terug

Kinderen

maandag 5 februari 2024

Een jaar of 15 geleden geleden deed ik ook al aan dating. Ik was toen al een paar jaar alleenstaand-met-kind, mijn zoontje was mij inmiddels in lengte voorbijgegaan en het sein leek wel op groen te staan voor een nieuwe bladzijde. Ik legde contacten met vrouwen die zelf ook kinderen in de puberleeftijd hadden en inderdaad kwam het tot een relatie. Een lieve vrouw met kinderen, gescheiden. Ik was daar optimistisch over, ook omdat ik dacht dat mijn eigen kind er kameraadschap zou kunnen vinden. Ik zag al een nieuwe toekomst als ‘family man’ voor me (...that’s the way we all became the Brady Bunch!). Tja ik was nog jong en onervaren, pas net de 50 gepasseerd.

Kinderen hebben daar hun eigen gedachten over, helemaal als ze in hun puberteitsjaren zijn. Haar kinderen gingen hun eigen gang en die van mij trok zich meestal terug met zijn computer. Daarbij is het ook nog zo dat kinderen van gescheiden ouders de mogelijkheid hebben om naar de andere ouder te gaan. Althans in dit geval was dat zo. Begrijpelijk natuurlijk, die kinderen vinden het erg moeilijk om ermee om te gaan als de plek van hun eigen vader of moeder door een ander wordt ingenomen. Helemaal als die vader of moeder nog gewoon in de buurt is; dus van die happy family kwam weinig terecht, al vonden wij elkaar nog zo aardig.
De lievertjes lieten zich niet naar ons ideaalbeeld kneden, althans, zo was het in dit geval, zo heb ik het meegemaakt. Met dramatische taferelen tot gevolg tijdens de gemeenschappelijke vakantie. En als de relatie die stormen niet kan doorstaan – kinderen gaan immers hoe dan ook altijd voor – tja dan is het toch einde oefening.

Dan zou je zeggen, zoek liever iemand die geen kinderen heeft... maar misschien toch beter van niet. Want ik heb ook wel de indruk dat er een verschil is tussen mensen die wel en die geen kind(eren) hebben gekregen. Uiteraard is deze observatie gebaseerd op mijn eigen zeer beperkte ervaringen en het zal ook zeker met mijn eigen persoonlijkheid te maken hebben. Maar ik weet hoe ingrijpend mijn leven veranderde door het vaderschap. Verantwoordelijkheid maakte een eind aan een meer onbezorgde en ook wat onbezonnen levensstijl. Toen ik later opnieuw alleen was kwam dat oude gevoel van vrijheid wel weer terug, maar toch niet meer met dezelfde lichtheid. Voorheen bracht ik dat meer in verband met leeftijd, andere levensfase en zo, maar het zou ook heel goed kunnen dat het met het ouderschap te maken heeft, een veranderde levensinstelling die niet meer weggaat. Dat ik dus zonder die ervaring zelf meer kind zou zijn gebleven. (Dit zal vast reacties oproepen, ik ben benieuwd hoe anderen hierover denken.)

Inmiddels ben ik in de categorie ‘kinderen volwassen’ beland. Daarin werkt het ouderschap verder door, in de zin van betrokkenheid. Voor de een op afstand, voor de ander intensief contact. Hoe dan ook nog steeds een factor die invloed heeft op de levensvatbaarheid van een relatie. Ook nu moeten we niet alleen bedenken of iemand bij ons past, maar ook of die persoon past in het leven dat we door de jaren heen hebben opgebouwd. Oude gewoonten en vertrouwde paden kunnen openstaan voor verandering, dat geeft juist nieuw elan en Ware Liefde doet wonderen. Maar kinderen, dat blijft toch een beetje spannend!

geplaatst door Pelgrim - 1430 keer gelezen