terug

Het Maaiveld

donderdag 14 maart 2024

Boven het maaiveld uitsteken kan heel spannend zijn. Het is makkelijker om verdekt mee te gaan in de massa en niet op te vallen.
In dating is dat niet helemaal handig, want dan moet je juist op een bepaalde manier eruit springen. Niets beter dan dus jezelf te zijn en boven het maaiveld uit te steken.
Dat kan met hele simpele dingen, met leuke spontane acties. De suggestie op T2S gister om in plaats van koffie te drinken samen een frietje mayo te eten is er al één. Heel simpel, toch anders, en geeft meteen een gevoel van, “Verrek, ja! Leuk!” Iets wat ik met een voorstel voor koffie allang niet meer heb.
Vaak worden spontane acties niet goed opgevat en meteen bekritiseerd. Met de bedoeling dat jij je weer in het maaiveld terugtrekt. Blijkbaar worden anderen intens getriggerd als je je opricht.
Zó jammer!
“Eens wat anders” dingen maken het leven luchtiger en leuk. Zelf hou ik van speels en af en toe eens gek doen. Het leven hoeft niet in een stramien!

Groepsdynamiek speelt hierin een grote rol. In groepen heb je altijd een leid/ster die de toon voor de hele groep zet. De meesten lopen keurig in de pas mee, want dan hoor je erbij. Om één of andere bizarre reden durven weinigen er tegenin te gaan en zichzelf te zijn. Men schikt zich liever.
Zo’n groep kan heel machtig worden en één blok vormen, wat heel naar is.
In het onderwijs zie je dit, is er ook een woord voor, maar ook onder volwassenen komt exact hetzelfde verschijnsel voor.
Ik schat dat het meelopen te maken heeft met de ‘ingebouwde’ behoefte om erbij te horen omdat daar ooit je kans van overleven vanaf hing. Een groep was veilig.
Maar wat als horen bij zo’n groep ‘eist’ dat je in de maat loopt en je niet jezelf kunt zijn? Kan dat anders?

Ja, dat kan! Toevallig gisteren nog gelezen in het nieuwste blog van de kristalwinkel. Zij hebben inmiddels een behoorlijk groot team. Er zijn zoals ze zei overkoepelende taken die iedereen moet doen, waaronder in de winkel staan. Maar er zijn ook tal van andere dingen die gedaan moeten en dan doet iedereen waar hij of zij goed in is en zich fijn bij voelt.
Een prachtig voorbeeld van een groep waarin bepaalde dingen gezamenlijk gedragen worden, maar ook met volop ruimte voor het individuele talent en welzijn. Oftewel, een groep waarin je jezelf kunt zijn en dus prima boven het maaiveld uit mag en kunt steken. Er is dan eigenlijk geen maaiveld meer.
Het kan dus heel goed, en moet toch fantastisch zijn!

Een ander voorbeeld komt ineens op uit de film “Saturday Night Fever” waarin één meisje niet bij de groep hoort, ongeacht hoe hard ze haar best deed. Annet heette ze meen ik. Uiteindelijk biedt zij zich dan maar aan om, in dronken staat, seks te hebben met een gozer in een auto. Puur om er maar bij te mogen horen.
In “Grease” is het voorbeeld een beetje andersom met Sandy en Danny. Hij hoort bij één groep, is de leider ervan. Zij hoort als nieuwkomer min of meer bij een groep van wat wij vroeger “doezeltjes” noemden.
Ondanks dat ze verliefd zijn, werkt het niet goed omdat hun groepen niet bij elkaar passen.
Uiteindelijk ontpopt ze zich dan als een femme fatale, blijkt zich daar top bij te voelen, en past ze in de wereld van Danny.

Jezelf durven zijn, en ook kunnen en mogen zijn, is zó belangrijk!
Zeker ook in dating & relatie. Ten eerste om eruit te springen met wie je echt bent, en ten tweede omdat je in relatie ook jezelf wilt kunnen zijn. Anders moet je dag in, dag uit een leugen gaan leven en daar wordt niemand gelukkig van.

Marianne Williamson heeft een prachtig gedicht over jezelf durven zijn geschreven. De eerste keer dat ik het las, rolden tranen over mijn wangen. Het is zó diep en zó mooi!
Dat gedicht wil ik hier graag delen.

Onze grootste angst
Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn, onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn.
Het is ons licht, niet onze schaduw, die ons het meest beangstigt.
We vragen onszelf: Wie ben ik om briljant, prachtig, talentvol en fantastisch te zijn?
Maar wie ben jij om dat niet te zijn!

Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst.
Er is niets verlichts aan je klein te maken,
opdat andere mensen zich bij jou niet onzeker zullen voelen

Wij zijn allemaal bedoeld om te stralen als kinderen.
We zijn geboren om de glorie van het allerhoogste dat in ons is te openbaren. Die is niet in sommigen van ons: die is in iedereen!

En als wij ons licht laten stralen,
geven wij onbewust andere mensen toestemming om hetzelfde te doen.
Als wij van onze eigen angsten bevrijd zijn,
bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.

– Marianne Williamson (1989)

geplaatst door Roosje - 1383 keer gelezen