terug

Laat je verwonderen

maandag 10 juni 2024

Mijn ervaring is, dat ik de meest bijzondere dingen meemaak als ik wandel of fiets, of met een groepje al dan niet bekenden om de tafel zit. Ik verwonder mij over wat ik onderweg zie of wat ik hoor.

Ook zaterdag 8 juni werd ik dat opzicht niet teleurgesteld. Die dag had ik uitgekozen voor mijn jaarlijkse treinrit naar Schin op Geul. De koffie met kersenvlaai op het terras naast het station smaakte weer opperbest, ik had op dit terras meteen een gesprekje met enkele dames die op weg waren naar de bierbrouwerij van Brand in Wijlre. Ook op mijn route had ik een paar keer contact met tegemoet komende wandelaars, wat leuk dat je elkaar in elk geval groet. Ik verwonder mij er over dat dit in het westen vrijwel niet gebeurt.

Wat was er weer veel natuurschoon te bewonderen. Een roodborsttapuit, buizerds, een grasmus, geelgorzen (gehoord), bijzondere insecten en natuurlijk de orchideeëntuin; helaas waren er minder orchideeën dan vorig jaar, maar het uitzicht vergoedde veel. Ook lukte het me nog even met de boswachter te praten. Hij bevestigde mijn waarnemingen. Ik verwonderde mij ook over het prachtige weer, deze dag had ik al een paar weken eerder gepland en het zonnetje scheen volop.

Ik wilde terug met de bus naar Valkenburg, net toen de bus zou arriveren sprak een jongeman mij aan bij de halte, dat het reisadvies voor de bus was vervallen, ik besloot toen maar(met gepaste tegenzin) met de benenwagen naar Valkenburg te gaan. Dat viel qua afstand tegen. Toen onderweg wel een bus passeerde had ik er danig de smoor in. Ik verwonderde mij over zijn advies, leerpunt: Niet alles voor zoete koek aannemen. Maar dankzij deze andere manier van vervoer zag ik veel meer, wat ik anders gemist zou hebben.

De titel van deze blog is een door mij vertaalde tekst, vermeld op een kleurrijke bank die ik spotte in Valkenburg tijdens het laatste stuk van mijn wandeling door Zuid Limburg. In het Limburgs stond er namelijk op: Loat diech verwondere. Of moet ik het vertalen met: Laat je verrassen, of met: Blijf je altijd verbazen?

Even verderop zag ik aan de oever van een beekje drie poppen op ware grootte van wasvrouwen, compleet met schort en boezeroen, achter hen hing het wasgoed aan de waslijn te drogen. Ik verwonder mij erover, dat voorvechtsters van de emancipatiebeweging geen bezwaar hebben gemaakt tegen deze beeldengroep, dit is erg rolbevestigend! Uiteraard heb ik dit met de camera vastgelegd. Een paar straten eerder had ik een pop / beeld gespot van een welgedane Limburgse schone gehuld in een eendelig badpak, liggend op een grasveld. Ik vond het niet respectvol om dat te fotograferen, achteraf heb ik toch een beetje spijt dat ik het niet gedaan heb.

Toen de trein terug stopte in Meerssen zag ik op de muur van dat station met grote letters geschilderd: Ontmoet Anna. Dat lijkt wel op een dateverzoek! Over teksten op sommige bordjes blijf ik mij verwonderen.

Schuin tegenover mij zat in de trein een Aziatisch ogende jongedame te lezen in een echt, papieren boek. Hoera, dacht ik, geen smartphone of E-book; de titel vond ik wat minder geslaagd “Hoe vermoord ik mijn familie?” Ze kreeg het boek uit, maar zou zij hierdoor inspiratie hebben opgedaan? Ik zag dat ze aan een tweede boek begon, “Onzichtbare vrouwen”. Zouden die boeken wat met elkaar te maken hebben, als je gaat moorden moet je niet zo in het zicht opereren… Nu verwonder ik mij, dat zij dit zo in het openbaar durfde te lezen. Als er een moord gebeurt, dan zou iemand haar zomaar kunnen verraden..

Verwonderen, (laten) verrassen en verbazen. Drie gemoedsuitingen die uitgaan van iets wat onverwacht, niet gepland gebeurt. Ik geloof, dat ze alle drie bij een date kunnen plaatsvinden. Ik verwonder mij over wat mensen in hun leven meemaken en hoe ze nu leven, ik laat mij graag verrassen bij een date en soms verbaas ik mij over hoe iemand bij een ontmoeting reageert. Ik ben heel benieuwd hoe u als lezer dit ervaren hebt…

geplaatst door Aktivo1 - 1401 keer gelezen