terug

Kun je te positief zijn?

dinsdag 1 oktober 2024

Na mijn scheiding moest ik een leven in mijn eentje starten met alle moeilijke momenten die daarbij hoorden maar ik heb geen moment spijt gehad. Ik was druk bezig met een uitgewoonde flat leefbaar te maken en daarbij meer werken om financieel alles te kunnen betalen en dat lukte, in het begin echt schrapend en alle aankopen 3 keer overdenken maar het was voor mijzelf, ik hoefde geen verantwoording af te leggen en bij fouten kon ik alleen mijzelf dom vinden. En dat werkte prima, ik hervond mijzelf en vond het alleen zijn geen probleem. Ik dacht wel eens na over de toekomst en een eventuele nieuwe relatie maar dat was nog niet aan de orde. Ook omdat ik online gamede, ik sprak met mensen over de hele wereld en vermaakte mij prima op een paar gamers sites waar ik ook moderator op was. En toen ontmoette ik een Engelsman, ik maakte hem wegwijs op de site en vertelde de regels en leerde hem mijn favoriete game, RA2, en hij leerde mij zijn game, Generals. We gameden, en toen werd de site gehackt en ik was het contact kwijt. Jammer maar helaas. Na een paar weken werd hij member op een andere site, we wisselden gegevens uit en daarna ging het snel en kregen we een LATrelatie die 15 jaar mocht duren.
Na zijn overlijden ben ik al vrij snel op een dating site gaan kijken want het alleen zijn vond ik nu moeilijk, ik was net met pensioen, er was Corona met lockdowns dus contacten bleven digitaal of via de telefoon en ik dacht dat een nieuwe relatie die leegte wel zou kunnen oplossen.
Duidelijk is dat dit niet lukte en langzamerhand begon ik het te begrijpen, ik zocht niet een man maar een vervanger van mijn man, iemand die op hem leek in woord en gebaar, en dat was natuurlijk gedoemd te mislukken.
Ondertussen leerde ik omgaan met mijn verdriet en het missen van mijn relatie en ik maakte plannen voor mijn toekomst als alleenstaande en dat ging met vallen en opstaan maar het is gelukt.
Ook kijk ik nu anders naar een eventuele toekomst samen met een man. Waar ik mijn eerste relaties ingerold ben wordt het nu een bewustere keus, ook omdat ik in een andere fase van mijn leven ben beland. Ik heb geleerd dat ik niet een man wil maar DE man, iemand waar ik mij goed bij voel en die ook graag bij mij wil zijn om wie ik ben, zelfs als we het niet altijd met elkaar eens zijn. En ik geloof dat hij ergens is alleen moet ik hem nog tegenkomen. Als dat gebeurd dan is dat fantastisch maar als dat niet lukt dan is dat helaas pindakaas maar geen drama.
Ik heb door mijn ervaringen gedurende mijn leven tot nu toe geleerd dat positief blijven mij helpt en dat komt dan ook over bij anderen, en dus is dat een win-win situatie. Zelfs na het overlijden van mijn partner zong ik in de auto mee met de radio, muziek doet wat met me en geeft mij lucht.
Een cliënte zei eens tegen mij: ik wil jou niet als persoonlijk begeleider want jij zingt en lacht altijd, ik kan je niet serieus nemen. Ik zei: geef het een maand de tijd en maak dan een beslissing. Na die maand had ze als antwoord: jij bent positief en dat heb ik juist nodig, daarbij heb je genoeg kennis om mij te kunnen begeleiden in moeilijke tijden.
Kun je te positief zijn? Ja maar dan wordt het manisch genoemd en dat ben ik beslist niet. Wel probeer ik mijn levensmotto op te volgen: een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. En dat lukt aardig.

geplaatst door Angi - 1085 keer gelezen