terug

Appen, mailen, bellen, een kaartje sturen of een bezoekje brengen

maandag 20 januari 2025

De eerste twee communicatiemethoden waren in mijn jeugdjaren nog niet uitgevonden. Voor het onderhouden van contact met familie, vrienden en bekenden was ik aangewezen op de bakelieten spreekdoos, op (toen nog) de PTT en mijn fiets of het OV.
Het gemak dient de mens. Om iemand een hart onder de riem te steken (hem of haar uit de put helpen door iets aardigs of bemoedigends te zeggen) of om iemand gewoon ergens mee geluk te wensen zijn we nu steeds meer geneigd om te appen of te mailen, of door van ons medeleven blijk te geven door een post op een algemene chatbox.

Het gemak dient de mens, maar aan deze ontwikkeling van het intermenselijk contact kleven ook nadelen. Velen, met name ouderen, zijn heel blij met een schriftelijke felicitatie, in het geval van een condoleance is mijns inziens een digitale reactie niet gepast. Verder heeft wat er nu gaande is gevolgen voor de dienstverlening van Post.nl. Die is ronduit bedroevend. De poststukken worden op minder dagen bezorgd, er zijn talloze brievenbussen verdwenen, de tijd tussen het posten van een brief en de daadwerkelijke bezorging stijgt en er worden relatief veel poststukken op het verkeerde adres afgeleverd.

Wie iemand heeft ontmoet via de digitale weg weet doorgaans niet meteen het telefoonnummer en de eerste tijd meestal nog geen huisadres van zijn of haar geliefde. Dat is heel begrijpelijk omdat men voorzichtig moet zijn met het verstrekken van adresgegevens. Als het contact al wat langer duurt en er een stuk vertrouwen is gegroeid worden meestal wél wat meer zaken uitgewisseld. Het eerste kaartje, bijvoorbeeld een nieuwjaarswens of een felicitatie in verband met een verjaardag zal door de ontvanger (m/v) zeker gewaardeerd worden. Ik ben blij met die schriftelijke wensen!

Een leuke kaart is net als een lichtstraaltje, dat al dan niet verpakt in een envelop op de deurmat of in de brievenbus ploft. Ik moet dan denken aan een heel oud liedje, dat bijna 90 jaar geleden, in 1936 gezongen werd door Bob Scholte. Kijk voor de aardigheid eens naar de tekst, die overbekend is. Hieronder volgt het refrein:

Breng eens een zonnetje onder de mensen
Een blij gezicht te zien dat doet toch goed
Vervul zo nu en dan hun liefste wensen
Het spreekwoord zegt
wie goed doet goed ontmoet.

Iemand een bezoekje brengen is natuurlijk nog persoonlijker. Daar komt wat meer bij kijken, een afspraak maken, eventueel iets als attentie meenemen. Hoewel, ik stond niet zo lang onaangekondigd bij een (ex-) vriendin voor de deur en dat bezoekje werd zeker op prijs gesteld. De verjaardag is dé aanleiding voor zo’n visite. Maar wat denkt u van nieuwjaarsdag? Wie als single oud en nieuw in zijn / haar uppie heeft doorgemaakt vindt het gezellig om 1 januari of kort daarna zijn of haar geliefden weer te ontmoeten. Ik probeer daarvoor altijd iets met mijn zoon, schoondochter en hun kinderen af te spreken.

Het trefwoord voor dit alles is aandacht schenken en aandacht krijgen. Dat kan dus op veel manieren. Als het maar gebeurt. Ik geloof dat er heel weinig mensen zijn die zich bewust afsluiten voor contact met iemand uit hun directe of indirecte omgeving. Wel kan het gebeuren, dat er bewust afstand wordt gehouden tot mensen, met wie er een conflict is (geweest) in het verre of recente verleden. Dan kan zelfs een kaartje of een mailtje verkeerd “landen”. Ook die situatie heb ik aan den lijve ondervonden. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit, na een tijdje (een paar jaar) kan de lucht weer opgeklaard zijn.

Ik wens iedereen een mooi vervolg van dit jaar met veel prettige ook schriftelijke contacten!

geplaatst door Aktivo1 - 1411 keer gelezen