terug

Knopen Doorhakken

zaterdag 18 mei 2024

De laatste week had ik me in een aardige kronkel gewerkt en ik wist niet wat ik moest doen. Ik heb me zelden zo helder gerealiseerd dat ik knopen doorhakken best wel moeilijk vind. En dan ook een partner mis waarmee je kunt overleggen.
Ik ben wel blij met het inzicht want soms krijg je de vraag of je makkelijk beslissingen kunt nemen, en ik wist het nooit zo goed.
Nou is het ook nooit zwart-wit. Het ligt eraan waar het om gaat. Met veel dingen kan ik dat prima en snel, met andere weer minder.

Het kwam omhoog met de kitten die ik erbij zou nemen. Eentje die in stal opgroeit, wel geregeld opgepakt door kinderen (zeggen ze). Ik schoot in twijfel omdat ik eigenlijk een zwarte had gewild en dit poesje was dat niet helemaal. En dan nog dat ze niet in huis opgegroeide wat niet zo handig is.
Ik bleef maar rondkijken naar een zwart kittentje. Natuurlijk vind je die dan op den duur ook, en hoppa, daar kwam de besluiteloosheid om de hoek: wat ga ik nu doen?
Als ik die eerste af wilde zeggen, kon ik daar uiteraard niet heel lang over doen, dus ik voelde ook die druk op me, wat niet hielp.
Ik heb mezelf werkelijk een aantal dagen gek zitten maken. Dan wilde ik voor de één gaan, dan de ander.

Niet getreurd, dit is geen kattenblog, de link naar daten komt er aan!

Uiteindelijk besloot ik toch voor het eerste poesje te gaan.
Totdat ik hilarische videootjes van Nila als kitten zat te kijken. Voor het eerst viel me het verschil in gedrag & spelen op tussen Nila & Roosje. Nila is fijn in huis opgegroeid, Roosje op stal.
Het verschil tussen een “boerderijkat” en een écht gesocialiseerde kat was ineens heel duidelijk.
Na het lezen van een uitgebreid artikel hierover, besloot ik dat ik niet nog een slecht-gesocialiseerde kat uit een stal erbij wilde. Met pijn in het hart heb ik het poesje afgezegd.

Meteen daarna zag ik een link hierin met partners en relaties.
Als iemand me waarschuwde voor een boerderijkitten, dacht ik, “Ach, dat zal wel loslopen. Dat komt goed als je met ze knuffelt en van ze houdt.”
Maar hun ‘normaal & veilig’ wordt tussen 2-7 weken ontwikkeld en is definitief. Dat kun je nooit meer veranderen. Ook niet met knuffelen en houden van.

Hoe vaak heb je niet in relatie of bijna-relatie gezeten met eenzelfde soort insteek?
Die gedachte & overtuiging van “Ach, het zal wel loslopen.” “Het verandert nog wel.” “Dat komt wel goed.” “Dat draait mettertijd nog wel bij.”
Dat soort dingen.
Hoe vaak neem je daarmee genoegen met een situatie die je eigenlijk niet had gewild? En ten koste van wat, want je moet er zelf altijd een veer voor laten.
Je krijgt dan een relatie waarin je het er maar mee doet, je settled for less.

Jaren geleden heb ik van dating- & relatiecoaches de risico’s van settelen geleerd. Maar om dan alsnog niet in die valkuil te trappen als je iemand leuk vindt, blijft verdomd lastig.
Net als met de kitten. Als ik had vastgehouden aan ‘zwarte kitten’ en ‘geen stalkat’, dan had ik mezelf 3-4 dagen gek maken bespaard.
In de liefde gaat het vaak niet om slechts dagen maar kostbare jaren.

Ik zat zo eens terug te kijken naar mijn “relatie CV”.
Wat een tijd heb ik dan “verspild” aan partners en relaties die net niet helemaal klopten, wat ik eigenlijk al heel snel wist ook. Tóch ben ik een relatie aangegaan met hen en heb zo jaren min of meer verloren.
Plus dan nog de jaren die het kost om over een breuk heen te komen want dat doet hoe dan ook altijd pijn. En ik ben niet iemand die van de ene in de andere relatie stapt. Ik neem tijd het te verwerken, zodat mijn hart weer echt open is voor een nieuwe liefde.
En nee, die jaren waren niet alleen kommer en kwel, absoluut niet. Ook hele mooie en fijne dingen ervaren en samen neergezet. Ik ben ook jaren best gelukkig geweest en verliefd. Maar toch waren het als ik echt eerlijk ben net niet écht de juiste relaties.

Ik ben erg goed er wat van te maken, maar als ik dan vergelijk met koken, is dat een beetje als met restjes en bijna-over-de-datum ingrediënten nog wat eetbaars in elkaar weten te flatsen. Terwijl een relatie als een schitterend uitgebreid & kakelvers buffet hoort te zijn!

Als ik daadkrachtiger was geweest, niet zo snel had gedacht “Ach, het valt wel mee. Dat komt wel” dan had ik me ook een hoop tijd en energie, en ja, ook ellende bespaard.
Want de gevolgen zijn toch substantieel. Voor mij, maar ook mijn kinderen hebben de prijs betaald van het hele gebeuren. Die voelen ook dat dingen niet kloppen, dan volgt scheiding, verhuizing, andere school enz. enz. Dat soort dingen nemen ook zij mee in hun latere leventje.

En heel schokkend om te beseffen… als ik daadkrachtiger en zelfverzekerder was geweest, was ik met geen van mijn ex-partners in zee gegaan!
Dan had ik al snel afgehaakt omdat duidelijk was dat het óf niet helemaal de juiste match was óf hij emotioneel niet beschikbaar was.

Als ik daar zo eens over nadenk, wordt eens te meer duidelijk hóe verdomd belangrijk het is om de juiste keuze te maken, te durven maken.
Niet te snel te denken, “Ach, het valt wel mee.”
Want, nope, als het er in het begin al niet is, dan komt het ook niet. Beter dan in het begin wordt het namelijk niet want dan zet iedereen zijn beste beentje voor. Later verslapt dat en wordt het vanzelf minder.

Super belangrijk dat het in het vroege stadium hartstikke goed zit! Het moet dan als dat kakelverse uitgebreide buffet zijn en niet een kwakkelmaaltijd die redelijk te pruimen is.
Je kunt immers van zo’n vers buffet best af en toe even een stapje terug, bijvoorbeeld een compromis sluiten. Maar van een flutmaaltijd kun je niet nog verder terug naar af. Dan zou je jezelf op droog brood & water zetten.
Zo’n relatie moet niet eens een optie zijn!

Weet wat je wilt & nodig hebt.
Durf te kiezen, voor jezelf.

geplaatst door Roosje - 1388 keer gelezen