terug

Aan wie of wat heb ik nog echt behoefte?

donderdag 22 augustus 2024

Deze vraag komt de laatste tijd steeds vaker bij mij omhoog. Ik ben nu 70plus. Ik heb in mijn directe omgeving dierbare mensen die ik regelmatig spreek, waar ik naartoe ga en met wie ik regelmatig iets onderneem. Zij kennen mij goed, ik ken hen goed en we waarderen elkaar. We accepteren elkaar en dringen de ander niets op.

Ik krijg weleens het gevoel dat er meer van mij verwacht wordt, wil ik bij sommige mannen op deze datingsite voldoende in de smaak vallen. Ik lees regelmatig in profielteksten dat ze met een leuke vrouw nog graag verre reizen willen maken met het vliegtuig, samen met de camper maanden in een warm land willen overwinteren, of met haar met hun motor willen toeren. Allemaal prima en leuk, maar dat zijn dingen die ik 25 tot 40 jaar geleden allemaal al gedaan heb. Wil ik dat nu, op deze leeftijd, ook nog? Eerlijk gezegd, liever niet.

Ik heb de puf niet meer om nog naar warme, tropische oorden te reizen, of met hem in een caravan in Zuid Europa te overwinteren. Ik wil na 2 weken gewoon weer naar huis. Ik snap heel goed dat motor rijden voor een man een machtige ervaring is. De snelheid, de kracht, de wendbaarheid van de motor kan een enorm gevoel van vrijheid geven. Volop genieten van de buitenlucht, de wind, de ruimte om je heen. Achter zijn rug voel ik me opgepropt. Ik zie de gevaren van hoge snelheid op drukke wegen en alleen maar beschermd door motorkleding achterop een motor zitten voelt voor mij niet veilig genoeg.

Tenslotte is er de hamvraag, wil ik met hem vrijen? Ik moet toch echt om hem geven, anders hoeft het voor mij niet. En hoe zit het dan met de lust? Op deze gevorderde leeftijd zie ik er niet meer zo goed uit als 10 tot12 jaar geleden en dat belemmert bij mij de spontaniteit. De hormonen gaan daardoor ook niet meer zo makkelijk opspelen. Bovendien ben ik meer het belang gaan inzien om eerst een goed geestelijk contact met hem op te bouwen. Pas als hij me lief en vertrouwd is, komt er bij mij dat tedere gevoel om meer met hem te willen.

Eigenlijk vind ik vriendschap ook prima. Van daaruit kan de behoefte aan lichamelijkheid gaan groeien, maar als dat niet zo is, is dat voor mij geen reden om het contact te verbreken. Een super fijne vriend is ook van harte welkom in mijn leven. Een vriend waar ik veel mee kan delen, wiens levensinstelling ik waardeer. Dat hij open is naar mij en een gevoelsmens is. Gewoon alles eerlijk met elkaar bespreken.

En last but not least : stel dat een van ons tweeën iets ernstigs mankeert of gaat mankeren, dat kan veel invloed hebben. Als de seks niet soepel (meer) gaat, kan de passie een stuk minder worden of zelfs overgaan. Gewoon een lief maatje door dik en dun, als ik geluk heb een echte soulmate, daar kan ik ook heel tevreden mee zijn...

geplaatst door sixty - 2456 keer gelezen