terug

Guilty pleasure

woensdag 17 april 2024

 Vanmorgen vroeg opende ik mijn ogen en tastte naar mijn leesbril en mijn tablet. Want ja, zoals wel vaker, lag ik weer eens he-le-maal alléén in bed!

Hoewel ik gisteren nog 42 mensen sprak en mijn lief in de afgelopen tien dagen meer dan 24 uur gesproken heb, ben ik natuurlijk ook ontegenzeggenlijk de meeste tijd alleen! En daarom sta ik hier ook, op deze site, omdat ik veel alleen ben en nog niet de hoop heb opgegeven, dat er een dag komt, dat samen zijn weer iets is waar je op kunt rekenen, en niet dag in dag uit voor hoeft te bikkelen.

In de tussentijd ben ik lid van allerlei communities. Jullie -ja jij ook, die dit nu leest!- beschouw ik ook als een van mijn communities. Vier of vijf dagen per week post ik hier 's ochtends een liedje. Daarmee krijg ik een gevoel van verbondenheid, natuurlijk, sommige van jullie heb ik ook "live" gezien, een stuk of twintig mensen inmiddels. Maar ook diegenen, die zich tot nu toe op de vlakte proberen te houden, ken ik wel een beetje.

Nee, niet dat ik weet wat voor verdriet er precies allemaal in ieders rugzak zit (dank Angi) of dat ik me verdiept heb in ieders dromen op profielpagina's. Maar ik ken jullie van jullie gedrag, wie laat er vaak een steek onder water vallen of schopt wel onder de gordel en haalt dan snel het lijntje weg? Wie houdt er van platte humor en post liefst iets tijdens de lunch? Welke mensen steken de ander een riem onder het hart als die het zwaar heeft. Wie zoeken er vaak vrolijke en lichtvoetige muziek of juist plaatjes van zonbeschenen landschappen? Ik kan het jullie zo vertellen maar jullie weten dit vast net zo goed als ik:)

Een community zijn we dus, en als ik dan iemand voor het eerst live spreek onder het wandelen ben ik zelden verbaasd. Negen van de tien keer zijn die mensen precies zoals ik al dacht en daardoor durf ik er best wel wat onder te verwedden dat ik jullie -ik wend mij nu even tot de mensen die niet buiten hun eigen postcodegebied afspreken en dus uitsluitend online te bewonderen zijn- ook ken. Jullie zijn geen onbekenden meer voor mij, zeker niet. Ik weet meer over hoe jullie denken dan over hoe mijn buren denken, die posten vast ook weleens ergens iets prachtigs maar daar weet ik dan weer niets van!

Naast deze T2S community ben ik ook nog lid van een paar andere dingen, eentje daarvan is een club van mensen die gek zijn van fietsen en dat vaak alleen doen. Wat we daar doen, we posten een prachtig landschap of een kunstzinnig monument. En dan versierd met onze eigen fiets!

Ik hoor jullie al denken, wat een onzin, het is zowat nog erger dan een tiktaktok dansje en daar hebben jullie gelijk in, het is mijn guilty pleasure. Maar als ik weer eens een dag voor de boeg heb, waarbij ik acht uur lang tegen betaling in een kantoor opgesloten moet zitten of oeverloos gezwets moet aanhoren tijdens het liters vieze koffie opdrinken, dan overleef ik dat uitsluitend door in de breaks even te kijken naar die heerlijke groene landschappen en ludieke kunst in de publieke ruimte. Met een mountainbike of een koga miyata ervoor natuurlijk, de meeste daarvan ken ik inmiddels net zo goed als dat ik jullie ken!

Hebben jullie ook zo'n guilty pleasure dat je wel durft te bekennen, of hou je dat liever stil?

Fijne woensdag allemaal!

geplaatst door 0ptimist - 1800 keer gelezen