terug

Hoe moet ik het doen?

dinsdag 12 november 2024

Mijn dochter vroeg of ik mee wilde gaan naar een welbekend Zweeds warenhuis, ze wilde wat dingen kopen voor de kamer van haar zoon en dan konden we daar ook gaan eten in het restaurant. Nou ben ik een fan van het warenhuis, weet ik altijd wel dingetjes te vinden die ik waarschijnlijk nodig zou kunnen hebben, en uit eten met dochter en kleinzoon is altijd een feestje dus ik zei: Ja, gezellig!
En zo gebeurde het dat we tegen de spits in naar Haarlem reden, ondertussen allerlei nieuwtjes en plannen besprekend en alvast bedenken wat er op het menu staat. Mijn kleinzoon vindt vis erg lekker dus die keus was al gemaakt, ik zou wel zien wat er te krijgen was. Bij het warenhuis aangekomen een kar gescoord want dochter had een hele lijst gemaakt en ik kan er heerlijk op hangen, tassen krijgen er ook een plek in en nadat mijn kleinzoon even wilde proberen of hij het gevaarte kon besturen gingen we naar binnen, het is voor mij iets als luilekkerland: wat zijn de nieuwe producten en hoe heten ze want Zweeds is een taal die ik niet beheers. Mijn boodschappenlijstje was snel afgevinkt maar ik hield mijn ogen open en toen zag ik bij een kleine stellage een setje superkleine plastic bakjes. Ik zei tegen mijn dochter: deze zijn echt supercute( regelmatig floept er nog wat Engels naar buiten) en toen hoorde ik een mannenstem naast me vragen waar ik deze kleine bakjes voor zou gebruiken. Ik had geen flauw idee en zei dat ook tegen hem terwijl ik mij naar hem toe draaide. Hmm, leuke man, mooi lang, prettige stem….we spraken nog wat meer over de bakjes, hij zag meer in een paar navulflesjes en het gesprek was heel ongedwongen. Mijn dochter pakte ook een setje van de leuke bakjes en toen vond de kleinzoon het mooi geweest, hij wilde eten en moest naar de wc dus we liepen door, ik zei nog iets van “ fijne avond” tegen de man. Later in het restaurant zei ik nog tegen mijn dochter dat ik het een leuke man vond en ze moest daar om glimlachen.
Thuisgekomen was ik blij met mijn kleine bakjes, ik borg ze op in mijn kast, leeg, want nog steeds heb ik geen idee wat ik er in zal gaan doen, en dacht na over de zeer korte ontmoeting. Hij sprak mij aan, we hadden een gesprekje, meer was het niet…….maar vond hij mij misschien ergens ook wel een beetje interessant? Maar wat had ik kunnen doen om het contact wat meer te verdiepen? Ik kan toch moeilijk waar mijn dochter en kleinzoon bij zijn een interesse tonen in een wildvreemde, wel erg leuke, man?
In mijn jonge jaren zou ik in gesprek met een leuke man toch wat meer te weten proberen te komen, misschien draagt hij een ring, is er in de buurt een vrouw met of zonder kinderen, en in gesprek ook vragen of hij hier wel vaker zou komen, maar deze ontmoetingen hadden allemaal plaats in het uitgaansleven. Ik kan me niet voorstellen dat iemand zal zeggen: ik kom hier wekelijks, meestal op zaterdagmiddag. In het Zweedse warenhuis zal dat meer iets zijn van: tsja, 1 keer in het jaar kom ik hier om te kijken wat ik nodig heb voor de feestdagen…..
En om na een tweede zin meteen om zijn telefoonnummer te vragen is ook wel wat snel.
Dit was een zeer korte, leuke, ontmoeting die helaas geen vervolg zal krijgen, maar wat moet ik doen als iets soortgelijks weer gebeurd, die vraag houd me best wel bezig want ik wil wat beter voorbereid zijn….iemand die mij advies kan geven?

geplaatst door Angi - 1159 keer gelezen