terug

De Merel

vrijdag 31 mei 2024

De laatste dag van mei breekt aan, nog voor de schemer van de ochtend, start mijn merel de ochtend met een nieuw lied. Regen in mijn leven heb ik al veel gehad, en ik kan een goede regenbui ook wel waarderen, zo eentje waarbij je samen schuilt onder een afdakje en daardoor verbroedert. Maar het is de merel in mij die na iedere stortbui weer als eerste hoog in de boom het nieuwe lied zingt.Mijn balkondeur zet ik meestal op het haakje, zodat ik niets van het merelconcert hoef te missen, en met de eerste klanken hoor ik ook allerlei ander geritsel, gezoem en getril dat vanonder blaadjes tevoorschijn komt. Het is net alsof de merel aankondigt, jongens, de bui is over hoor, kom maar weer tevoorschijn! Een keer in mijn leven heb ik grenenhouten vloerdelen tot aan de openslaande deuren gelegd, maar jullie begrijpen dat dit niet zo praktisch was. In mijn vorige levens had ik vast plavuizen of marmeren vloeren want in monumenten voel ik me ook echt in mijn element. Maar omdat mijn liefste buurmeisje onder mij slaapt, heb ik van het echte marmer afgezien en hier iets geluiddempends laten leggen, dat ook goed tegen binnenwaaiende regendruppels bestand is.

Zelfs met nachtvorst hou ik de band met de merel zo lang mogelijk in stand, hierdoor word ik wel vaak met een hele koude neus wakker, maar ook elke morgen met een heldere geest waarin de inspiratie en plannen over elkaar heen tuimelen van enthousiasme om aan de slag te gaan. Iemand vroeg me eens, of ik nog wel inspiratie zou vinden, als ik elke ochtend naast hem wakker zou worden. Zo'n gedachte zou niet eens in mij opkomen, er zijn gelukkig nooit ochtenden geweest in mijn leven dat de inspiratie mij niet vindt en ik ben me ervan bewust hoezeer ik daarmee bof. Mijn vader, mijn beste vriend en mijn man, die hoorden in de winter geen merels en werden dagelijks zonder inspiratie door de wekker als hun winterslaap gehaald. Echte koukleumen die tapijt onder hun blote voeten wilden voelen en verwarming in hun slaapkamer wilden hebben.

Dus ja, in ieder goed huwelijk is het natuurlijk compromissen sluiten over de inrichting. Aangezien ik bij het krieken van de dag, of vaak zelfs eerder nog, eropuit ga, kan ik mijn dosis merelgefluit ook op de fiets meekrijgen, terwijl zij zich nog even lekker omdraaien in zachte warme dekbedden, dat gun ik ze natuurlijk. Wie weet dromen ze nog iets moois, voordat de harde werkelijkeid weer kan toeslaan. En als ik dan 's avonds weer vol verhalen thuiskom, dan staan mijn slofjes al klaar en hoewel ik nooit koude voeten heb, kan ik dat enorm waarderen!

Hoe is het bij jullie, worden jullie ook van de merels wakker of dromen jullie liever nog even door?

Fijn weekend alvast!

geplaatst door 0ptimist - 1608 keer gelezen