Klavertje vier
maandag 12 augustus 2024
Klavertje vier
Het was heerlijk wakker worden vanmorgen. Zo waarlijk had ik de lege dekbedhoes over mij heengetrokken. Ik voelde een ietwat verfrissende wind door het openstaande raam. Ik houd van de zomer, van de lange avonden buiten zitten, maar met die hoge temperaturen overdag zou ik het liefst in de koelkast stappen. Een beetje overdreven natuurlijk, maar verkoeling is meer dan welkom met deze hoge temperaturen van boven de 30 graden. Inspannende activiteiten zijn uit den boze en mijn dagelijkse wandelingen laat ik maar even varen totdat de temperaturen weer aangenamer worden. Wel ben ik al vroeg op de fiets gestapt om toch wat beweging te krijgen. Door de gordijnen heen zag ik het al lichter worden in de slaapkamer. Ik probeer altijd in te schatten hoe laat ik wakker ben geworden voordat ik op mijn horloge kijk. De digitale wekker heb ik uitgezet, omdat ik soms wanneer het slapen niet goed lukt, niet iedere keer weet hoe laat het is en hoelang ik al niet kan slapen. Ik had goed gegokt, het was half zes. Je kunt aan de opkomst en ondergang van de zon al goed merken, dat we steeds meer in het zomerseizoen vooruitgaan. De tijdschakelaars van de lampen heb ik de vorige week een half uur teruggezet en de korte nachten in eind Juni zijn al even een tijdje gepasseerd. Ik herinner mij nog de eerste keer, dat ik in Juni, enkele dagen na mijn 21e geboortedag, na een avondje uitgaan op een warme zwoele avond een nacht heb doorgebracht aan de IJssel. Het was het eerste afspraakje met wat later mijn lief en mijn man zou worden. Maar dat wist ik natuurlijk toen nog niet. We praatten, praatten en we hebben de zon zien opkomen, de lucht zien kleuren en het water van een donker lint zien veranderen door de weerkaatsing van het licht. Een belevenis met een sfeervolle en intense herinnering om nooit te vergeten. Zeker, nu met deze temperaturen en zwoele nachten komt die herinnering weer dichterbij. Een intense beleving doordat ik daar zomaar zat met iemand die ik niet verwacht had te ontmoeten. Een intense beleving door de aandacht, doordat ik hem leuk vond, het spannende, de nieuwsgierigheid om meer van hem te ontdekken. En ik merkte, dat het wederzijds was.
Maar goed, vanmorgen dus vroeg op de fiets gestapt. Een aangename temperatuur nog, een helder blauwe lucht en de typische schaduwen van een nog lage stand van de zon. De sfeer voelen van een ontwakende nieuwe dag. Gefietst langs de Oude Maas en gestopt bij de Oude Barendrechtse brug Er is geen brug meer, maar wel zijn er ter herinnering restanten bewaard en daar staan dan ook bankjes. Schepen op hun tocht naar de zee, of landinwaarts in hun eigen tempo op het water voorbij zien glijden. Het was rustig aan en op het water. Aan de waterkant een bijna standbeeld van een reiger en enkele zwanen die dobberden op de boeggolven van een schip. Een stuk rustiger dan gisteren toen ik op het veerpontje zat. Nu op deze vroege ochtend nog geen jetski te zien. Jetski’s die met een behoorlijke snelheid de inzittenden heen en weer bonken door het stuiteren op de golven.
Nu ik zit te schrijven heb ik mij gewapend tegen de hitte. Een heel klein ventilatortje aangesloten op mijn laptop en die houdt mij behoorlijk koel, zodat ik niet met zwetende handen mijn toetsenbord hoef te beroeren. Ook de planten in de tuin hebben last van de warmte. Hortensia’s waarvan de bloemen bruin worden en de druivenstruik laat zijn dorre bladeren vallen. Vorige week was ik het onkruid in de tuin aan het uittrekken. Mijn kleindochter zag mij bezig en zei, maar Oma, dat is mooi, dat zijn roze klavertjes. “Ik ga een foto maken”. Ik vond het onkruid, maar zij liet mij het niet uittrekken. Zijn er hier ook klavertjes vier tussen? Nee, Oma ze hebben maar drie blaadjes. Ik vertelde haar, dat ik jaren geleden in het grasveld bij ons huis in Frankrijk op één plek vijf klavertjes vier had gevonden. Ooh…? En… wat heb je toen gedaan? Iets gewenst? Ik heb ze in een boek gelegd en gedroogd en later in een schilderijtje gestopt voor de verjaardag van mijn toenmalige vriend.
