Binding & Ontmoetingen
zaterdag 9 maart 2024
Kristallen, ik ben er al jaren dol op. Ik begon met wat trommeltjes medio 2007. Ik dacht altijd dat dat het begin was, maar pas geleden realiseerde ik me ineens dat het veel verder terug ging.
Toen ik 10 was hadden we in de tuin kiezelpaadjes. Ik zag daar op een dag ineens een kiezel tussen die doormidden was en dat leek net een oog. Zo betoverend mooi met die andere kleuren aan de binnenkant! Vanaf toen ging ik voor mij bijzondere stenen verzamelen. Ik bewaarde ze in een eierdoos.
Eerst lag in ieder vakje één steen, maar al snel lag het tjokvol!
Er was één steen die ik al wandelend met papa vond, in Breda destijds. Een gladde zwarte, wat ovale steen. We gingen elke week samen te voet naar de markt en dronken dan wat bij V&D voor we weer naar huis gingen. In het restaurant stonden grote bakken hydrocultuur met planten. Mijn vader suggereerde om de steen daar bij te leggen en dan de week erop te kijken of ie er nog was en hem dan weer mee naar huis te nemen tot de volgende keer. Dat werd ons ritueel en ik had de steen altijd weer terug!
Toen ik 15 was gingen we met Kerst op vakantie naar Orvelte. In een winkeltje daar verkochten ze kartonnen kaarten met zo’n 16 edelsteentjes er op gelijmd. Van elk steentje was een ruwe en gepolijste versie. Ik wilde dat dolgraag hebben, dus ik kocht het. Die kaart heb ik nog altijd, al missen er door de jaren en tig verhuizingen 2 steentjes.
Dus mijn liefde voor kristallen begon niet medio 2007, maar was er eigenlijk al vanaf mijn kindertijd.
Maar medio 2007 kreeg ik op een andere manier interesse er in, de energetische en helende werking ervan. In eerste instantie kocht ik iets op basis van omschrijving, later ging ik mijn gevoel vertrouwen en kocht ik daarop gebaseerd. Zo werkt het voor mij nog steeds.
Een bezoek aan de kristalwinkel is altijd heel erg leuk. Voor mij een uitje, al moet ik er toch wel een uur voor rijden. Het is zo’n beetje de grootste van Nederland op gebied van hoge vibratie kristallen, denk ik.
Mijn volwassen kinderen hebben ook interesse in kristallen. Mijn ex, hun vader, heeft er héél veel die van zijn ouders komen. Ex-schoonvader werkte voor Fokker, en het gezinnetje woonde daardoor vroeger in verschillende landen ver de wereld heen. Daar zochten ze zelf half edelstenen. Geen kleine stukjes, maar echt grotere, veelal ruwe stukken. Een heleboel daarvan hebben in geen jaren daglicht gezien, puur omdat het er zoveel zijn, andere hadden ze op houten platen gelijmd en aan de muur gehangen.
Mijn ex heeft al die kristallen inmiddels in bezit, ik heb intussen tegen de 400 kristallen. Als ex en ik “uit de tijd zijn” krijgen onze kids een vrachtlading kristallen, haha.
Maar door die hele geschiedenis zit het als het ware in de familie.
Een aantal jaren terug ben ik met mijn zoon en zijn vriendin naar mijn favo kristalwinkel gegaan. Die met die hoge vibratie kristallen, gemiddeld tussen de 800-1000 verschillende soorten.
Dat is altijd echt een uitje voor me! Ik kom er al ruim 14 jaar, je krijgt er koffie, cappuccino of thee, er staan tafels met kristalboeken en glazen kannen kristalwater. Je kunt er dus op je gemak zitten en genieten.
De winkel zit in een verbouwde schuur van een boerderij, in de tuinen er omheen lopen hangbuikzwijntjes, kippen enz. Je kunt ook lekker buiten zitten, dan neem je je mandje met kristallen desgewenst mee. Ze hebben twee jaar terug een loungehoek gemaakt waar je heerlijk kunt vertoeven.
Het is zo anders dan een gewone winkel bezoeken. Dat voelt altijd meer van even kijken, kopen (of niet) en wegwezen. Maar hier kom je thuis. Niemand die je raar aankijkt als je gewoon 4 uur blijft ‘plakken’. Je wordt niet naar buiten gekeken, of je wel of niet koopt maakt ook niet uit, je kunt gewoon genieten.
Mijn zoon wist dat uit mijn verhalen, maar toen we er dan waren, zei hij, “Wauw, dit voelt helemaal niet als een winkel?!”
Ik vond het geweldig te zien hoe hij alles af ging. Geen mandje, hij ging systematisch alle stellingen af, uitgebreid kijken. Toen hij klaar was ging hij terug om een paar dingen te pakken die hij wilde hebben.
Heel anders dan hoe ik of zijn vriendin het deden: kriskras de winkel door mét een mandje en alles wat ons aansprak daarin doen.
Zelf ga ik dan tussendoor buiten zitten ermee om in daglicht te kijken en voelen wat ik wel en wat niet ga kopen. Mijn portemonnee rekt helaas niet zover mee als mijn “kristaltrek”, dus ik moet keuzes maken.
Ook met een date is het een fantastisch iets om heen te gaan. Dan is het helemaal leuk als die ander er ook in geïnteresseerd is natuurlijk. Dan samen een fijn dagje van maken, vóór het naar huis gaan ergens een hapje eten.
Van hieruit is het sowieso een mooie rit daarheen, een stuk door het Zeeuwse en dan het voor mij vertrouwde Brabantse land in. Slinger-de-slanger boerenweggetjes om dan bij de kristalwinkel te komen.
Mijn dochter is er een aantal keren heen geweest, met mij en later ook een paar keer met haar partner. Toen ze zo door dat prachtige landschap reden, mooie huisjes en huizen hier en daar, zagen ze het helemaal zitten om daar een huis te kopen.
Het deed me goed dat te horen, want mijn dochter heeft op zich geen affiniteit met Brabant, ze is in Gelderland geboren en deels daar en daarna hier op het eiland opgegroeid.
Ooit heb ik er man ontmoet die ik ‘kende’ van een spiritueel forum. Super om die dan in het echt te ontmoeten. We hebben een hele tijd buiten zitten kletsen. Ook een vrouw van mijn ooitmalige eigen spirituele forum daar ontmoet. Ik had altijd een leuke klik met haar, maar we woonden te ver uiteen om elkaar te zien. Gebeurde het onverwachts daar!
En binnenkort hoop ik mijn mam ermee naar toe te nemen. Een verlaat uitje voor haar 81e verjaardag. Want ja, ook mijn moeder vindt het leuk en wil de winkel een keer zien.
Het blijft een bijzonder iets. Kristallen geven duidelijk binding!
geplaatst door Roosje - 1358 keer gelezen
Vorige berichten
Punt
Zet hem nooit, zei onze Paulien zaliger.
Het was haar manier om te zeggen, natuurlijk met een talige metafoor, dat er in het leven maar zelden d
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e