Bloggen, waarom doe ik het eigenlijk?
dinsdag 5 maart 2024
Dat vraag ik mij af en toe af,want wat is de drijfveer voor mij om iets op te schrijven wat mij bezighoud en het dan ook nog te plaatsen op een site waar iedereen het kan lezen en ook eerlijk zijn/ haar mening kan geven…..
Wie denk ik dat ik ben om ongevraagd iets te deponeren ? Is het wel interessant genoeg om mijn gedachten aan anderen te laten lezen, wat heeft een ander daaraan?
Na wat “ soul searching” en overpeinzen ben ik tot de conclusie gekomen dat ik het niet weet. Wel weet ik dat ik vroeger op school graag opstellen schreef, wordt dat eigenlijk nog gedaan op school? Het meest moeite had ik met het einde, want dat moest wel bij het verhaal passen en niet verzanden in oeverloos gezwam.
En ik heb zelfs nog eens gedachten gehad om een boek(je) te schrijven, maar toen een schrijfster uit de doeken deed hoe zij het deed, wat er allemaal bij komt kijken, welke verhaallijnen er gevolgd moesten worden en, niet geheel onbelangrijk, waar het verhaal boek vullend over moet gaan, besloot ik dat dit niets voor mij is.
En nu schrijf ik dus blogs, en ik vind het leuk om te doen en helemaal als men er op reageert, het herkennen van situaties en gevoelens. Mijn blogs zijn zeer persoonlijk en dan vind ik het prettig om te merken dat ik zo gek nog niet ben. Misschien is mijn manier van schrijven het meest te vergelijken, heel in de verte, met hoe Simon Carmiggelt schreef, hoewel ik mij daar echt niet aan waag te spiegelen. Maar zijn korte verhaaltjes las ik graag, over alledaagse dingen, herkenbaar geschreven in een wat melancholieke sfeer. Ik noem mijn stijl “ prietpraat”, het is beslist geen literatuur en dat wordt het ook nooit.
Is dat erg, zijn mijn schrijfsels dan minder dan die van anderen? Dat laat ik aan anderen over, die kunnen een mening erover geven en dat is prima, soms leer ik er zelfs wat van.
En natuurlijk doe ik dat ook bij anderen, als een onderwerp mij interesseert of raakt, het is iets dat mij meer inzicht geeft in hoe anderen zijn en denken.
In feite zegt het meer over de persoon dan wat er in zijn/ haar profiel valt te lezen. En dan is het jammer dat potentiële dates zo weinig geïnteresseerd zijn, mijn ervaring is dat degene met wie ik contact heb gehad mijn blogs niet lazen. In mijn ogen een gemiste kans.
Zo lang ik inspiratie heb en het leuk vindt zal ik, 1 keer in de twee weken, een “ prietpraatje” blijven posten en ik hoop dat degenen die het lezen dat waarderen. Ik lees het wel in de komende reacties😉
geplaatst door Angi - 1337 keer gelezen
Vorige berichten
Punt
Zet hem nooit, zei onze Paulien zaliger.
Het was haar manier om te zeggen, natuurlijk met een talige metafoor, dat er in het leven maar zelden d
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e