terug

De meermin van Edam

vrijdag 6 september 2024

De Meermin van Edam, de Meermin van Haarlem, de Meermin van Holland. De meermin die na een hevige storm in de Zuiderzee het Purmermeer inspoelde vanwege een dijkdoorbraak, heeft in de loop der eeuwen verschillende namen gekregen. Bert Knispel, kunstschilder en galeriehouder kocht midden jaren negentig van de vorige eeuw op de rommelmarkt van Edam een boekje waarin haar verhaal stond opgeschreven.

Hij vond het een idioot verhaal, maar wel de moeite waard om verder onderzoek naar te doen en dook in de boeken. Hij ontdekte dat de mythe over de meermin in de Gouden Eeuw werd opgeschreven in de Naturalis Historica. Hij bracht de Meermin van Holland weer tot leven door een aantal schilderijen van haar te maken, die in 2005 in het toenmalige Museum Artimare in Edam werden tentoongesteld. Over deze schilderijen heb ik vorige week iets gelezen in het Noord Hollands Dagblad. Ze zijn nu te bewonderen in zijn galerie in Midwoud.

Het verhaal over de meermin gaat als volgt ; Het was in het jaar 1403 dat het hevig stormde op de Zuiderzee. De vloed voerde de meermin naar het Purmermeer, omdat de dijken waren doorgebroken. De dijken werden na de storm snel gedicht, maar de meermin kon niet meer terug naar de Zuiderzee. Zij zwom rondjes in het Purmermeer, maar werd spoedig ontdekt en opgevist. Vervolgens werd ze naar de stad Edam gebracht. Daar werd zij gewassen, van wier ontdaan en gevoed. Zij kon zich echter niet verstaanbaar maken, want haar klanken werden door mensen niet herkend. Het nieuws over de meermin verspreidde zich razendsnel.

Belangrijke bestuurders van de stad Haarlem vonden dat zij meer recht hadden op de meermin als de Edammers. Ze eisten haar op en namen haar mee naar Haarlem. Daar leerden ze haar het spinnewiel hanteren, want ze moest voortaan leven als een mens. De meermin bleef echter terugverlangen naar de zee, maar ze stierf in Haarlem en werd daar begraven. De inwoners van Edam hadden haar niet vergeten en de meermin afgebeeld op de Purmerpoort, deze poort werd in 1835 gesloopt. Ook staat haar beeltenis op een gevelsteen aan het Jan van Nieuwenhuizenplein met deze tekst eronder : de meyrmin van Edam (Wikipedia). Waarom vertel ik jullie deze historische sage?

Het is een illusie dat je een mens of dier helemaal kan veranderen. Tot op zekere hoogte aanpassen aan het gedrag van de omgeving, de groep waartoe je behoort, of wat je partner van jou verlangt, is mogelijk. De natuurlijke inborst kan je echter nooit veranderen. Ondanks dat mensen zich meer kunnen aanpassen als dieren, omdat ze beter met elkaar kunnen communiceren, heb je ook altijd te maken met erfelijke genen. Of met hardnekkige karaktereigenschappen die zomaar weer kunnen opspelen, al wil je dat zelf niet eens.

Daarom is het nodig om alles goed te overwegen, voordat je besluit een compleet ander leven te beginnen, of te gaan samenwonen met een nieuwe partner. Vooral op oudere leeftijd is dat belangrijk. Een bekend spreekwoord zegt immers : oude bomen kan je beter niet verplanten...

geplaatst door sixty - 1524 keer gelezen