Iemand in het zonnetje zetten
maandag 6 mei 2024
Op 8 januari 2018 heb ik mijn eerste blog op deze site geplaatst. “Tijd voor jezelf – ho maar”. Het was in wezen een autobiografisch verhaaltje over mijn onvrede met het gemak, waarmee vrijwilligers zich zelf laten gebruiken en over de gevolgen van hun inzet voor hun persoonlijke levenssfeer. Ik heb vroeger zelf door veel werkzaamheden als vrijwilliger te doen naast een betaalde baan niet beseft, hoeveel impact dat toen had op mijn relatie, die heb ik in die periode verwaarloosd.
Er is nog een andere kant aan de inzet die zoveel vrijwilligers voor de samenleving plegen. Ik noem ze wel eens het cement van de maatschappij. Wie hetzij naast een betaalde baan of in plaats van een betaalde baan vrijwilligerswerk doet gaat zien, dat zijn of haar inzet wel degelijk wordt gewaardeerd. Waardering is ook iets wat uit vrije wil geschiedt, je kunt het nooit afdwingen. Er is soms onbegrip waarom sommige mensen wel een “schouderklopje” krijgen en anderen die evenveel inzet tonen nooit in het zonnetje gezet worden.
In Nederland is door de uitreiking van koninklijke onderscheidingen en ook door ereblijken van andere organisaties, zoals gemeenten of sommige bedrijven die een erepenning uitreiken veel aandacht voor het waarderen van mensen. Tientallen jaren geleden waren er andere criteria, waar iemand aan moest voldoen om een koninklijke onderscheiding te krijgen. Ambtenaren ontvingen na een lange staat van dienst automatisch een lintje. Gelukkig is de overheid van deze richtlijn afgestapt. Nu krijgen juist mensen deze onderscheiding, die zich belangeloos voor de maatschappij hebben ingezet, vooral vrijwilligers, en ook mensen die een bijzondere prestatie hebben geleverd.
Vrijdag 26 april 2024 zal mij lang heugen. Mijn zoon zou ’s ochtends bij mij langs komen voor een stukje administratie, een dag eerder mailde hij of ik naar zijn tweede werkplek, de fractiekamer in het stadhuis kon komen met mijn adreslijst, want hij had als gemeenteraadslid een afspraak met een ander raadslid en de wethouder over een actueel onderwerp; kan pa dit dan met hem samen daar doen voor aanvang van zijn gesprek. Hoewel ik een licht voorgevoel was dat hij een smoes had verzonnen heb ik hiermee toch ingestemd.
Mijn zoon gaf mij na de koffie eerst een rondleiding door een deel van het stadhuis totdat we in de Gravenzaal van Haarlems’ stadhuis aankwamen. Toen hij me wees naar een visitekaartje met mijn naam en gereserveerd er op werd het helder. Ik had me laten “beetnemen” maar niet op een foute manier… Een voor een werden de 14 te decoreren dames en heren op het podium geroepen en na een toespraakje spelde de burgervader hen de versierselen op. Een Haarlemse te decoreren inwoner was al elders gehuldigd. Na de oranjebitter heb ik met mijn zoon + aanhang de kermis bezocht en einde van de middag hebben we met ons zessen gewokt.
‘s Avonds was er een leuke feestavond in de Philharmonie, het vroegere Concertgebouw. Deze dag was echt het leukste van alle feestjes die ik in het verleden heb meegemaakt.
Hoe belangrijk is zo’n huldiging? Uiteraard is het leuk voor de direct betrokkenen, maar het heeft ook een positief effect op het imago van het vrijwilligersleven. Toch moet ik waarschuwen voor deze “hobby”. Wie zich inzet voor de maatschappij, zeker als daar ook nog eens een betaalde job naast uitgevoerd moet worden komt vaak in tijdnood; het huiselijk leven en de aandacht voor een partner lijden dan onder deze activiteiten. Natuurlijk gaat het erom een goede balans te vinden tussen het een en het ander. Wie niet in een relatie zit en veel vrijwilligerswerk doet verkleint soms daarmee zijn / haar kans om eens iemand te ontmoeten, hoewel er in het clubwerk anderzijds veel leuke contacten kunnen worden opgedaan. Als iemand tijdens een date ziet, dat er voor hem / haar onvoldoende tijd en aandacht is (kan ook door allerlei hobby’s komen) loop je gegarandeerd de kans, dat jouw contactje afhaakt…
Een lintje als “kers op de vrijwilligerswerk-taart” is een leuke beloning, maar is een geslaagde relatie ook niet de kers na veel dates die niet geslaagd waren? Naast een deel van de gedecoreerden zat hun relatiepartner. Eigenlijk verdienen zij ook een lintje!
geplaatst door Aktivo1 - 2028 keer gelezen
Vorige berichten
Punt
Zet hem nooit, zei onze Paulien zaliger.
Het was haar manier om te zeggen, natuurlijk met een talige metafoor, dat er in het leven maar zelden d
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e