terug

Feest van de Mensheid 2024

woensdag 26 juni 2024

Afgelopen weekend was het heerlijk fietsweer. Zaterdag was er een open tuinroute in Westzaan. Er waren 7 tuinen te bezichtigen, op enige afstand van elkaar. Alleszins de moeite waard, dus alle 7 tuinen bezocht. Zondag weer die richting opgefietst, dit keer om naar het Hembrugterrein in Zaandam te gaan.

Ik had gelezen dat daar de hele middag vanaf 1300 uur een verbroederingsfeest der nationaliteiten zou zijn. Het grondgebied van Zaanstad bestaat uit 7 tot 8 woonplaatsen, die samen meer dan 161.000 inwoners telt en 180 nationaliteiten herbergt. Rond 1300 uur arriveerde ik bij het toegangshek van het Hembrugterrein, waar ik een folder overhandigd kreeg met wat er die middag te doen was.

Allereerst ging ik naar het grote grasveld waar een orkest, bestaande uit leden van vele nationaliteiten op een groot podium zou optreden. Er stonden houten banken gereed om naar de muziek te luisteren. Het orkest had ook solozangers. Een Turkse man met een goede stem zong een lied met galmende uithalen. Nou houd ik daar niet zo van, maar het was maar een lied en daarna kwamen 2 dames, die een vrolijk lied ten gehore brachten, gevolgd door een instrumentaal nummer. Ondertussen bekeek ik de orkestleden.

Een van hen had een driekantig hoedje op van stro. Ik zie dat soort hoedjes weleens op schilderijen van mensen die op een veld iets aan het plukken zijn. Jawel, bij navraag bleek het een Javaans theeplukkers hoedje te zijn. Een Indische dame wist me dat te vertellen. Daarna werd er een Surinaamse man naar voren geroepen. Hij bracht een lied ten gehore waar je salsa op kon dansen. Het grasveld stroomde vol met dansende mensen. De stemming zat er nu goed in. Maar er was nog veel meer te doen.

Even verderop was een soort museum waar circa 100 grote fotoposters hingen, allemaal gemaakt door een Syrische fotograaf van nieuwkomers in Zaanstad. Er was ook een open keuken dichtbij het grote grasveld, waar inwoners van het AZC allemaal schalen met hapjes hadden neergezet, waar je met een klein plastic bordje langs mocht gaan om van alles iets te proeven. Inmiddels ruim na 1400 uur, had ik best trek gekregen. Ik schoof dus ik in de rij wachtenden aan. Na het eten naar de Mensenbieb, ook een leuk initiatief. Vrijwilligers die veel verstand hadden van EEN bepaald onderwerp kon je daar 20 minuten te spreken krijgen, om je daar Een & Een iets over te vertellen. Er stonden 9 paar stoelen op enige afstand van elkaar. De vrijwilligers waren het te lenen boek, een soort voorleesboek zeg maar.

Het leukste was een grasveld waar via een stereo Oosterse dansmuziek klonk. Mensen van allerlei nationaliteiten dansten met de armen over elkaars schouders een dans, die je het best kon vergelijken met de Griekse Sirtaki. Een man van de organisatie zag me genieten. Hij kwam naar me toe en zei glunderend : weet je wat nou het mooie hiervan is? Mensen van bevolkingsgroepen die normaal weinig met elkaar op hebben staan hier wel samen te dansen. geweldig toch! Ik was het roerend met hem eens. Nog even bij de kinderactiviteiten gekeken en langs de Djembe workshop gewandeld, voor ik weer naar huis toe ging.

Thuis gekomen dacht ik. Wij hebben bij onze datingsite ook leden van allerlei pluimage. Ze wonen verspreid over alle provincies in Nederland en sommigen net over de grens in Duitsland of België. Hoe zou het gaan als die eens op een groot feest bij elkaar zouden komen? En dan liever geen tafels per provincie, maar gewoon allemaal door elkaar. Zou ik dan opeens minder bezwaar hebben dat die leuke man meer dan 100 km bij me vandaan woont (?), of niet in mijn zoekleeftijd past?

geplaatst door sixty - 1609 keer gelezen