Ik vond het op dat moment heel bijzonder dat ik ze had gevonden en nadien heb ik nergens nog een klavertje vier ontdekt. Ik heb het opgezocht en het is een fout in de genen van het plantje. En het komt uiterst zelden voor, maar dan is er wel een mogelijkheid, dat er dan op dezelfde plek meerdere klavertjes vier gevonden worden.
De symbolen van de vier blaadjes: hoop, vertrouwen, liefde en geluk. Alles waar we in het leven op hopen, maar ook kunnen ervaren.
Ik heb de roze/paarse klavertjes laten staan. De naam is klaverzuring en is wel onkruid…! Maar ja… mijn kleindochter…
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 1558 keer gelezen
Vorige berichten
Taal spreekt
Optocht en intocht
Docent? Wat is het verschil tussen een optocht en een intocht? Ik heb een oefentekst voorbereid over carnaval. Ik leg uit, dat een optocht een lange rij is met mensen, of met versierde wagens vergezeld van muziek die achter elkaar aanlopen/rijden. En dat een intocht een verwelkoming is, bijvoorbeeld van Sinterklaas. En is het dan in de tocht of op de tocht? Ik leg uit: “Je loopt in de tocht en je zit op de tocht!” Docent? Maar het tocht hier niet! Mijn cursiste kijkt rond en zegt: geen wind hier. Ze had, naar mijn idee, het ‘op de tocht zitten’, begrepen. Echter niet voordat ze ondertussen Chat GPT had geraadpleegd. Kan ik zeggen: ik tocht? Nou, nee. Je kunt wel zeggen: het tocht. Ik vertel: tochten is een (bijzonder) zwak werkwoord en tevens een zelfstandig naamwoord. Ooh! Ze denkt na: “De tocht met Carnaval!” Klopt, dat is een mooie zin. Dan leest ze verder van wat ze had opgezocht: “En als er een raam openstaat, dan zit ik op de tocht”. “Maar het tocht hier niet”. Goede zinnen Docent?
Inmiddels hebben we het onderwerp Carnaval en de overhandiging van de sleutel door de Burgemeester aan Prins Carnaval afgesloten. Mijn cursisten maken veel gebruik van de vertaalopties op de telefoon. Soms handig, maar er zijn nu eenmaal gezegdes en uitdrukkingen, welke in hun taal anders, of niet bekend zijn. En dat kan wel eens tot hilarische situaties leiden. Of, in de meeste gevallen, verkeerd vertaald, of uitgelegd in hun eigen taal.
Tochtig
We zitten tussen de rijen boeken in een wat rustig deel van de Bibliotheek. Geregeld komen bezoekers langs onze tafel om een boek uit te zoeken. Zo ook deze vrijdagmorgen een wat oudere Heer in gezelschap van zijn vrouw. Klaarblijkelijk hadden ze een deel van ons gesprek gevolgd. Even breed lachend naar zijn vrouw waarna hij naar ons toekomt en grijnzend opmerkt: En een koe is tochtig! Niet begrijpend kijkt de cursiste mij aan. Waarop ze voorleest: “Het is in de gang tochtig”. Heeft die koe het koud dan? Ik moet ook lachen, en bedenk mij ondertussen hoe leg ik dit uit. Maar afijn, ik hoef alleen maar verder te verduidelijken wat Chat GPT heeft aangedragen. Ze is slim genoeg om te begrijpen, dat sommige vrouwelijke dieren tochtig zijn en de mens vruchtbaar en het beiden eigenlijk hetzelfde betekent. De les die over carnaval begonnen is eindigt in praten over tochtig zijn, vruchtbaar zijn de cyclus en zwangerschap.
Waar het praten over een tochtige gang en een tochtige koe al niet toe kan leiden. Taal blijft interessant. Maar om een andere taal te leren, maar vooral te begrijpen…!
Liefs,
Monique
Liefde & t Vuurpaardjaar
Vandaag de 17e februari begint het Chinese Jaar van het Vuurpaard.
Dit brengt een vurige energie met zich mee, wat voor velen een verademing kan zijn na het Slang jaar 2025. Waar dat ging om loslaten wat je niet meer diende, brengt het Vuurpaard uitbundigheid, passie, behoefte aan galopperen.
Het Paard staat voor dingen als kracht, moed, trouw, snelheid, onafhankelijkheid. Met het element Vuur erbij, worden al die dingen nog versterkt!
En ja, dit kan ook een heel tof effect hebben op je liefdesleven.
Vandaag de 17e galoppeert het paard binnen wat je aanspoort om het leven tegemoet te treden met passie en moed. Plezier en genieten is binnen handbereik, precies als de lente ook voor de deur staat, wat meestal eenzelfde soort energie en gevoel met zich meebrengt.
