De Melodie van de Liefde: De Kunst van Woorden en Liedjes in Volwassenen Dating
dinsdag 7 mei 2024
In de caleidoscoop van de liefde, waar emoties ronddwarrelen als lentebloesem in de wind, is er een subtiele dans tussen woorden en melodieën die vaak onopgemerkt blijft. Toch, voor hen die in het labyrint van volwassenen dating navigeren, kan het begrijpen van de nuances van tekst en toon het verschil betekenen tussen een vluchtige ontmoeting en een levenslange verbinding. Dus, lieve ervaren romantici, laten we samen een speelse reis maken door de rijken van poëzie, proza en liefdesliedjes.
Stel je dit voor: je bent bezig met het samenstellen van je online datingprofiel, nadenkend over elk woord als een dichter die verzen voor zijn muze componeert. In dit digitale tijdperk, waar eerste indrukken worden gevormd via een scherm, kan de belangrijkheid van tekst en toon niet genoeg worden benadrukt. Het gaat niet alleen om het opsommen van je hobby's of prestaties; het is ook belangrijk om je persoonlijkheid goed weer te geven, een levendig portret te schilderen van wie je bent en wat jouw hart sneller doet kloppen.
Dus, wat is het geheime ingrediënt om een profiel te maken dat harten sneller doet slaan? Het draait allemaal om het vinden van de perfecte balans tussen gevatheid en oprechtheid, humor en kwetsbaarheid. Laat je sprankelende humor zien met een paar slimme opmerkingen, maar vergeet niet om ook je zachtere kant te laten zien, als een harmonieuze melodie die zich een weg baant naar de ziel van de luisteraar.
Betreedt de wereld van "Sky Blue and Black" van de legendarische Jackson Browne. In dit ontroerende lied mijmert Browne over de complexiteiten van liefde en verlies, een levendig beeld schilderend van emoties zo groot en grenzeloos als de lucht zelf. Het herinnert eraan dat liefde niet altijd zonneschijn en een regenboog is; het gaat erom samen de stormen te doorstaan, troost te vinden in elkaars armen, zelfs wanneer de lucht donker en dreigend wordt, van hemelsblauw tot diepgaand zwart.
En dan is er nog "Het Dorp" van de iconische Wim Sonneveld, een nostalgische lofzang op simpeler tijden en gekoesterde herinneringen. Terwijl Sonneveld zingt over het dorp van zijn jeugd, resoneren zijn woorden met een tijdloos verlangen naar het verleden, een hunkering naar de onschuld en puurheid van vervlogen dagen. Het herinnert eraan dat liefde niet alleen gaat over het heden; het gaat er ook om samen een toekomst op te bouwen terwijl we de herinneringen eren die ons hebben gevormd tot wie we zijn.
Maar genoeg over profielen en poëzie; laten we het hebben over de soundtrack van de liefde. Zoals elke ervaren romanticus je zal vertellen, is er niets zo bijzonder als een liefdeslied om de stemming te zetten en de ziel te beroeren. Of het nu een tedere ballade is of een opgewekt liedje, muziek heeft de kracht om woorden te overstijgen en rechtstreeks tot het hart te spreken. En je ziel te ontroeren.
Stel je voor dat je tegenover je date zit, de zachte klanken van een vertrouwde melodie vullen de lucht als een zachte streling. Terwijl je van binnen meedeint op het ritme, verloren in elkaars ogen, realiseer je je dat soms woorden alleen niet genoeg zijn om de diepte van je gevoelens uit te drukken. Het is in de melodie, de harmonie, de ruimtes tussen de noten, dat echte verbinding wordt gesmeed.
Dus, lieve vrienden, terwijl je het kronkelige pad van volwassenen dating bewandelt, onthoud dan het belang van tekst en toon om de essentie van wie je bent te profileren. Omarm de oprechte bekentenissen, de gedeelde gelach en de tranen die het tapijt van liefde vormen.
En accepteer de onvolmaaktheid van jezelf en je partner. En onderschat nooit de kracht van een goed gekozen liefdeslied om de reis van je leven van een soundtrack te voorzien, die je door de hoogte- en dieptepunten zal leiden met zijn tijdloze melodieën en oprechte teksten.
