O dennenboom, o dennenboom, wat zijn je takeen wonderschoon
dinsdag 24 december 2024
In de kersttijd komen herinneringen naar boven van voorbije jaren, hoe ik het vroeger vierde.
Heel vroeger, bij mijn ouders, was Kerstmis een belangrijke gebeurtenis. Ten eerste moest er een boom uitgezocht worden, niet te groot maar ook zeker niet te klein, mooi vol, met een goede piektak. Mijn vader wist waar ze goede bomen verkochten dus hij ging alleen op pad en kwam meestal terug met een goede boom met een kruis alvast eronder gezet. Het moment van in de kamerzetten moest bepaald worden door mijn moeder want zij ging over de goede plek, het tafeltje waarop de boom ging staan moest perfect in de hoek passen met zo min mogelijk uitstekende takken die een doorgang konden belemmeren. Was dit allemaal uitgedokterd dan ging het kerstboomkleed op het tafeltje en werd de boom daarop gezet en kon het versieren beginnen. Mijn moeder deed dat het liefst alleen, de piek deed mijn vader en mijn broer en ik hadden een eigen slinger die we er in mochten hangen, zijn slinger was met zilveren balletjes en ik had er ĂŠĂŠn met langwerpige pastelkleurige schakels. Als alles naar goedkeuring was opgehangen, wij moesten toch nog even op het trompetje blazen en het klokje laten klingelen, ging mijn vader de laatste toevoeging zorgvuldig in de boom plaatsen, namelijk de knijpertjes voor de echte kaarsjes, onder toeziende ogen van mijn moeder want het moest wel symetrisch gebeuren en ze moesten recht op de takken worden bevestigd om druipen van de kaarsjes zo veel mogelijk te voorkomen. En als iedereen het er over eens was dat het goed gelukt was werden de witte kaarsjes er in gezet.
Het was klaar.
Op 1ste kerstdag was het een rustig begin, samen aan het ontbijt waar het eigengebakken krentenbrood werd aangesneden en we lekker wat boter erop smeerden, het was zwaar van de krenten en soms wat donker van het bakken maar de smaak was onovertroffen., gemaakt met echte gist. Daarna moest iedereen in de kerstkleren en ging mijn moeder de keuken in, voorbereidingen treffen voor het avondeten en mijn vader ging naar de bushalte mijn oma ophalen die de dag te gast zou komen. Ze nam lekkere kerstkransjes van Jamin mee voor bij de thee. Mijn moeder had een banketstaaf voor bij de koffie, eerst even opwarmen in de oven want dan smaakte het nog lekkerder. In de middag deden we wat spelletjes, soms gingen we sjoelen, totdat mijn moeder vond dat de tafel gedekt kon worden. Met het mooie servies en het opgewreven bestek op de damasten servetten en een zelfgeschreven menukaartje op het bord namen we plaats. Het eten rook heerlijk,lekkere rollade, zelf uitgeboorde en gebakken aardappelbolletjes, stoofpeertjes, witlofsalade en spruitjes, en als toetje hangop met bramensaus en een kloddertje slagroom.
Na het eten nam de spanning toe, de tafel werd opgeruimd, de afwas voorgewassen, we kregen wat te drinken met een koekkransje en daarna kwam het sluitstuk: mijn vader pakte een emmer, half gevuld met water en een grote spons er in en zette die half onder de boom naast zijn stoel. Daarna pakte hij de doos met Zwaluwlucifers en begon 1 voor 1 de kaarsjes aan te steken, de achterste en hoogste eerst, terwijl mijn moeder bijna fluisterend zei dat we moesten blijven zitten. Dat deden we ook en het was prachtig, de kaarsjes branden rustig, er werd weinig gesproken maar we genoten van de vlammetjes en de koekkransjes. Toen de kaarsjes half opgebrand waren ging mijn vader ze uitblazen, de andere helft zou de 2de kerstdag aangestoken worden. Het grote licht ging weer aan en de emmer werd afgevoerd. Daarna pakte oma haar tas en bracht mijn vader haar naar de bushalte terwijl wij in onze pyjama welterusten gingen zeggen en naar bed gingen. Gelukkig was er morgen nog een kerstdag.
Nu zijn mijn kaarsjes elektrisch, mijn boom is een echte neppert, de ballen zijn gekleurd en er staat geen emmer met water naast mijn stoel, maar toch is het rustige, bijna serene, gevoel er als de boom versierd staat en de lichtjes aan gaan, wel dankzij de tijdschakelaar want dat is makkelijk.
En ik kijk af en toe naar mijn boom en haal herinneringen op naar mijn kerstvieringen met mijn gezin en later met mijn lief, ze geven me een warm en wat weemoedig gevoel maar ik kijk ook uit naar vanavond, want dan komen de kinderen en kleinkinderen, we gaan chocolade kerstkransjes eten bij de koffie en de limonade, ik heb een visschotel besteld en de anderen nemen wat eigengemaakte hapjes mee, de kerst cd klinkt op de achtergrond en we gaan spelletjes doen in onze “ foute” kersttruien.
Dit zijn voor mij waardevolle dingen en ik hoop dat mijn kleinkinderen deze herinneringen later ook zullen koesteren.
Graag wil ik alle lezers, mede- daters, mede-bloggers en reageerders mooie en warme Kerstdagen toewensen en maak waardevolle herinneringen đ
geplaatst door Angi - 831 keer gelezen
Vorige berichten
Punt
Zet hem nooit, zei onze Paulien zaliger.
Het was haar manier om te zeggen, natuurlijk met een talige metafoor, dat er in het leven maar zelden d
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e