terug

Vrijheid

vrijdag 6 september 2024

Een leven zonder vrijheid zal niemand hier vrijwillig opzoeken. Mensen hebben vrijheid nodig, ruimte om je heen, frisse lucht, zelfontplooing, autonomie, regie, zelf beslissen en kiezen. Niet voor niets is de grootste straf vrijheidsberoving. Maar het scheelt nog wel per persoon hoeveel vrijheid gewenst is en in welke vorm.

Zelf heb ik niet altijd als vrijbuiter kunnen leven en daarom geniet ik nu dubbel: 1x in het nu, en ook nog 1x voor al die jaren dat het niet kon! Enkele jaren ben ik verloren aan de ziekte van Lyme, ofwel de trage diagnosestelling, waarin ik steeds minder kon, uiteindelijk niet eens meer zelfstandig boodschappen doen ... jullie begrijpen hoe groot mijn vreugde was toen ik eindelijk medicijnen kreeg en na drie weken weer de oude was!

In mijn dromen kan ik soms ook vliegen, of preciezer gezegd, het begint met een soort huppelen, steeds groter wordt mijn sprong tussen twee "huppels" en dan opeens, zwoefsjj, kan ik over gebouwen springen en zweven op de thermiek, tot ik weer landt tussen de velden en opnieuw afzet. In mijn dromen is dit zó makkelijk, dat het bijna onbegrijpelijk is dat het me overdag niet lukt! Maar overdag heb ik mijn Terraliner, ik klim tegen het duin op en dan zwoefsjj, het voelt bijna als vliegen behalve als de band lek gaat of er grind in de bocht ligt!

Een van de bange vooruitzichten van het ouder worden, is dat we onze vrijheid waarschijnlijk vroeger of later zullen moeten gaan inleveren. De gezondheid zal verminderen, het geld zal minder worden, mensen zullen zich met ons leven gaan bemoeien en ons gaan dwingen tot keuzes waar we niet achter kunnen staan of we zullen verbaal niet meer voor onszelf op kunnen komen omdat niemand ons nog begrijpt.

Voorlopig is het nog niet zover, voorlopig kan alles nog, maar toch, die angst dat het binnenkort allemaal voorbij kan zijn, wordt groter en groter en zit ons op de hielen. Wat kunnen we doen, waar kunnen we nog op hopen? Dit verschilt van persoon tot persoon, maar voor mezelf sprekende, ik probeer mijn geluksgevoel zo min mogelijk van geld af te laten hangen. Pijn probeer ik zoveel mogelijk zelf te verdragen. Mijn uithoudingsvermogen en spieren train ik waar mogelijk. Bemoeizucht probeer ik van me af te laten glijden als een pinguin met waterdruppels. Uiteindelijk weet ik dat ik ook van de kleinste vrijheden nog kan genieten, nog uit mijn tijd met Lyme. Nu nog die vrijbuiter, die precies evenveel van vrijheid houdt als ik!

Wat doen jullie met die vooruitzichten op toekomstige bemoeizucht? 

geplaatst door 0ptimist - 1673 keer gelezen