Uiteindelijk gaat het er niet om de perfecte woorden te vinden of alle juiste noten te raken; het gaat erom trouw te blijven aan jezelf en je hart open te stellen voor de mogelijkheid van liefde in al haar vormen. Dus ga ervoor, lieve romantici, en laat je woorden en melodieën zich vermengen als twee zielen die dansen in het maanlicht op het strand, want uiteindelijk is liefde het mooiste lied van allemaal.
Lied tekst van "Sky Blue and Black", componist en zanger, Jackson Browne.
(Vertaler: Fotogr69.)
6-5-2024
Jackson Browne (zang)
Sky Blue en Black - (Vertaling Fotogr69)
In het roepen naar elkaar
Als liefhebbers van wandelen op het strand
In het geluid van de golven, en het geschreeuw
Van de meeuwen die boven het zand cirkelen
In de fragmenten van de liedjes
Gedragen door de wind die de radio vaak speelt
In het gemurmel van de stad in de verte
Onheilspellend en laag
Nog hoor ik het geluid van de wereld waar we speelden.
En de veel te eenvoudige schoonheid
Van de beloften die we hebben gedaan
Als je ooit vastgehouden wil worden
Noem mijn naam, ik zal er voor je zijn
Als je ooit vastgehouden moet worden
Houdt dat niet tegen, ik kijk er dwars doorheen
Hemelsblauw en diepgaand zwart
Waar de aanraking van de minnaar eindigt
En de ziel van de vriend begint
Is er een behoefte om gescheiden te zijn, en een behoefte om
één te zijn
En deze strijd wint geen van beide
Waar je me de wereld hebt gegeven waarin ik me bevond
En een plek waar ik een standpunt kon maken
Ik kon nooit zien hoe je aan mij twijfelde.
Wanneer ik je hand losliet
Zeker, en ik was toen veel jonger
En ik moet gedacht hebben dat ik het zou weten
Als de dingen zouden eindigen
En de hemel rolde verder
Als een wiel op een snelweg
En onze hemel ontvouwde zich
En het zal nooit terugvouwen
Hemelsblauw en diepgaand zwart
En ik zou de wereld voor je hebben bevochten
Als ik dacht dat dat je wens was
Of zeg wat waar of onwaar was
Als ik geweten had, dat je dat nodig had.
Wat heb je nodig om te doen
Maar dat moment is nu voorbij
Mijn trots had ik laten varen
Ik kom er gewoon doorheen voor je, op een of andere manier
Als je ooit vastgehouden wil worden
Noem mijn naam, ik zal er voor je zijn
Als je ooit vastgehouden moet worden
Houdt dat niet tegen, ik kijk er dwars doorheen
Hemelsblauw en diepgaand zwart
Jij bent de kleur van de hemel
Gereflecteerd in elk spiegelvenster
Jij bent het gefluister en het zuchten
Van mijn natte banden in de regen
Jij bent als de verborgen kosten en de dingen die verloren zijn
gegaan
In alles wat ik doe
Zal ik nooit stoppen met zoeken naar jou
In het zonlicht en de schaduw
En de gezichten op de laan
Zo is liefde
Zo is liefde
Zo is liefde
Hemelsblauw en dieper zwart.
(Noot van de vertaler, de zin "Zo is liefde.", heb ik gespatieerd geschreven, omdat dit grafisch mooier oogt.
Verder is een goede vertaling nooit een op een, vanwege het taal- eigen, en vele andere overwegingen. Zoals de dichterlijke vrijheid.)
geplaatst door Fotogr69 - 1495 keer gelezen
Vorige berichten
Tijd
Tijd is een ongrijpbaar concept.
Het is misschien ook helemaal niet de bedoeling om het te grijpen. Onmogelijk ook waarschijnlijk.
Alhoewel hij het zelf nooit zo gezegd schijnt te hebben, wordt aan Einstein vaak de uitspraak toegeschreven dat tijd alleen maar bestaat, omdat anders alles tegelijk zou gebeuren.
Dat zou ook wel een beetje veel om te bevatten zijn op dit ondermaanse, dus daarom heeft alles hier op aarde zijn plaats en tijd. Anders zouden we er binnen de kortste keren vanaf springen.
Ik sprak vanuit Frankrijk met een goede bekende in Nederland die voor euthanasie had gekozen. Het was ons afscheidsgesprek. Zijn samenvatting van het bestaan was chronologisch kort en bondig. Ergens midden in ons gesprek sprak hij de woorden: je komt er keer op en je moet er ook weer een keer vanaf. En zijn tijd om er vanaf te springen was daar.
