Pasen, Feest van Vreugde & Hoop
zaterdag 30 maart 2024
Gisteren vierden we nog Oud & Nieuw, morgen is het Pasen. Wat vliegt de tijd!
Pasen, een vuurfeest waarbij vreugde en hoop hoogtij vieren. Het staat in het teken van manifestatie, nieuw leven en nieuw begin. En ook de overwinning van het Licht over het duister, en leven over dood. Herboren worden.
Zelf denk ik dan ook aan de Phoenix, de Vuurvogel die 500 jaar leeft. Er is altijd maar één Phoenix in leven. Aan het eind van zijn/haar cyclus bouwt ze een nest, laat zichzelf totaal verbranden. Uit de as herrijst dan een nieuwe, jonge Phoenix.
De symboliek dus van wedergeboorte, niet heel anders dan de wedergeboorte van Jezus.
Mooie vragen die hierbij passen zijn dingen als, wat wil je gaan neerzetten de komende periode? Wat moet je hiertoe loslaten? Wat wil je achterlaten zodat je nieuwe dingen kunt doen? Zijn dat externe dingen of meer in je binnenwereld?
Wat hoop je te bereiken in de nabije toekomst?
Meestal vinden mensen verandering en loslaten best moeilijk en spannend. Het oude is vertrouwd, het nieuwe moet je ook nog maar afwachten hoe dat gaat zijn. Maar daarom kan het juist ook weel heel leuk zijn al is het spannend!
Verandering van spijs doet eten, zegt men niet voor niets tenslotte.
In een gesprek met iemand laatst vroeg hij mij, “Waar ben je bang voor? Wat is het ergste dat er kan gebeuren?”
Dat is hier ook op van toepassing. En yep, dat kan best confronterend zijn.
Maar even schakelen naar iets anders. De Paashaas. Waarom een Paashaas en waarom legt een haas eieren?
Waarschijnlijk komt het verhaal hierover van de Teutonen, een oude Germaanse stam, een heeft te maken met de godin Ostara die de lente elk jaar inluidt.
Eén jaar was ze iets te laat en een vogeltje was zo bevangen door de kou dat het niet meer kon vliegen. Om het te redden, veranderde de godin Ostara het vogeltje in een haas. Deze haas kon 1 dag per jaar eieren leggen. Hij mocht deze echter niet zelf houden.
Daar komt het weggeven door ze te verstoppen vandaan.
De chocoladeversie zal veel later zijn intrede hebben gedaan, want wie de reeks van Angelique films ooit heeft gezien, zal zich misschien nog herinneren dat zij cacao te pakken kreeg uit een ver land. Daarmee opende ze een café waar men chocolademelk kon drinken, een heel nieuw en uniek iets.
In de tijd van de oude Germanen was er nog geen chocolade dus zal men in vroeger tijden echte eieren hebben verstopt.
Als kind vond ik Pasen altijd geweldig leuk! Ik geloofde in de Paashaas, dus ’s ochtends als ik wakker werd, kon ik niet wachten om de tuin in te gaan om eitjes te zoeken! Maar ik was eigenlijk altijd meer geïnteresseerd om op de zandpaadjes van onze grote tuin te kijken of ik wielsporen zag van het karretje van de Paashaas.
Die heb ik helaas nooit gevonden. Na het zoeken daarnaar ging ik pas speuren naar chocolade eitjes.
Wat ik me herinner is dat ik meestal een leuk mandje had om ze in te doen.
Met Pasen aten we meestal de broodmaaltijd van een wit met geel servies wat van mijn oma was geweest. Ik was als kind al dol op dat servies en sinds een paar jaar heb ik dat in huis.
Mijn plan is om dat was nodig is af te wassen en het morgen te gebruiken met de Paasbrunch.
Ik ga mijn moeder ophalen en dan gaan we samen lekker broodjes eten, van het inmiddels antieke servies!
Dat wordt dus heel voorzichtig doen, maar ik doe het wel, heb er echt zin in! Een stukje nostalgie en wat past er nou beter bij Pasen dan een wit met warm goud-geel servies?
Heb een mooie Pasen allemaal!
Of je het nou alleen viert of met anderen, geniet er van!
geplaatst door Roosje - 888 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.