terug

Maskers

vrijdag 3 mei 2024

Deze zondag heb ik de expositie van kledingontwerpster Lisa Konno in museum Jan te Amstelveen bezocht. Ze is half Nederlands & half Japans en dat is te zien in de kleding die ze ontwerpt. Wijde, lange schorten die veel weg hebben van een japanse kimono. De kleding is versierd met kunstig vlechtwerk en bewegende sieraden. Ik zag ook geraffineerde doorkijkjes naar de benen en de heupen van de japanse modellen die de kleding bovendien ook nog showden op een groot videoscherm.

Maar dat was niet alles. Lisa Konno is 3 maanden in de leer geweest in Japan bij een beroemde porseleinfabriek. Daar heeft ze drie witte porseleinen maskers gemaakt, aan de randen versierd met zwart kant, die je voor je gezicht kan houden. De drie maskers hangen in het museum naast elkaar aan de muur met als gezamenlijke titel Mirror Selfie, daarnaast een begeleidende tekst. Deze maskers zijn geïnspireerd op de beroemde Okame-maskers die in Japan te zien zijn tijdens festivals. Ze staan symbool voor vrouwelijkheid, maar de maskers vinden hun oorsprong in een verhaal over een voorbeeldige japanse vrouw. Deze vrouw was zo gehoorzaam en meebuigend, dat ze alle fouten van haar man op zich nam om zijn eer te sparen. Het masker representeert voor Lisa Konno dan ook de eigenschappen die in de Japanse cultuur nog altijd sterk verbonden worden met een "goede vrouw".

De serveerster van het restaurant van dit museum stond naast mij ook deze tekst te lezen en ze zei tegen mij met een knipoog :"Kijk, ik heb mijn schortje al voorgebonden, dus er is weinig veranderd. Ik antwoordde lachend : je bedoelt, het enig recht van een vrouw is het aanrecht? Ik kreeg een high five van haar en ze liep weer terug het restaurant in. Nou ja, dacht ik, vijftig jaar geleden vond ik het ook heel gewoon dat ik mijn goed betaalde baan opzei om met mijn man te verhuizen naar Noord Brabant, omdat hij de kans kreeg om afdelingshoofd te worden.

Hij ging daar meer verdienen, we konden dan een mooi en betaalbaar nieuwbouwhuis kopen en een gezin gaan stichten. In die tijd was het sowieso gebruikelijk dat ik bij de komst van kinderen fulltime huisvrouw zou worden, want er was nog geen gesubsidieerde kinderopvang, geen overblijffaciliteiten op school en mijn ouders woonden veel te ver weg. Bovendien hadden ze 12 kleinkinderen en was het niet gebruikelijk dat mijn broers en zussen, of ik, aan mijn ouders zouden vragen om op te gaan passen.

Op de leeftijd die ik nu heb EN de tijd waarin we leven, zal ik van geen enkele man meer financieel afhankelijk worden. Ik heb AOW, een goed pensioen en een prima huis wat ik zelf kan bekostigen. Ik heb inmiddels een eigen leven opgebouwd en hij ook. Het enige wat we allebei nog echt nodig hebben van elkaar is : veel liefde en een mooie tijd samen...

geplaatst door sixty - 1710 keer gelezen