terug

Dit is mijn mening!

dinsdag 2 april 2024

Ik ben vóór de vrijheid van meningsuiting, iedereen mag zijn of haar mening verkondigen. Maar er zitten voor mij toch ook wel wat restricties aan vast.
Toen ik jong was begon het wat op te komen om als jongere je stem in het openbaar te laten horen, het protesteren in groepsverband. Velen van mijn generatie kennen bijvoorbeeld het “dam-slapen” en de bezetting van het Maagdenhuis nog wel of de protesten tijdens de kroning van toen prinses Beatrix (“Geen woning, geen kroning”). Maar was dat ook een vorm van meningsuiting of toch een protest tegen de gevestigde orde?
Ook nu zijn er protesten, wegafzettingen, spreekkoren en vormen van burgerlijke ongehoorzaamheid. Zelfs een gerenommeerde organisatie als Greenpeace houdt regelmatig protestacties bij bedrijven. Zijn dat allemaal vormen van vrijheid van meningsuiting? Ik vind het soms te ver gaan maar waar ligt de scheidslijn?
Maar ook in het dagelijks leven, kleinschalig, in gesprekken kan het soms gebeuren dat er toch een verschil is in opvattingen. Hoe kan ik daar mee om gaan, wat zijn de oorzaken en mogelijke gevolgen?
In mijn profiel heb ik bijvoorbeeld gesteld dat ik een persoon met een bepaalde politieke voorkeur bijvoorbaat al uitsluit. Ik weet dat het gedachtegoed van die partij zover verwijderd ligt van mijn eigen normen en waarden, dat zou alleen maar frictie opleveren. En toch heb ik vrienden die ook die gedachten omarmen. Is de vriendschap daar minder door geworden? Nee, want die bestaat uit meer dan alleen dit onderwerp en we hebben afgesproken dat we elkaars mening respecteren.
En ik denk dat dit de ook kern is van een relatie, het accepteren van ieders eigen identiteit en de daarbijbehorende ideeën. Natuurlijk is het prettig als het merendeel van de gedachten overeenkomen maar een verschil van mening kan zo uitdagend zijn, ook andere inzichten geven, dat kan een relatie verfrissend en levendig houden.
Maar duidelijk is voor mij dat er geluisterd moet worden naar elkaar, een discussie gaat niet om punten te scoren maar om het verduidelijken van een eigen standpunt en altijd met respect voor de mening van de ander. En als iemand mij vraagt wat ik over iets denk, zeker als het over nogal persoonlijke kwesties gaat, vraag ik meestal: wil je mijn mening horen? Want die geef ik dan, zo eerlijk mogelijk maar zonder een oordeel te vellen. Zo blijft het gesprek open en zonder verwijten en hoeven er geen protesterende opmerkingen gemaakt worden.
Goed praten is prettig maar goed luisteren is nog beter en heeft ook voordelen, je kunt er altijd iets van leren.
Maar dat is mijn mening.

geplaatst door Angi - 1389 keer gelezen