Sjans
vrijdag 6 september 2024
Dat heb je al gauw natuurlijk in Frankrijk. Daar hebben ze het uitgevonden.
Ik heb het nu met mijn Franse buurvrouw van 82. Of liever gezegd, ze heeft het met mij. Of nog iets preciezer, ze heeft sjans met alle habitués van de camping.
Komt zo. Sinds een week of wat komt ze ontbijten, koffiedrinken, lunchen en dineren. Ze heeft als alleenstaande oudere vrouw de voordelen van het Nederlandse concept 'gezellig' ontdekt. Toen wij haar gisteravond naar huis begeleidden, kon ze niet meer naar binnen.
Wat wij gisteravond na een aantal vruchteloze pogingen wel vermoedden, maar niet zeker konden weten, bleek vanochtend gewoon de lege batterij van haar toegangsdeur te zijn, wat ook weer niet helemaal betekende dat wij onze bedenkingen over haar mentale staat van zijn overboord hoefden te gooien, want ze had in één machtige beweging ook de afstandsbediening van de tv aangezien voor haar mobiel en de reservesleutel die ze ons had gegeven verwisseld met die van haar appartement in Parijs, maar toch, het was gewoon een lege batterij. Kan de beste gebeuren.
Om kort te gaan: ze heeft vannacht op de camping geslapen en vanochtend lekker haar croissantje zitten dopen in een al even goor senseootje. Vanavond kwam ze met twee flessen champagne de camping op hobbelen om ons voor alles te bedanken. Onbetaalbaar.
Tijdens het nuttigen van deze godendrank, het was echt geen rommel, kwamen wij te spreken over de Col de Mantet, 1.761 meter hoog, onderdeel van het Massif du Canigou aan de voet van welke berg, de heilige van de Catalanen, ik verblijf. Ongeveer 24 kilometers en ruim 1.000 hoogtemeters van hier. Een pittige route kan ik je verzekeren, met tal van haarspeldbochten waar het landschap eigenlijk te krap is voor haarspelden met peilloos diepe afgronden zonder enige afrastering.
Ze was er al zo lang niet geweest en zou zo graag ... Lang verhaal kort. We gaan een dezer dagen met een select gezelschap picknicken op de Col de Mantet, een paradijselijke plek overigens, aan het einde van de wereld, want je kunt alleen maar terug of met de auto het dal in en van daar te voet naar Spanje.
Ik wil maar zeggen: als je bereid bent je angsten en vooroordelen te trotseren, kom je nog eens ergens.
geplaatst door PlanB - 2115 keer gelezen
Vorige berichten
Punt
Zet hem nooit, zei onze Paulien zaliger.
Het was haar manier om te zeggen, natuurlijk met een talige metafoor, dat er in het leven maar zelden d
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e