terug

Single zijn, leuk of niet?

maandag 12 februari 2024

Single zijn komt met voors en tegens.
Door de jaren heen heb ik vaak van mensen die al lange tijd vrijgezel zijn gehoord dat ze het wel goed vinden zo. Ze hebben geen zin of behoefte meer aan een relatie.
Hoe dat dieper zit, weet ik niet. Ik bedoel, dat kan natuurlijk gewoon oprecht zo zijn als je als single een rijk leven hebt met vrienden, hobbies, werk, familie. Maar mogelijk zijn er ook bij wie er toch een stuk teleurstelling en angst weer gekwetst te worden achter zit. Niets is zwart-wit tenslotte.
Ook heb kom je vaak tegen dat mensen nog wel een relatie willen, maar niet meer willen samenwonen.
Een pré van single zijn is geen rekening hoeven te houden met wat de ander wil of nodig heeft. Je kunt doen en laten waar je zin in hebt. Een stukje vrijheid. Die vrijheid is vaak een reden om niet in een vaste relatie te willen gaan. Het vaakst heb ik dat van mannen gezien, maar er zijn ook vrouwen voor wie dat een groot punt is.
Zelf snap ik dat dan niet, want je kunt ook in een vaste relatie vrijheid hebben. Ik heb zelf behoorlijk wat persoonlijke vrijheid nodig, als een partner dat niet weet te geven of er moeite mee heeft, voel ik me niet prettig.
Maar ik weet uit ervaring dat het gewoon kan. Je moet dan beide een evenredige behoefte aan persoonlijke vrijheid hebben.

Anderzijds is een nadeel van single zijn dat je alles zelf moet doen en overal alleen voorstaat. Je hebt geen sparringspartner om eventjes bij te ventileren en desgewenst feedback te krijgen die je net een ander perspectief geeft zodat je weer door kunt. Je mist intimiteit, aanraking, liefde, steun, samen lachen en genieten. Yep, kun je op zich met anderen, maar dat is niet hetzelfde als met je partner!

En natuurlijk zijn er de praktische dingen.
Bij mij is het eerste waar ik dan aan denk eten koken en eten. Ik hou niet van eten koken, wel van lekker eten, maar in je eentje eten is toch ook weer niet zo leuk als samen.
Met een partner vind ik het ineens leuker te koken, je kunt het koken afwisselen, maar het ook samen doen. En daarna natuurlijk gezellig samen eten!

Een ander iets is samen slapen en wakker worden. Fijn tegen iemand aan kunnen kruipen in bed, een arm om je heen, een zoen voor je dromenland bezoekt, en naast elkaar weer wakker worden. Of misschien wel van de geur van verse koffie die je partner al heeft gezet. Heerlijk!

Ergens naar toe gaan, is ook iets wat je makkelijker doet met een partner. En al doe je misschien dingen met vriend/innen, wat niet onbelangrijk is, is het toch anders om samen met je partner erop uit te trekken.
Hand in hand, een blik, een zoen of streling, maakt het nog extra fijn. Het heeft een intiemer aspect.

Andere praktische dingen zijn klusjes en onderhoud in en om huis. Ik kan op zich veel, maar ik heb niet de kracht die een gemiddelde man heeft. Een man kan doorgaans met 1 hand een boormachine vasthouden en heeft dan de andere vrij. Ik kan dat echter niet, heb 2 handen nodig om de Makita vast te houden, en dan heb ik vaak een hand tekort.
Da’s dan slechts één voorbeeld van “Bob de Bouwer” toestanden. Ik wens dan toch echt dat ik een man had in mijn leven! Niet in de zin van “ik heb een klusser nodig”, maar omdat het gewoon heerlijk voelt om iemand te hebben die je helpt. Iemand die doorgaans uit zichzelf de “Bob de Bouwer” klusjes doet en dat leuk vindt. Hoef je daar niet meer aan te denken.

Een ander ding wat ik wel eens heb gemerkt, is dat veel mannen het niet leuk vinden als je niet zo van alcohol houdt. Bij sommigen ben je al geen optie meer als je niet drinkt.
Ik hou echter niet van alcohol, als single drink ik het zelden of nooit. Heb je een man in je leven, dan ineens is dat een ding.
Andersom vind ik het niet prettig als een man (vrij) veel drinkt en/of regelmatig.

Nou zijn dat dingen die niet onoverkomelijk zijn. Als het wederzijds goed zit, zou je daar toch aan uit moeten komen.
Maar er is één ding wat ik altijd heel vervelend heb gevonden en wat me ook dwars in de strot steekt: de behoefte van mannen om x-rated films te kijken.
Daar kan ik dus finaal niets mee en ik heb ook weinig zin om daarin een compromis te sluiten.
Als ik eraan denk dat het hebben van een man in je leven automatisch inhoudt dat het ook weer dat soort films met zich meebrengt, dan haak ik inwendig al bijna finaal af. Zó stuit het me tegen de borst.
Dat vind ik één van de grootste voordelen van single zijn: niet die x-rated films in mijn leven. Heerlijk!
Ik heb geen enkel probleem met intimiteit en seks -met de man waar ik van hou- maar ik geen behoefte aan die films.

Desalniettemin hoop ik die ene leuke kerel tegen te komen. Single zijn is niet persé erg, voor sommigen heeft het mogelijk zelfs de voorkeur, maar ik wil niet alleen blijven. Ik heb liever een man aan mijn zijde!

Ik denk dat single zijn op een gegeven moment een soort gewenning wordt, stukje berusting van “het is nu eenmaal zo”. Feitelijk een soort “laat maar zitten” gevoel.
Misschien is het –om te voorkomen dat je je zo gaat voelen- wel een goede om er eens over na te denken waarom je nou een man of vrouw aan je zijde wilt.

Ik ben benieuwd naar hoe jullie er in staan! 
Heb je echt ruimte in je leven voor een partner? Heb je nog hoop of heb je de moed stiekem opgegeven?
Hoe ervaar je -als je héél eerlijk bent- het single zijn? 
Als je iets mist, wat dan?  
Voel je je ooit wel eens eenzaam?
Of sta je er helemaal positief in, overtuigd dat je hem/haar gaat vinden? Ga je er ook helemaal voor om die ander te kunnen vinden?

geplaatst door Roosje - 1444 keer gelezen