terug

Nieuwsgierig ouder worden

dinsdag 12 maart 2024

In het maandelijkse activiteitenblaadje van het dorpshuis ontdekte ik iets nieuws. Een gespreksgroep voor ouderen. Iedere maandagmiddag komen ze bij elkaar onder het motto : samen denken & doen. Deelname is gratis, uitgezonderd een kleine bijdrage voor koffie of thee. Wat let me om daar eens een kijkje te nemen, dacht ik. Ik moest wel helemaal naar de zolderverdieping van het dorpshuis. Daar zaten 12 tot 14 mensen aan bij elkaar geschoven tafels. Ze zetten snel een stoel voor mij erbij.

Het is belangrijk om bij het ouder worden belangstelling voor de wereld om je heen niet te verliezen, opende de gespreksleidster de bijeenkomst. Het voorkomt dat je eigen wereld te klein wordt. Ga aan vrijwilligerswerk doen, zodat je onder de mensen blijft. Je kan in teamverband gaan sporten, een interessante cursus gaan doen, of lid worden van een hobbyclub. Het is ook goed om de vernieuwingen in het digitale gebeuren te volgen en van belangrijke gebeurtenissen in de wereld op de hoogte te blijven. Tot zover hoorde ik niks, wat ikzelf niet allang wist.

Het is belangrijk dat je bijtijds naar een kleinere woning verhuist zonder trappen, met gelijkvloerse kamers of een appartement die je met de lift kan bereiken, waarschuwde ze ons. Niet afwachten tot je iets ernstigs gaat mankeren, dan ben je te laat. Je loopt het gevaar te vereenzamen omdat je niet meer zomaar erop uit kan gaan. Denk eens rustig na om je in te schrijven voor beschermd wonen in een seniorenappartement. Ik heb hier een documentaire waarin jullie kunnen zien welke voordelen dat allemaal kan bieden. Ze startte een video-programma. Het eerste wat ik zag was een enorm gebouw met twee hoge woontorens. Daar tussenin was een laag gedeelte wat beide torens met elkaar verbond en waar alle gemeenschappelijke ruimtes waren. Die kon je dus bereiken zonder naar buiten te gaan.

De camera zweefde van beneden naar boven waar lange galerijen met alle voordeuren zich bevonden. Ik dacht dat deze twee torens 10 tot 12 verdiepingen hoog waren. De camera zoefde een appartement binnen. Er werd een schitterende uitzicht getoond vanaf een hoog gelegen balkon aan de achterkant van het gebouw. De dame die in dat appartement woonde, kwam nu in beeld. Haar leeftijd schatte ik op begin tachtig jaar. Ze vertelde hoe het was om daar te wonen. Je woont gewoon op jezelf, maar je hebt wel de mogelijkheid om ook in het restaurant beneden te gaan eten. Er is ook een fysiotherapie praktijk hier beneden. We hebben zelfs de mogelijkheid om in een aparte ruimte wekelijks een gymles voor ouderen te volgen. We hebben dus geen vervoer nodig, maar kunnen zonder moeite hier komen.

Na afloop van de film kwamen de reacties los. Dit is allemaal prachtig in beeld gebracht, maar ik denk niet dat ik dit kan betalen van alleen mijn AOW, zei een van de cursisten. Een andere vrouw merkte op : onderdeel blijven van de maatschappij wordt wel beperkt als je in zo'n groot gebouw woont met alleen maar oudere mensen. Weer een andere dame zei, ik wil wel contact blijven houden met de straat en niet op 8 of 10 hoog opgeborgen zitten in dit gebouw. De gespreksleider richtte zich nu tot een cursiste die in ons dorp in een beschermd wonen appartement woont, waar ook al deze mogelijkheden zijn. Dat gebouw telt slechts twee verdiepingen. Ze vroeg : Heb jij genoeg contact met andere bewoners in deze kleine setting? Valt best wel tegen, was het antwoord, want de bewoners zijn toch kleine eilandjes op zichzelf. Natuurlijk kwam toen de discussie op gang : dat het aan de mensen zelf lag. Als je je niet "genoeg" openstelt voor een praatje wordt contact uiteraard een stuk moeilijker en ga je dus sneller vereenzamen. Tja, niet iedereen wilt en durft dat.dacht ik. Of krijgt genoeg respons.

Deze middag was wel een goede aanleiding om eens kritisch te kijken naar mijn eigen woonsituatie, tuin en straat. Ik heb een hoek eengezinswoning met maar aan een kant buren. Bovendien woon ik in een straat met mensen van alle leeftijden en heb ik sociaal contact met allerlei buurtbewoners. Zeker als ik in mijn voortuin bezig ben, heb ik regelmatig aanspraak. De wekelijkse gymles voor senioren in het dorp is op loopafstand en bezoek ik trouw. Fysiotherapie is ook door mij lopend te bereiken, mocht ik dat in de toekomst nodig hebben. We hebben in de buurt op maandag een goedkope lunchgroep en op vrijdag een meat & eat dinergroep waar je een zeer betaalbare driegangenmaaltijd kunt krijgen. Mijn huur is makkelijk door mij op te brengen. Ik heb een goed en ruim huis. Eigenlijk heb ik niks te klagen...

geplaatst door sixty - 1623 keer gelezen