terug

De huwelijksadvertenties in de zaterdagkrant

zaterdag 21 december 2024

Lang voor het digitale tijdperk, toen er nog in guldens betaald werd, had je de rubriek "huwelijk en kennismaking" in de zaterdagkrant. Daar stonden veel contactadvertenties in. Ik werkte toen in de infohoek folders en tijdschriften van onze bibliotheek.

Ik zag regelmatig op maandagmiddag dezelfde man die stiekem deze bladzijde uit de zaterdagkrant haalde, opvouwde en in zijn jaszak stak. Ik deed altijd of ik het niet zag. Geen haar op mijn hoofd dacht eraan om zelf in die rubriek te kijken, want ik was nog netjes getrouwd. Enkele jaren later was ik gescheiden en ging ik die advertenties zelf ook lezen. Toch duurde het nog lang voor ik er een durfde te plaatsen. Ik was al bijna 2 jaar gescheiden, had mijn 2e Kerstmis alleen gevierd, toen ik begin januari de stap waagde met : brief onder nummer. Na een week plofte er een dikke envelop in de bus met in de linker bovenhoek mijn briefnummer. Vol spanning maakte in de envelop open, er zaten 32 brieven in. Sommige brieven met foto, anderen met alleen een telefoonnummer.

Ik had nog geen mobieltje, dus het was goed uitkijken wie ik zou bellen, want ik had nog twee jonge kinderen thuis, die ik er voorlopig buiten wilde houden. Van de 32 brieven had ik er 4 geselecteerd, die er echt uitsprongen. Dat werd dus bellen in de avonduren als mijn kinderen naar bed waren. Enkele dagen later kwam er nog een 2e envelop binnen van de krant met nog eens 18 brieven en daar zat die ene brief tussen die me het meest aansprak. Hij had een leuke foto, woonde redelijk in de buurt en had een eigen bedrijf. Deze man wilde ik als 1e ontmoeten.

Vol spanning zat ik te wachten op zijn binnenkomst in het restaurant. Er kwam een imposante man binnen. Hij zag er ook echt uit als een directeur van een groot bedrijf, een man van de wereld. Ik voelde me gelijk ineen schrompelen als een onervaren tiener na zoveel huwelijksjaren. Ik zag zijn goedkeurende blik naar mijn nieuwe zwarte rokje en mijn benen die daar onderuit kwamen. Hij sprak waarderend, prima je hebt gelukkig een rok aan, want ik houd niet van vrouwen die in lange broeken lopen. Hij droeg zelf een driedelig kostuum, dus ik haalde opgelucht adem. Nadat we koffie gedronken hadden begon hij op te noemen van welke gerechten hij hield en wat ik niet voor hem klaar moest maken.

Ik deed mijn best om niet geïrriteerd te kijken, maar ik dacht wel : nou ja zeg, wacht eerst maar eens af of ik je bij mij thuis ga uitnodigen voor een diner. Als klap op de vuurpijl zei hij ook nog, Ik houd niet van wandelen en fietsen, maar op zondag neem ik je graag mee in mijn comfortabele Peugeot voor een leuk auroritje. Ik kreeg nu het idee dat ik een afspraak met een oude man had in plaats van een leeftijdgenoot. Ik tenniste nog competitie, waarbij ik als 1e dame van mijn districtsteam het tegen de sterkste dame van de tegenstanders moest opnemen, dus dit ging hem niet worden. Ik zei dat ik nog wat andere afspraken in petto had en bedankte hem voor zijn komst.

Van die 50 brieven heb ik uiteindelijk maar 3 mannen ontmoet. Achteraf was ik nog niet klaar om te gaan daten. Ik ging voortaan eens in de 14 dagen, als mijn kinderen bij mijn ex-man waren, op die zaterdagavond dansen in een leuke gelegenheid voor alleenstaanden, dicht bij mij in de buurt. Ik heb toen een leuke tijd gehad met een groepje mensen met wie ik snel bevriend raakte en ook weleens samen ergens anders ging dansen...

geplaatst door sixty - 1550 keer gelezen