletten voor in de wasmachine, pods genaamd. Een man gooit 1 zo'n tablet in een lege wastrommel of hij stopt er EEN kledingstuk in, wat weer als nieuw uit die wasmachine komt.
Ik zie hem nooit de hele wastrommel volstoppen met vuil wasgoed. Alleen al wat water en stroomverspilling betreft, is dat niet aan te raden. Wat betreft ondergoed en kledingreclames zie je altijd knappe jonge mensen met een bijna perfect figuur. Alles zit als gegoten. Ik denk dan weleens aan het blokje in onze eigen profieltekst : hoe zie ik eruit. Heel vaak staat daar bij kleding : casual. Behalve dat we meestal niet meer zo'n perfect lijf hebben als de modellen van dat merk op tv, zie ik ook niet voor me dat die makkelijk zittende kleding zo strak om het lijf zit. Misschien maar goed ook, kunnen we nog iets verhullen, indien nodig ...
Vrije tijd
Vrije tijd
Geniet van je pensioen! Dat waren de afsluitende woorden tijdens een telefoongesprek met mijn oudste zoon afgelopen zondag. Hij, nog volop bezig in het werkzame leven, kinderen, een volle agenda door werk en gezin. Minder vrije tijd dus! “Geniet van je pensioen”.
Met pensioen zijn betekent niet dat het leven stilstaat. Er begint juist een nieuw hoofdstuk met een nieuw ritme. Dan is daar die vrijheid. Dat vond ik tenminste nu alweer heel wat jaartjes geleden. Tijd om rustig wakker te worden, geen wekker, een wandeling te maken wanneer de zon schijnt, koffiedrinken zonder op de klok te hoeven kijken, maar vooral voldoende tijd hebben om dingen te doen die ik leuk vind. Genieten van de kleine dingen. Nieuwe mensen kan ontmoeten, misschien zijn er oude dromen om op te pakken en misschien is er ruimte om zelfs opnieuw verliefd te worden.
“Geniet van je pensioen”. Dit alles na dat gesprek over werk en vrije tijd met oudste zoon en over de ‘vakantie’ die ik had doorgebracht bij mijn jongste zoon afgelopen week. “AAAH ‘vakantieganger’ zo werd ik verwelkomd bij binnenkomst “. Nu ik voldoende vrije tijd heb klinkt voor mij het woord ‘vakantie’ maar vreemd in de oren. Vakantie betekent voor mij, een periode vrij zijn van werken. Maar zoonlief had een week echt vakantie en had mij uitgenodigd om te komen logeren, om samen de stad te doorkruisen en om mij mooie gebieden in de omgeving te laten ontdekken. Nou, dat heb ik geweten. Enkele dagen dertienduizend tot vijftienduizend stappen gemaakt en… het was heet! Maar genoten! Op een terras aan het water, heerlijk gegeten en ’s avonds fijne gesprekken in de tuin.
Hij single en ik single. We houden van elkaar, maar zijn beiden gewend aan onze vrijheid. Samenleven, al is het maar een paar dagen, betekent ook dat je ruimte moet maken voor de gewoontes van een ander. Je moet aanpassen.
Afspraken moet maken bijvoorbeeld over wat gaan we eten, wat gaan we morgen doen. Allemaal eenvoudige dingen die in een relatie de gewoonste zaken van de wereld zijn. Rekening moet houden met elkaar. Nou is dat bij ons geen probleem. Soms laten we de dingen komen zoals ze komen en maken er iets van.
Ik heb genoten van het samenzijn afgelopen week en moest bij thuiskomst toch even wennen aan het alleen-zijn. Maar ik heb ervaren dat onze verbinding met elkaar niet altijd betekent dat je constant bij elkaar moet zijn, maar juist dat we elkaar de ruimte hebben gegeven en rekening met elkaar hebben gehouden. En soms is een beetje aanpassen precies wat nodig is om samen een mooie tijd te hebben. Dat laatste geldt overigens voor alle relaties.
Liefs,
Monique
Even snuffelen ook bij het daten
Mijn vervoer gaat zo veel mogelijk per fiets, grote afstanden doe ik met het OV. Fietsen heeft als voordeel dat ik onderweg veel dingen zie die ik in een auto, trein of bus zou missen. Nadeel is wel de beperkte actieradius.
Door te wandelen kan ik veel kleinere afstanden overbruggen, maar ik zie nog meer dan op de fiets. Twee andere zintuigen, het gehoor en vooral de reuk worden dan optimaal benut.
Toen ik onlangs mijn fiets bij de fietsenmaker moest ophalen koos ik voor een wandeling in plaats voor de bus. Ik werd niet teleurgesteld. Langs de muren van verschillende huizen in mijn wijk stonden Buddleya’s oftewel vlinderstruiken volop in bloei. Bij de paarse en witte bloemen van zo’n struik stop ik altijd om even te ruiken. Kort daarna ontwaarde ik lavendelplanten die in een stukje grond bij een boom op het trottoir waren opgeschoten. Ik kon mij niet beheersen, ik moest snel even een paar bloemetjes of blaadjes fijn wrijven. In een eerdere blog vestigde ik al uw aandacht op Tihany, het dorp in Hongarije dat leeft van de lavendelteelt.
Ik had onlangs contact met een “gratis” lid van de datingsite, zij noemde zichzelf een snuffel-lid. Hoewel we in enkele essentiële onderdelen van onze levens veel verschilden hebben we elkaar toch ontmoet. Zij beschouwde het niet betalend lid zijn als een snuffeltijd, eigenlijk kan ik dat vertalen als een periode om het internetdaten uit te proberen.
Zonder uitproberen kom je nooit verder. Vraag is alleen of uitproberen genoeg is.
Als ik in een winkel kom en ik daar betoverd word door de geur van iets wat ik wil kopen, dan weet ik pas na aankoop van het geurige artikel of het datgene is, dat ik mij voor ogen heb gesteld. Velen kunnen lang voor een etalage voor of een schap in een winkel staan voordat ze beslissen iets te kopen. Vroeger, meer dan nu waren in veel winkels stalletjes waar je een kleine hoeveelheid van aangeprezen waar kon ruiken of proeven.
Bij het daten is de reuk naast het zien en het gehoor een niet te onderschatten zintuig. Wie bij een date “verrast” wordt door een onwelriekend contact zal al snel afhaken. Of er dan zelfs sprake is van een drankje samen drinken is de vraag. Een knuffel bij het afscheid zal er niet zijn. Voor een date kleed je je netjes, maar hygiëne is absoluut noodzakelijk.
Wie als roker een date heeft met iemand die nooit een sigaret opsteekt zal ook merken, dat zijn of haar afspraak zich terughoudend opstelt waar het gaat om fysiek contact. Ik hoorde ooit van een dame, dat ze geen man wil die rookt omdat ze geen schoorsteen wil kussen. De geur van tabak gaat zich trouwens ook aan kleding hechten.
Hetzelfde geldt voor drank in het algemeen en in het bijzonder voor bier. Iemand die dagelijks een paar gele rakkers soldaat maakt heeft ook een bepaald aroma om zich heen hangen.
Allerlei mondverfrissers kunnen daar maar ten dele een oplossing voor bieden.
Elke date is in wezen ook een snuffelactie naar wat de ander bezig houdt, hoe hij of zij is. Wederzijds vragen zonder dat het ontaardt in een sollicitatie is nodig.
Maar hoe lang duurt de snuffeltijd?
Ik wens iedereen veel aangename geuren op zijn of haar levens – en liefdespad! En ik hoop, dat de snuffeltijd na niet al te lange tijd toch overgaat in een serieus contact.