De schoolvakanties zijn alweer een paar weken bezig en nu ook de regio Midden vakantie heeft, stroomt de camping langzaam vol met gelukkige gezinnen. Ik moet er niet aan denken dat alles tegelijk zou gebeuren. Gelukkig gebeurt dit pas na zeven zalige weken.
Zijn woorden klinken mij als muziek in de oren: je komt er een keer op en je moet er ook weer een keer vanaf. Dit weekend. Alles op zijn tijd.
Hoe voorzichtig moet je zijn op straat?
Afgelopen zaterdag stond er een artikel van 3 pagina's in de krant over een trend bij groepen jongeren die populair is geworden : jumpen. Daarbij wordt iemand uit het niets door de groep aangevallen. Ze bespringen EEN persoon die ze te grazen nemen. Soms is het een wraakactie, maar vaker kennen ze de persoon niet. Ze doen dit vanwege een misplaatst gevoel van macht over iemand hebben. Het slachtoffer wordt uitgescholden, bedreigd en moet bibberend in de filmende camera zijn excuses aanbieden terwijl hij/zij niks heeft gedaan.
Nederig "sorry baas" zeggen tegen de filmer vinden ze bijzonder grappig. Op de achtergrond hoor je het gelach van de rest van de groep. Soms wordt er ook nog behoorlijk wat lichamelijk geweld gebruikt Onder deze "tieners" is het een hype geworden de hele actie te filmen. Als je het niet filmt, weet verder niemand dat dit gebeurd is. Door het vervolgens op social media te zetten krijgt de groep aanzien. De geschreven reacties van lezers onder de video zijn vaak nog extra pijnlijk, Een veel ouder iemand in elkaar slaan zal ze geen extra aanzien opleveren, maar die kan je beroven.
Dat is echter van alle tijden, daarom ga ik allang niet meer in mijn eentje op stille weggetjes wandelen en of fietsen. Als ik wandelend op de stoep een groep van 4 of meer tieners zie naderen, steek ik vaak al uit voorzorg de straat over voor ik ze tegenkom, geeft me rust. Ik steek weer opnieuw over, als dat nodig is om op mijn bestemming te komen. Met fietsen gaat dat niet, dus probeer ik zoveel mogelijk rechts te blijven fietsen, zodat de groep er beter langs kan. Toch kan ik me nog behoorlijk vergissen in het gevaar, als ik niet alleen ga fietsen op een rustig fietspad,
Laatst ging ik met een goede vriend na het avondeten een stukje fietsen langs het Alkmaarder Meer. Daar loopt een smal fietspad langs het water, waar je elkaar alleen kan passeren als je achter elkaar fietst.'s Avonds is het er een stuk rustiger, en zie je ook meer vogels. Ik fietste achter hem en voelde me veilig. Halverwege het pad richting NH-kanaal is een botenoversteek voor kano's en rubber boten vanuit een ander binnenmeer. Daar stond een grote groep van wel meer dan 10 jongens over de hele breedte van het fietspad. Gewoontegetrouw gaven we ruim tevoren een fietsbelletje om ze te waarschuwen dat we eraan kwamen. Ze gingen echter pas op het allerlaatste moment opzij.
Twee jongens aan weerszijden van het pad deden volledig hun zwembroek omlaag, terwijl de rest stond te joelen. Ik had alle aandacht nodig om niet te vallen terwijl ik er tussendoor fietste, dus had dit niet gezien. Ik was wel flink geschrokken. Toen er een kilometer verder een houten bankje met zicht op het water langs het pad stond, wilde ik daar even zitten om op verhaal te komen. Mijn goede vriend vertelde me toen wat hij gezien had. We moesten langs datzelfde fietspad weer terug, dus bleven we bijna een half uur op dat bankje zitten, voordat we weer gingen fietsen. Gelukkig waren de tieners met hun rubber boten, die op het grasveld bij het binnenmeer lagen toen we er de 1e keer langskwamen, weer allemaal terug in het water. We konden nu zonder gevaar dit punt passeren.
