terug

De oudere vrouw

zondag 26 januari 2025

Ik was ergens in de twintig, zij was al een eindje in de dertig. We werkten allebei als freelancer bij een reclamebureautje en we werden verliefd op elkaar. Het ging er vreselijk stiekem aan toe. Ik in de studio, zij een paar deuren verderop. Met briefjes over en weer, in het voorbijgaan gedropt, om afspraakjes te maken. Heel spannend. Natuurlijk wist iedereen er binnen de kortste keren van, zoiets hou je niet stil, maar we hielden de illusie van geheimhouding in stand tot het eind, toen ik ergens anders ging werken. We voelden wel dat het niet helemaal in de haak was, meer een soort van uitgestelde kalverliefde en het viel ook niet zo goed te rijmen met de werkrelatie die we hadden.

Niet alleen was er het leeftijdsverschil maar ook een enorm verschil in persoonlijke ontwikkeling. Zij, stadsmens, door de wol geverfd in de reclamewereld, ik nog niet zo heel lang daarvóór als dorpsjongen in de grote wereld gecatapulteerd. Maar ik was best wel populair in dat creatieve clubje , dat had denk ik te maken met mijn uitstraling van hoe geweldig en fantastisch ik het allemaal vond. Ik stortte mij er met groot en ook wel naief enthousiasme in. Daarbij was ik ook nog behoorlijk onconventioneel – het was in mijn voordeel dat ik de spelregels gewoon niet kende – dat gaf een beetje reuring in de tent, wat in die tijd, de seventies, wel werd gewaardeerd.

Ja dat zal allemaal zeker een rol hebben gespeeld in mijn aantrekkelijkheid voor een dame die al de nodige teleurstellende ervaringen met snelle jongens achter de rug had. Die al een beetje blasé was van het klatergoud. Een nieuw begin, met het elan van hervonden jeugdigheid. Ze liet mij de Grote Stad zien, galerieën, gala’s, dat was haar wereld en ik genoot er met volle teugen van – dat laatste mag je ook letterlijk nemen. Groen als ik was voelde ik me weliswaar meer dan eens een soort mascotte, een sidekick in dat milieu, maar dat deerde niet, ik had er niks te verliezen, kortom het nieuwe, het spannende, het gevoel van vrijheid, van ontdekken overheerste.

Maar in dat bureautje waar we werkten wat het natuurlijk anders, vandaar dat stiekeme. Daar was ik niet anoniem en mijn mijn liefdesrelatie verdroeg zich niet zo goed met het aanzien dat ik dacht te hebben verworven. Zij voelde voor mij, op die leeftijd, toch echt een stuk ouder, het was een dubbel gevoel van enerzijds trots, want het was een knappe vrouw in dubbel opzicht, maar anderzijds ook ongemak. Voor haar vermoedelijk het omgekeerde. Ze moet zich toch ook wel hebben gerealiseerd dat de verhouding, nou ja, niet echt evenwichtig was. We waren door een bijzondere samenloop van omstandigheden in elkaars armen gedreven. Maar we spraken daar nooit over. Na een tijdje ging de verliefdheid over, we kregen andere relaties. Wel hebben we nog een paar jaar vriendschappelijk contact gehouden, tot ook dat voorbij ging.

geplaatst door Pelgrim - 1627 keer gelezen