Terugkijkend naar voorgaande Paardjaren, zie je bepaalde tendensen op gebied van daten. In het laatste Vuurpaardjaar, 1966, was dat bijvoorbeeld de pil en de vrijheid die dat met zich meebracht voor vrouwen. Het had een enorme verandering op gebied van daten en relatie tot gevolg.
Een ander jaar, 2014, was Tinder je van het. Veel mensen ontmoeten daarmee hun geliefde.
Terugkijken kan inzicht geven, maar dat houdt ik kort omdat het blog anders te lang wordt. Maar globaal gezien hebben Paardjaren altijd van doen met (meer) onafhankelijkheid, vooral ook voor vrouwen!
Anno nu is het nieuwtje van online daten en eindeloos swipen af. Dat merk je toch steeds meer aan mensen en sommigen benoemen het ook.
Het is een beetje half geïnteresseerd, half niet-geïnteresseerd swipen of rond kijken op dating sites om dan weer verder te gaan met wat je wel echt leuk vindt.
De rek is er een beetje uit. Het is makkelijk, altijd beschikbaar, net zoals er altijd water uit de kraan komt. Maar loop je daar nog warm voor? Niet echt. Pas als er geen water meer is, besef je ineens hoe bijzonder dat eigenlijk is.
Door de overdaad en gemak, het maar niet willen lukken, hebben velen de moed verloren. Meer mensen dan ooit tevoren voelen zich alleen of geisoleerd. Terwijl we elke dag online hangen, op social media én dating sites.
In dit Vuurpaardjaar kan er echter wel eens een flinke verschuiving en verandering komen, zoals in voorgaande Paardjaren ook het geval was.
Gezien de aard van het Vuurpaard beestje, is de energie zeker behulpzaam om weer real-life connecties te maken. Uit je luie stoel te komen, je telefoon weg te leggen of je laptop dicht te klappen en erop uit te gaan, mensen te ontmoeten, dingen te doen. Actie en ondernemen!
Authentiek zijn en mooie verbindingen maken. Dat hoort bij het Vuurpaard.
Waar mensen via online daten steeds vaker aan het lijntje gehouden worden, of in halfslachtige relaties terecht komen, niet weten waar ze staan, dan kan dat dit jaar sterk veranderen!
Het Vuurpaard verdraagt namelijk geen dubbelzinnigheid. Het hunkert naar duidelijkheid en verlangt naar daadkrachtig handelen.
Paard doet ook niet aan nep, tolereert ook geen onbetrouwbaar en vreemd gedrag.
Dat staat dus haaks op hoe het er de laatste jaren vaak aan toe is gegaan!
Het verhoogt ook de kans dat mensen hun intenties eerlijk en helder gaan uitspreken.
Hoe mooi zou dat zijn?!
Het maakt niet uit welk Chinees teken je zelf bent, het is dit jaar de tijd om er meer op uit te gaan, vernieuwing in je leven te brengen, weloverwogen risico’s te nemen en je intenties uit te spreken.
Voor de zekerheid wil ik wel eraan toevoegen dat niets van dit alles geforceerd is in Paardenergie.
Ik ben zelf Vuurpaard, jawel! De onderliggende energie is nooit geforceerd, maar komt van enthousiasme, vreugde, levenslust. Zin hebben in. Een “hell yes!!” tegen het leven.
In Azië was/is men bang om in een Vuurpaardjaar een dochter te krijgen. In die jaren werden er veel abortussen gepleegd.
Zo’n meisje zou met alles “te” zijn met alles, goed of slecht. Wat als “slecht” gezien wordt, hangt natuurlijk af van de cultuur. Denk aan te onafhankelijk, niet onderdanig en gehoorzaam enz. Een man vinden die zo’n vrouw wilde huwen, zal niet makkelijk geweest zijn.
Wat wel belangrijk kan gaan zijn dit jaar, is om goed gegrond te blijven. De passie en enthousiasme van het Paard gecombineerd met het element Vuur kan je ook teveel activeren.
Dan loop je het risico dat je over je eigen grenzen gaat en jezelf uitput. Het is zeker ook zaak om én je voetjes stevig op de grond te houden én voldoende rust momenten in te lassen.
Dit geldt zeker ook bij het nemen van beslissingen. In het algemeen maar zeker ook in liefde. Over-voorzichtig zijn is niet handig, maar jezelf over-enthousiast in een nieuw avontuur gooien is dat ook niet.
Buiten dat, laat je lekker dragen en gedijen op die heerlijke energie van dit Vuurpaardjaar!