Ik had er nooit rekening mee gehouden dat zoiets intimiderends door een groep me ook kon overkomen als ik een grote, sterke man van bijna 1.90 bij me had. Het heeft me bang gemaakt om daar 's avonds weer te gaan fietsen en dat vind ik jammer. Het is daar mooi en `s avonds een stuk rustiger fietsen dan overdag. Met dit warme weer ook beter te doen. Hoe ervaren jullie zoiets? Zou het schelen als ik 10 tot 20 jaar jonger was geweest en niet zo wiebelig op de fiets. Zou ik dan niet bang geweest zijn, of kwamen dit soort dingen toen maar zelden voor?...
Wat herinner je nog van je relatie?
Wie het verleden beheerst, beheerst de toekomst. Wie het heden beheerst, beheerst het verleden.” (George Orwell) en Kennis van het verleden is de sleutel tot begrip van het heden (Confucius). Twee wat cryptische uitspraken om over na te denken.
Als je voor het eerst begint met een relatie of opnieuw de sprong waagt in datingland is de toekomst ongewis. Je weet nooit welke kant het op gaat, hoewel je er toch allebei het beste van hoopt.
Vrijwel iedereen die zich aangemeld heeft bij een datingsite heeft een relatieverleden. Dat hoeft tegenwoordig niet persé in een door een gang naar het stadhuis vastgelegd huwelijk of samenlevingscontract gegoten te zijn. De herinneringen aan die relaties worden vaak aangeduid als een rugzakje. Dat lijkt een aanname; door dat etiketje worden die herinneringen collectief als negatieve ervaringen bestempeld. Het kan mijns inziens geen kwaad de positieve gebeurtenissen te bewaren en minder fijne dingen goed te verwerken en een plekje te geven.
Uiteraard is er een groot verschil tussen relaties die eindigen door een uit elkaar gaan en relaties, die eindigden omdat een van beide partners overleed. Toch kunnen er ook goede herinneringen na een scheiding zijn.
Bekend is het lied van Joost Nuissl (in 2025 overleden): “Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben”. Het lied refereert ontegenzeggelijk aan een stel, wat uit elkaar ging terwijl een van beiden herinneringen koestert aan de beëindigde relatie.
Of die herinneringen bij tijd en wijle opduiken hangt (ook) af van het geheugen. En of je moeite hebt gedaan wat er vroeger was uit dat geheugen weg te poetsen.
Mooie dingen zijn altijd: De geboorte van je kinderen. Genezing na een ernstige ziekte. Een fijne vakantie. Verhuizen naar een betere woning.
Ik geloof, dat beide partners niet altijd gebeurtenissen gelijkelijk ervaren en er ook verschillende herinneringen aan bewaren. Zou dat komen omdat er onderhuids al een vermindering gaande is van de gevoelens van een kant?
Ik werkte vroeger in een archief. Zo’n werkplek is bij uitstek de plaats waar het er om gaat zaken uit het verleden goed te bewaren voor het nageslacht. Het ging daarbij in het begin van mijn loopbaan om papieren documenten, later ging men via microfilm over op digitale paperassen. De ontwikkeling van fysieke contacten naar digitale contacten die in een relatie uitmonden vond grotendeels in dezelfde tijd plaats.
Wie uit een relatie komt die hoe dan ook stopte zal tegenwoordig zowel over fysieke herinneringen (foto’s, brieven, cadeautjes), over herinneringen in het geheugen maar ook over via de digitale weg ontstane herinneringen beschikken. Als die laatste versie ook via social media speelt is er een kans, dat anderen ze ook kunnen ontdekken. Dat kan soms lastig zijn, als iemand net met een nieuwe relatie bezig is of zich openstelt voor nieuwe contacten. Het zou zelfs mogelijk zijn, dat wat er via de digitale snelweg bekend is als het ware ontaardt in een “relatie curriculum vitae”.
Daarom is het verstandig voorzichtig om te gaan met wat je over jezelf bekend maakt op platforms als facebook of Linkedin, wat iemand daar over je leest kan in je nadeel uitwerken.
Tegenwoordig kun je uiteraard ook via deze platforms op dingen stuiten over je ex, waar je nooit van gehoord had. Hoeveel relaties zijn er tegenwoordig zelfs gestrand, toen een van beiden keek in de contacten op de smartphone van de ander? Terwijl er in de relatie nog geen vuiltje aan de lucht was?