Wil jij mijn Valentijn zijn?
donderdag 1 februari 2024
Vandaag 1 februari en ik zie de Valentijnsdag advertenties al verschijnen!
Zelf hoorde ik voor het eerst van Valentijnsdag toen ik 14 was, omdat mijn beste vriendin het kende en mij erover vertelde. Ik meen dat ik van haar een cadeautje kreeg, omdat het eigenlijk voor vrienden was, niet persé geliefden.
Dan ga ik even een dikke 12 jaar vooruit in de tijd, naar toen ik getrouwd was. Mijn man kwam met een mooie bos rozen aan voor Valentijnsdag. Totaal onverwachts, want het leefde toch niet echt in Nederland om er iets aan te doen. Ik was dan ook heel blij verrast met mijn mooie rozen!
Elk jaar dacht hij er aan, zonder dat ik hints moest geven. Echt heel lief.
Met mijn volgende partner kreeg ik altijd een kaart met een leuke boodschap er in.
Feitelijk is Valentijn in Nederland toch veelal bescheiden. Een klein kadootje of kaart. Ik vind dat ook genoeg, het is toch the thought that counts. Even een teken dat je speciaal en belangrijk bent voor iemand.
Je kunt ook anoniem een kaart sturen, dat is natuurlijk ook heel leuk. Dat heb ik dan zelf nooit meegemaakt.
Ik heb in winkels wel eens gevraagd of het nou echt populair is en mij werd verteld van niet. Er is een tijd geweest dat er wel meer aan gedaan werd, maar de laatste jaren zakte het weer af.
Hoe anders is dat dan in landen als Amerika, waar ze er echt heel veel waarde aan hechten. Als een vrouw daar niets krijgt of er niets gebeurt in haar leven rondom Valentijnsdag, is dat een soortement wereldcrisis?
Voor hen is het echt belangrijk. Het hoort samen te gaan met cadeaus, bloemen, uit eten, mooie jurk enzovoorts.
Commercieel gezien is het daar veel groter en het heeft daar dus ook meer toegevoegde waarde, feitelijk omdat de media het dan enorm pushed. Cadeaus zijn als het even kan ook wat groter dan alleen een kaart of bloemen.
Dat heb ik dan toch zo begrepen van Amerikaanse vrouwen die ik spreek online. Voor hen is het super belangrijk.
Ook datingcoaches hebben uitgebreide vids met tips over hoe je je Valentijnsdag leuk kunt vieren mét een date en alles er op en er aan. Je zou maar eens alleen zitten op Valentijnsdag! Ramp!
Dan ben ik toch ietsie te nuchter denk ik, hihi.
Vraag is dan, hoe beleven wij Nederlanders het? Zover ik weet is dat niet zoals bij Amerikanen, maar misschien is het ook heel persoonlijk of zelfs per regio wel anders.
Doe jij er iets aan, is het voor jou belangrijk om iets te krijgen? Wat als je een partner hebt en die vergeet het? Is dat een probleem?
En ook, als je iets krijgt, of zelf iets geeft, is dat dan klein of verwacht je iets groots? Een meer substantieel cadeau of uitgebreid uit eten in een fijn restaurant?
Zelf heb ik voor een partner ooit een bijzondere kaart gekocht en opgestuurd. Uiteraard met ook passende tekst. We woonden nog niet samen en ik had het zo getimed dat de kaart precies op de goede datum bij hem op de mat zou vallen. En ja, hoor, gelukt! Hij was blij verrast, want hij had nog nooit een Valentijnskaart gehad.
Michael McIntyre (Britse stand-up comedian) heeft er een stukje over.
“In het begin schreef ik hele romantische verhalen, was de kaart nog niet groot genoeg ervoor. Maar toen we een aantal jaren getrouwd waren, zakte dat wat af en werd het, ‘schat, ik hou nog steeds van je. Voor details zie vorige kaarten.’ ”
Sja…
De romantiek levend houden is belangrijk, niet alleen in het begin, maar ook als je een relatie hebt.
Dan is Valentijnsdag eigenlijk weer een mooie gelegenheid!
geplaatst door Roosje - 1444 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.