En mocht je die fijne partner niet vinden, dan heb je in ieder geval genoten en –als het goed is- een hoop toegevoegde waarde in je leven gecreëerd.
Hoe het ook zij, het is geen jaar om in je luie stoel te blijven swipen en Netflixen. Geen jaar om in dezelfde oude vertrouwde routine te blijven hangen.
Klim op je Paard en galoppeer er lustig op los!
The World is your oyster!
(wel grappig dat ik nu net een schilderij met een paard aan het schilderen ben!)
Op het matje komen en (geen) gelijk krijgen
Al eerder heb ik verteld, dat ik op 4 februari een zitting heb bijgewoond in het gebouw van de Raad van State. Het was een bijzondere ervaring, ik heb nooit in het bekende bankje gestaan. Dat was ook nu niet het geval, ik was enkel supporter / toeschouwer van de voorzitter van de wijkraad, die met onze advocaat zijn standpunt kwam verwoorden. Ik zat heel comfortabel met mijn blocnote op de publieke tribune.
Weet u wel, dat veel singles hoewel zij nooit een stap over de drempel van een rechtbank hebben gezet toch daar bij naam en toenaam genoemd zijn? Jazeker, toen hun echtscheiding uitgesproken werd. In een aantal gevallen waren zij wel lijfelijk aanwezig in de rechtbank bij hun proces van de scheiding, wanneer er onenigheid was met hun partner, bijvoorbeeld over de voogdij van kinderen of de verdeling van het bezit, dan is daarover een gerechtelijke uitspraak nodig, waarbij men beter ook als partij aanwezig kan zijn.
Ik heb op 4 februari geleerd dat je bij een verschil van mening weliswaar gelijk kunt hebben, maar dat gelijk niet als vanzelfsprekend kunt krijgen. Juristen hebben allerlei mogelijkheden om iets wat krom is toch recht te buigen (en andersom ook). Dat is behoorlijk frustrerend. Wanneer ik zeker weet dat ik in mijn recht sta en toch de tegenpartij er een gunstige uitspraak uit weet te slepen, bijvoorbeeld omdat zij een heel gehaaide advocaat hun zaak hebben laten bepleiten, dan doet dat pijn.
Niet alleen in de rechtbank gaat het er om of je jouw gelijk kunt halen. Onenigheid begint al op een heel laag niveau. Wie in een relatie zit weet, dat er zonder dat er sprake is van ruzie toch regelmatig verschil van mening is over heel triviale zaken. Denk aan de taakverdeling, aan de manier van opvoeden van de kinderen. Er is vaak veel gekibbel over de financiën.
Traditioneel staan regelmatig de verhoudingen met de wederzijdse families hoog genoteerd op de ranglijst van twistpunten. Met name schoonmoeders moeten het vaak ontgelden. Dan duid ik op het contact van een man met zijn schoonmoeder. Vrouwen hebben doorgaans meer problemen met de vrienden van hun partner. En ja, het moet toch maar benoemd worden, uiteraard met vriendinnen van haar eega, als hij die heeft. Dat zijn natuurlijk haar concurrentes. De vrouwen waarmee hun man samenwerkt zijn in theorie een potentieel gevaar voor hun relatie. Het percentage scheidingen zal wellicht lager liggen bij echtparen, die samen in hetzelfde bedrijf werken dan bij echtparen, waarvan een van beiden alleenverdiener is of waarbij beide echtelieden in een andere werkomgeving verkeren.
Is het altijd goed om de discussie aan te gaan over iets, waarvan je weet dat je in je recht staat? Of zijn er situaties denkbaar, waarin je aan je partner het voordeel van de twijfel gunt, ook al heb je het gevoel, dat jouw standpunt meer recht doet aan de waarheid?
Ik heb anderzijds van stellen gehoord, dat het geen kwaad kan om van tijd tot tijd elkaar eens goed de waarheid te zeggen. Vraag is dan weer wel, wiens waarheid dé waarheid is.
Wat is het jammer, dat diegene, die zich goed kan uiten vaak een voorsprong heeft op zijn of haar partner, die op haar of zijn beurt zeker weet, dat-ie gelijk heeft; alleen omdat zij of hij verbaal minder vaardig is komt dat gelijk niet boven water.
Mediaton, bemiddeling zou dan nog een oplossing kunnen bieden, maar dat is beslist niet alles zaligmakend. Ik heb persoonlijk daar geen positieve ervaringen mee opgedaan.
Een keertje bekvechten lijkt me geen doodzonde, maar het moet naar mijn mening niet ontaarden in een regelmatige, dagelijkse ruzieachtige sfeer.